Τρελλάθηκα από το συναπάντημα με μια σουρεαλιστική μεταφυσική διάταξη μέσα σ' έναν απόλυτα αληθινό χώρο. Στην αρχή προσπέρασα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές προς τα πίσω. Μετά δεν άντεξα άλλο, κι όπως ο περισσότερος κόσμος είχε βγει από τα στενά δρομάκια του νεκροταφείου, ξ
αναγύρισα για να το φωτογραφίσω.
Κοιτάξτε το άδειο παγκάκι με τα παπούτσια, το άδειο ζευγάρι παπούτσια, προσεκτικά τακτοποιημένα στο κάτω μέρος. Σαν να κάθησε κάποιος που πλέον δεν είναι εκεί. Πρόσφατα ή από πολύ καιρό. Το επέλεξε ή έτυχε. Τα παπούτσια ακριβώς στο σημείο των ποδιών στο ύψος που θα πατούσαν καταγής. Κανείς να τα αναζητήσει. Συγκλονιστικά ωραία σύνθεση.
αναγύρισα για να το φωτογραφίσω.Κοιτάξτε το άδειο παγκάκι με τα παπούτσια, το άδειο ζευγάρι παπούτσια, προσεκτικά τακτοποιημένα στο κάτω μέρος. Σαν να κάθησε κάποιος που πλέον δεν είναι εκεί. Πρόσφατα ή από πολύ καιρό. Το επέλεξε ή έτυχε. Τα παπούτσια ακριβώς στο σημείο των ποδιών στο ύψος που θα πατούσαν καταγής. Κανείς να τα αναζητήσει. Συγκλονιστικά ωραία σύνθεση.
2 σχόλια:
ελπιζω πως δεν περιμενουν εμας τα υποδηματα.
σκεφτομαι πολυ αργοτερα οταν θα παω στον παραδεισο να παω με τσοκαρα.
και μια που λεμε για αυτα η μιμη τι φορουσε?
παντος παρασταση εκανε κανονικα!
έτσι είναι οι μεγάλες θεατρίνες. δεν ξέρω, εγώ σε αλλουνού πήγα. αλλά ενημερωνόμουν. ωραία ιδέα τα τσόκαρα, πολύ ποιητικό το βρίσκω. ειδικά σε συνδυασμό με τον παράδεισο. γειά σου Στελλά(ρα) ατελείωτη!!!
Δημοσίευση σχολίου