Είδα Ρεπορτάζ χωρίς τσίνορα -από σπόντα- διότι δεν μου αρέσουν οι εκπομπές με στοιχεία αγνώστου πατρότητος και ιδέες που μπορεί να τις είχαν κι άλλοι. Επίσης, δε μ' αρέσει να μιλάνε απόστρατοι για το τι πιστεύουν και να κάνουν αποκαλύψεις για εντολές από γραφεία, κυβερνητικούς οργανισμούς και μυστικές υπηρεσίες. Απόστρατος αξιωματικός, και στραηγός δεν πα να 'ναι, μου κάνει εμετικό και ραμολί.
Εν πάση περιπτώσει, είδα Γκεβάρα, και έκατσα -εννοείται.
Έχει τελικά την αξία του να βλέπεις μερικές απαντήσεις στα "μεγάλα μυστήρια του αιώνα". Τι είπε ο Τσε; Πώς ήταν οι τελευταίες ώρες; Φαντάζομαι ότι αν είχαμε πρόσβαση σε πληροφορίες για τη χαμένη Ατλαντίδα ή κανά προσώποατο πολύ σημαντικό που αναρωτιόμαστε για την τύχη του, θα απογοητευόμασταν πολύ: ο Σωκράτης έκλασε, ξύστηκε και απόθανε κάνοντας το σήμα της νίκης στα αρχαία με το μεσαίο δάχτυλο υψωμένο -φερ' ειπείν...
Ψειριασμένος, χωρίς πολεμοφόδια, χωρίς φαί, με ένα παράλογο σχέδιο στο νου, με πέντε ανθρώπους, έναν γκαβό, έναν κουτσό, κι έναν στον Άγιο Παντελεήμονα, πήγε να οργανώσει το αντάρτικο στη Βολιβία, ενώ φυσικά ο Φιδές Κάστρων αλώνιζε και κάπνιζε Κοχίμπας.
Οπωσδήποτε, όσο έζησε ο Γκεβάρα είχε ένα ήθος αλλιώτικο απ' τους συναγωνιστές του. Αλλά πίκρα μεγάλη το φινάλε: άνοιξαν την πόρτα του δωματίου και δεν πρόλαβε ούτε καλημέρα να πει, τον γάζωσαν με το αυτόματο...Άστα λα χέστα κομμαντάντε.
Και να 'χεις φίλε μου και τον Κούλογλου, να ποζάρει ως αιώνιο τέκνο της αιώνιας επανάστασης. Αυτή η εφηβεία...Μερικοί την περάσανε βαριά και δε λένε να συνέλθουν, ιδίως όταν με την πρακτική τους προσομοιάζουν περισσότερο στον πονηροΦιδέ παρά στον Γκεβάρα. (Και βάρα δηλαδή κάτι τέτοιους αναρριχησίες όσο γίνεται.)