Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

Να το πάρει το ποτάμι...;

Να το πάρει. Η ποιήτρια η χθεσινή, είναι η Κική Δημουλά. Και με πειράζει πολύ ο στίχος "έχω ένα βαρελάκι, που έχει δυό λογιών κρασάκι".
Ξέρω είναι ακαδημαικός. Ξέρω, ξέρω...Σ' αυτό το μπλογκ πάει μαζί με τον Τηλέμαχο και τους λοιπούς. Σόρρυ για τους θαυμαστές της. Καλοδεχούμενες οι αντίθετες απόψεις.

6 σχόλια:

stella είπε...

καλημερα! να σε ακουσει ο εντεκα να σε κυνηγαει!
Δοξα τον θεο δεν διαβασα ποτε την κυρια.
Ελπιζω να μην με διαβασει ποτε κι αυτη.
Τετοιες μ...κιες γραφει?
Στειλε μου τα απαντα του τηλεμαχου αμεσως με κουριερ πορτα-πορτα.

natasha hassiotis είπε...

Τουλάχιστον ο τηλέμαχος έχει και πλάκα, δεν έχει υπαρξιακό, είναι μπιτ για μπιτ. Γελάω με το κούριερ.

stella είπε...

Υ.Γ αν ειναι πολλοι τομοι να παραγειλω ραφια,εξτρα!
Και να μου στειλεις την δερματοδετη εκδοση,τσιγγουνιες θα κανουμε?
να υποστηριξω και το κομμα-στειλε και κουπονακια!!

natasha hassiotis είπε...

Άμα γράψεις στον Τηλέμαχο, επειδή δεν θα του 'χει ξανατύχει να θέλει κάποιος να τον διαβάσει, θα στα στείλει και με φιογκάκι...Θα σου βάλει και τα ράφια, θα σου πάρει και τις γωνίες έχω την εντύπωση, απ' τον ενθουσιασμό. Αν πεις και γαι υποστήριξη του κόμματος; Ε ρε μάνα μου! Τον αξεκόλλητο θα έχει ο ποιητής...

smokerer είπε...

Δεν είμαι φαν.Αλλα περαν του γούστου (αυτού του παρεξηγημένου του"υποκειμενικού") πέραν των πολιτικών ενστάνσεων(που μάλλον πρέπει να τις επινοήσουμε εδώ-δεν προκύπτουν και τοσο αβιαστα) πρέπει να παραδεχτούμε οτι η εν λόγω κυρία το ΧΕΙ!Ξέρει να βάζει σωστά τις λέξεις στον καμβά,ξέρει να σκαλίζει αριστοτεχνικά την γλώσσα(το κανελωνει το ριζογαλο ρε αδερφέ)Και αφήνω τις μεταφορές για να περάσω σε μία αναλογία.Τηρουμένων λοιπον των αναλογιων οσο και αν απεχθανομαι τον Πικάσο(γιατι τι να κανουμε ετσι διαμορφωθηκε βιωματικα το γούστο ή οι προσωπικες μου ιδεοληψίες σε σχεση με την τεχνη)θα ήταν μάλλον αταιριαστο να συγκρίνω την Γκουερνικα με τους πινακες του Χιτλερ(αυτους με τα σπιτάκια ντε).You know what i mean?Nudge, Nudge, Say no more

natasha hassiotis είπε...

smokerer@ αχ τι ωραίοι οι πίνακες του Χίτλερ...! Και ξανθιές είχανε, και χήνες είχανε, και vie agricole είχανε, και το φλάρο τους είχανε...Τη Γκουέρνικα την αγάπησα όταν την είδα από κοντά, εκεί τον έπαθα τον ντουβρουτζά, αλλά έχει γίνει το κακό που έγινε με την Πίνα Μπάους για παράδειγμα: βλέπει ο κόσμος όλα τα σκατά που έχουν γίνει ξεπατικώνοντας κορυφαίες στιγμές του έργου της, και βλέπει μετά το ορίτζιναλ και θέλει να φύγει, δεν το αντέχει, αισθάνεται ότι κάπου το έχιε δει, το βρίσκει δύσκολο κλπ., κλπ.
Σαφώς η Κικίτσα ξέριε να ρίχνει καλύτερα την κανέλλα και γνωρίζει και περισσότερα ελληνικά. Δεν το συζητώ. Όμως κάτι στην ποίησή της με κάνει να φαντάζομαι τα χέρια της πρησμένα και με φακίδες, λίγο ροζ στα νύχια, σαν να πλένει πιάτα και να ξεσκατίζει. Μου κάνει παλιό και υποταγμένο, και δε γουστάρω καθόλου. Δε θέλω ποίηση από γυναίκες που μου δημιουργούν ανφιβολία και υποψίες για μικροαστισμό.