Μπαίνω μια μέρα, απόγιομα (sic), μέσα σε έαν κουβούκλιο ΑΤΜ, απ' αυτά που είναι κλειστά, με πόρτα -δωμάτιο, κουζίνα, λουτροκαμπινές, υπάλληλοι γιοκ.
Την ώρα που ανέμελα περνάω το κατώφλι, αισθάνομαι κάποιον να με σπρώχνει, για να μπει ταυτοχρόνως και αυθαιρέτως. Λέω μέσα μου, θα φας τσαντιά σκατοκλεφτρόνι, που θα πεις τον Εφραίμ Αρσένιο.
Αντιλαμβάνομαι όμως, ότι πρόκειται για δύο παιδάκια, από 7 μέχρι 10, που τα σπρώχνει να ποδοπατήσουν εμένα και το δικαίωμα της περισυλλογής μου, η γαιδάρα μάνα που τα κουβαλάει. Το ύφος είναι: "καμάρια μου, περάστε να παίξετε με το μηχάνημα, και το ζώο που προηγείται θα μεριάσει να διαβούμε, κι έτσι να φερόσαστε στη ζωή σας".
Χα!
Λέω "πάρτε τα νήπια μη σας δουνε να τις τρώτε, και όξω απ' την παράγκα, γιατί έχω να συνομιλήσω με το ρευστό μου και θέλουμε ησυχία για να κάνουμε γλύκες."
Εντωμεταξύ, λέω μωρ' πού την ξέρω αυτή τη δευτεράντζα...;
Αυτή γυρνάει και λέει, γιατί ενοχλούμε;
Καταφανώς! της λέω.
Δεν είμαστε καλά λέει, και σπρώχνει τα κωλοπαίδια της μπροστά μου στο μηχάνημα.
Ως εδώ της λέω, θέλω να γίνει της αναλήψεως, και ο νόμος μου δίνει το δικαίωμα να είμαι μόνη.
Παθαίνει υστερία η κοντόχοντρη, βαμένη ξανθιά, και λέει τσιριχτά σε υστερία: Δεν είμαστε καλά, τι συμπεριφορά είν' αυτή, τα παιδάκια σ' ενοχλούν (κλ.π., κλ.π).
Στον πληθυντικό θα με υποχρεώσετε αφενός, αφετέρου δεν θα με πείραζαν, αλλά υπό το βάρος των νέων αποκαλύψεων και της δημοσκόπησης της Minos EMI, θα περάσετε έξω οικογενειακώς, γιατί μου τα κάνατε τσουρέκια. Ουστ!
Βγαίνουν έξω, κλείνω την πόρτα, κάνω τρεις ώρες να βρω την κάρτα, την μπερδεύω με μια του ΟΤΕ, τηλεφωνάω σε δυό γνωστούς απ' το κινητό, βάζω-βγάζω την κάρτα να δω αν γλυστράει καλά στο μηχάνημα, και τελοσπάντων, κάποια στιγμή βγαίνω απ' έξω, αυτή άφριζε και λύσσαγε.
Μωρ' πού την ξέρω λέω εγώ;
Κι αρχίζει αν ξετυλίγεται το κουβάρι των αναμουνήσεων: σε ειδήσεις την είχα δει, χάλια ήτανε, και δεν τις είπε για καιρό, στο κανάλι τον Άλφα ήτανε, ταξίδι στη Νέα Υόρκη με το Ίδρυμα Ωνάση είχε πάει να δει αν κουνιόνται οι βάρκες, που σημαίνει μέσον, συγγενή παπαράτσο είχε, σε υπουργό πρώην δουλεύει αποσπασμένη, α μάλιστα λέω χαρά στη χαμούρα.
Καλά που υπάρχει και το καναλάκι της Βουλής, (ακόμα ο πρώην διευθυντής της ΕΡΤ το διευθύνει;), και μαζεύει τα έκθετα.
7 σχόλια:
καλημερα!
ραγιου?
πες ονομα,ασε που με 2 παιδια αποκλειετε να μας διαβαζει!!
καλημέρα! άντε να πω: τι είναι αυτό που είναι στρογγυλό, το 'χετε στην πόλη σας και έχει σουσάμι; ενίοτε το πουλάνε με τυράκι.
Δελφινάκι μου εσύ
κλείσ' το πια το PC
και κολύμπα στο απέναντι νησί
ξερεις πιος σπουδαιος το εγραψε?
εδω σε θελω!!
ποιόοοοος;;; έλα θα σκάσω, λέγε!
εγώ ξέρω μόνο Κόκκοτα: δελφίνι, δελφινάκι, πάμε πιο γρήγορα.
α.δαβαρακης.
ποιοτητα!
οχι σαν εμας που δεν ξερουμε που πανε τα 4.
ναι αλλά το
θα γίνω φονιάς...
που άκουγα σήμερα στο ταξί, ξέρεις ποιός το 'γραψε;
και πήγε να το χαμηλώσει ο οδηγός και του είπα "περικαλώ αφήκετέ το είχαμε τσι καψούρες μας κι εμείς άλλο που ήμαστον ανωτέρου και δε χειροδικήσαμε κατά του αδυνάμου ανδρικού φύλου παρεκτός ελαχίστων φορών ένεκα που μας έδωκαν αφορμαί, διότι λοξοκοίταγαν κι εγώ το κούτελο το θέλω καθαρό".
Kαλησπέρα, μια κοινή φίλη, μου έδωσε το μπλογκ σου. Η Αντωνία. Στείλε μου mail, για να σου στείλω το κείμενο, γιατί δεν βλέπω το mail σου.
Παύλος
Δημοσίευση σχολίου