Comments, texts about what is happening on TV, the arts and society.
Feel free to visit, comment, agree or disagree.
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008
ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ...
(είπα για σας κυρία μου! οι υπόλοιποι όξω!)
Παραθέτω φωτο από κάποια πράγματα που αγόρασα στο bazaar καθότι ψέμματα δε λέμε. (Ναι, το μικρό μαύρο τσαντάκι είναι pony skin -φρίκη. Αλλά είχα ένα ρουχαλάκι ίδιο υλικό, πάλι δέυτερο χέρι, και...)
Σε άριστη κατάσταση τα κόβω! Περιττό να πω ότι ζήλεψα! Και το πόνυ, και το ψαθί-τσαντί και το άλλο, που μου θυμίζει κάτι τσάντες ελληνικού κινηματογράφου του '60, μ΄εκείνη τη ξινή, που όλο έκανε την μεγαλοπιασμένη κακιά πεθερά... Κατάφερες, βρε θηρίο, να "ασσορτέψεις" το τσαντί με το φόρεμα; Ή λάθος βλέπω!
_____ Τρίτη ανάρτηση κάτω, τη φωτό του Μαϊντανού και σία (βιβλίο;) την έχεις μικρύνει πολύ και δεν μπορώ να θαυμάσω το καλλιτέχνημα...
είναι σε άριστη κατάσταση girls, και ΝΑΙ, τα συνδύασα, ναι ρατάν, απαντάω ταυτόχρονα όλες τις ερωτήσεις όπως σε αυθεντικό κουβεντολόι, θα φωτογραφίσω και τα άλλα τσαντιά, καθότι τα 'χω φετίχ και έχω πολλά παλιά κομμάτια, Τασσώ Καβαδία τη λέγανε, τα 'πα!!! Σπανακοπιτίτσα μου ωραία...
Μάλερ@, θα σου δώκουμε εμείς άμα θες! χαχαχα!!! -------------------------------- το βιβλίο, έχει εξώφυλλο τη Μαρία Χορς να βαράει το τύμπανο, ναι είναι βιβλίο, και προσέξατε ποιά το έγραψε και πότε...τότε βοούσε ο τόπος για το διορισμό στην ΕΡΤ, για τη δουλειά στην Απογευματινή, για την πρόσληψη στο γραφείο του μπαμπά (πολυσεθίτισσα το εικοσάχρονο), για τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που οργάνωνε με πολιτιστικούς ομίλους στην Αρκαδία.
Υ.Γ. το μπλογκ το ξεκίνησα την εποχή μεγάλων επαγγελματικών προβλημάτων, ή μάλλον πάνω που μετά από πολύ αγώνα γύριζα πάλι τα πράγματα προς το καλύτερο, και ως ένα σημείο, ήταν άσκηση για να βρω τρόπο να πω αυτά που ξέρω και έχω ζήσει. Είναι αλήθεια ότι ψάχνω τη φόρμουλα που θα τα γράψω.
6 σχόλια:
ευτυχώς που δεν είμαι γυναίκα να πρέπει να αγοράζω τσαντάκια...
ωραια καρεκλα!
ραταν?
επισης μου αρεσε η μεγαλη τσαντα!
Στελνω σπανακοπιτα αβλεπη.
Σε άριστη κατάσταση τα κόβω!
Περιττό να πω ότι ζήλεψα! Και το πόνυ, και το ψαθί-τσαντί και το άλλο, που μου θυμίζει κάτι τσάντες ελληνικού κινηματογράφου του '60, μ΄εκείνη τη ξινή, που όλο έκανε την μεγαλοπιασμένη κακιά πεθερά...
Κατάφερες, βρε θηρίο, να "ασσορτέψεις" το τσαντί με το φόρεμα; Ή λάθος βλέπω!
_____
Τρίτη ανάρτηση κάτω, τη φωτό του
Μαϊντανού και σία (βιβλίο;) την έχεις μικρύνει πολύ και δεν μπορώ να θαυμάσω το καλλιτέχνημα...
είναι σε άριστη κατάσταση girls, και ΝΑΙ, τα συνδύασα, ναι ρατάν, απαντάω ταυτόχρονα όλες τις ερωτήσεις όπως σε αυθεντικό κουβεντολόι, θα φωτογραφίσω και τα άλλα τσαντιά, καθότι τα 'χω φετίχ και έχω πολλά παλιά κομμάτια, Τασσώ Καβαδία τη λέγανε, τα 'πα!!!
Σπανακοπιτίτσα μου ωραία...
Μάλερ@, θα σου δώκουμε εμείς άμα θες! χαχαχα!!!
--------------------------------
το βιβλίο, έχει εξώφυλλο τη Μαρία Χορς να βαράει το τύμπανο, ναι είναι βιβλίο, και προσέξατε ποιά το έγραψε και πότε...τότε βοούσε ο τόπος για το διορισμό στην ΕΡΤ, για τη δουλειά στην Απογευματινή, για την πρόσληψη στο γραφείο του μπαμπά (πολυσεθίτισσα το εικοσάχρονο), για τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που οργάνωνε με πολιτιστικούς ομίλους στην Αρκαδία.
Υ.Γ. το μπλογκ το ξεκίνησα την εποχή μεγάλων επαγγελματικών προβλημάτων, ή μάλλον πάνω που μετά από πολύ αγώνα γύριζα πάλι τα πράγματα προς το καλύτερο, και ως ένα σημείο, ήταν άσκηση για να βρω τρόπο να πω αυτά που ξέρω και έχω ζήσει. Είναι αλήθεια ότι ψάχνω τη φόρμουλα που θα τα γράψω.
Την αγάπη μου ζηλιαρόγατα για τα τσαντάκια μου!!!
ετοιμη η πιτα!
γωνια η μεση?
καλε το βιβλιο ειναι μικρο στην φωτο και δεν το βλεπω καλα!
μονο τιτλο.
μέση-μέση!!! μμμμμμ...
έπρεπε να βάλω λινκ.
Δημοσίευση σχολίου