Αφού ελάφρωσε τις τσέπες μου κατά 3 ευρώ και κάτι για ένα καζάνι καφέ -που αν το 'δινα σε πεθαμένο θα στριφογύρναγε τρεις μέρες- το Καφέ Κόστα μου πρόσφερε θέαμα. Χαλάλι το τρίευρο (ήπια το μισό καφεδάκι και ένα θα σας πω: ας γινότανε τώρα ο γύρος της Αθήνας και να δούμε αν θα με κορόιδευε για τις επιδόσεις μου ο ζηλιαρόγατος ο fightback...)
Θα αρχίσω με στίχο:
Ήταν ψηλός, μελαχρινός,
ήταν ηλιοκαμέεεενος...
Και επί συγκεκριμένου:
Ήταν ψηλός, 1.86, με μαλλί ξανθυμένο από τον ήλιο (μα τέτοιαεποχή;! ούτε ο Λάκης Γαβαλάκης τέτοια χάρη), που σημαίνει άρχουσα τάξη με παρατεταμένες διακοπές (αχ! σας τρέλανα στη σημειολογία ως Σέρλοκ Χολμς), φόραγε κοστούμι, ήτο ευπαρουσίαστος και γόνος καλής οικογενείας (μέχρι ΚΟΔΗΣΟ), διαβασμένος και αρθρογραφών, κι όμως...αν κατέβαινε το μάτι προς τα κάτω, θα 'βλεπε κανείς τον Braveheart άδικα των αδίκων μέσα στο Κολωνάκι...Διότι ο γ.κ.ο. (γόνος καλής οικογενείας), ήταν ζωσμένος πάνω απ' το παντελόνι και μέσα απ' το σακκάκι, με ύφασμα καρό, τύπου κουβερλί (sic), και καμάρωνε.
Αχ το σύνδρομο του Κάρολου της Αγγλίας, αχ το σύνδρομο της ξεβράκωτης νεράιδας, αχ το σύνδρομο του Μελ Γύψον Καισανίδωστον...
Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά υποπτέυομαι μονομανία, γιατί ξαναήτο με πετσέτα ζωσμένος καλοκαιράκι ο γ.κ.ο. και τότε λέω ήρθε απ' τη θάλασσα, αλλά πάλι...τι θα κάνει άμα του πέσει η πετσέτα, ή άμα μαρίδα τινά της γειτονιάς, αποφασίσει να κάνει αυτό που ο πατήρ μου ως νεανίας έκανε σε "λυκόπουλο" σπασίκλα την ώρα της γυμναστικής και άμα των προστάγματι "ανάταση": τράβηξε το βρακί του λυκόπουλου προς χάχανο και ιλαρότητα ολόκληρου του γυμνασίου (και αποβολή του πατρός μου).
Θα αρχίσω με στίχο:
Ήταν ψηλός, μελαχρινός,
ήταν ηλιοκαμέεεενος...
Και επί συγκεκριμένου:
Ήταν ψηλός, 1.86, με μαλλί ξανθυμένο από τον ήλιο (μα τέτοιαεποχή;! ούτε ο Λάκης Γαβαλάκης τέτοια χάρη), που σημαίνει άρχουσα τάξη με παρατεταμένες διακοπές (αχ! σας τρέλανα στη σημειολογία ως Σέρλοκ Χολμς), φόραγε κοστούμι, ήτο ευπαρουσίαστος και γόνος καλής οικογενείας (μέχρι ΚΟΔΗΣΟ), διαβασμένος και αρθρογραφών, κι όμως...αν κατέβαινε το μάτι προς τα κάτω, θα 'βλεπε κανείς τον Braveheart άδικα των αδίκων μέσα στο Κολωνάκι...Διότι ο γ.κ.ο. (γόνος καλής οικογενείας), ήταν ζωσμένος πάνω απ' το παντελόνι και μέσα απ' το σακκάκι, με ύφασμα καρό, τύπου κουβερλί (sic), και καμάρωνε.
Αχ το σύνδρομο του Κάρολου της Αγγλίας, αχ το σύνδρομο της ξεβράκωτης νεράιδας, αχ το σύνδρομο του Μελ Γύψον Καισανίδωστον...
Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά υποπτέυομαι μονομανία, γιατί ξαναήτο με πετσέτα ζωσμένος καλοκαιράκι ο γ.κ.ο. και τότε λέω ήρθε απ' τη θάλασσα, αλλά πάλι...τι θα κάνει άμα του πέσει η πετσέτα, ή άμα μαρίδα τινά της γειτονιάς, αποφασίσει να κάνει αυτό που ο πατήρ μου ως νεανίας έκανε σε "λυκόπουλο" σπασίκλα την ώρα της γυμναστικής και άμα των προστάγματι "ανάταση": τράβηξε το βρακί του λυκόπουλου προς χάχανο και ιλαρότητα ολόκληρου του γυμνασίου (και αποβολή του πατρός μου).
7 σχόλια:
καλησπερα!
σε φαγαν τα κωλονακια και οι σκουφαδες!
χαθηκε να πας πχ μαρουσι η χαιδαρι?
ειναι 40+ ηλικιακα?
μαρη ο χρηστος ζαμπουνης ειναι?
πες και εφαγα το γαλλικο μανικιουρ μου!
αντεεεεεεεεεε!
ενας καφες κοστα πριν τον αγωνα θα βοηθουσε ως διεγερτικος, ομως για δρομεις μεγαλων αποστασεων (γελαστε) θα προκαλουσε αφυδατωση. θα επρεπε να αναπληρωνεις συνεχεια.
μια φουστα κιλτ απο την αλλη με συνοδεια γκαιντας θα ηταν εξαιρετικο θεαμα που θα χειροκροτουσαν ολοι οι θεατες του αγωνος
stella, μαρή είπα ΚΟΔΗΣΟ, τι άλλο να πω;;;! άντε πάμε πάλι μια προσπάθεια.
fightback είχα πει να μου έχουνε καφέδες κάθε λίγο, τσιγαράκι, και καρεκλίτσα για το μπεγλέρι και το τάβλι, αλλά δεν εισακούστηκα. next time...
η τσουδερου!
ε πεεεεεεεες!
καλέ θα με τρελλάνεις; άντρας λέω! πώς τον λέγανε τον ιδρυτή του κοδησό βρε;
και που να ξερω βρε φιλεναδα τι ειχατε προπολεμικα?
εγω ειμα του 73 οχι του 37.
σημερα ειμαι με το σουγια και το βαμβακι!!
χεχεχε.
δεν πειράζει αγάπη μου. καταλαβαί νω που θες να κρύψεις χρόνια. δε σε θυμάμαι εγώ στην ογδόη, τότε που πήγαινα δευτέρα δημοτικού; αλίμονο...άντε Πεσμαζόγλου λεγότανε, που μ' έσκασες, που με γκαγκάνιασες!
Δημοσίευση σχολίου