ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ...

...είχα καιρό να δω γατούληδες. Από τότε που καθαρίσανε -επιχείρηση γατόσκουπα-
την Αθήνα από τα γατόνια και τα σκυλούρια για να δείξουμε Ευρωπαίοι για 20 μέρες
με την ευκαιρία των ρεζιλο-ολυμπιακών, η πόλη είχε χάσει από την αυθεντικότητά της. Ήτανε δηλαδή αποστειρωμένη σαν τις Μπιεννάλε και τα Outlook με τα καρπούζια. Βεβαίως κόψανε περισσότερες βόλτες οι ποντικοί -μεγέθους κανίς- και οι κατσαρίδες, με αποτέλ-

εσμα ορισμένοι φοβικοί όπως η γράφουσα, να αλλάζουν πεζοδρόμιο για να περάσει ο κουκαράτσος μαριχουάνα κε φουμάρ.
Χάσαμε και τη Βασιλική, τη γατούλα-σήμα κατατεθέν του δρόμου, και τις άλλες τρεις-τέσσερεις που τις τάιζε η γειτονιά, που κακοχρονάχει όποιος τα αφάνισε τα ζωάκια. Οπότε μόλις ξαναφύτρωσαν γάτες, έσπευσα να φωτογραφίσω το σπάνιο δείγμα, και ιδού ο κόκκινος τεμπελχανάς που μετά βίας άνοιξε τις κουμπότρυπες να με δει. Θυρίδες ταχυδρομείου κουτιού γίνανε απ' τη νύστα, ώσπου έκλεισαν τελείως και ξ άπλωσε ντιπ καταντίπ στο εν λόγω κωλάμαξο. Το αριστούργημα ήταν πριν το κουλούριασμα (Θεσσαλονίκης με σουσάμι), που ο γατόπαρδος τέντωσε τις πίσω ποδάρες και απ' το τέντωμα τρεμούλιασε ολόκληρος.
Βεβαίως Ευρώπη δείξαμε για τις 20 ξεφτιλομέρες, τώρα κείτονται αζήτητα τα Ολυμπιακά ακίνητα, που τα διαχειρίζεται ωραιότατα η εταιρεία Ο.Α. (ολυμπιακών ακινήτων). Αν θυμηθούμε και τα αναβολικά των Κεντέρο-μοτοσυκλετιστών, ακόμα πιο κρίμα που την πλήρωσε ο γατοσκυλόκοσμος τη φιέστα.

Υ.Γ. Ακούω τη Νήσο των Αζορών και γελάω. Τι ευφυές. Κρίμα που έλειψε το χιούμορ και η εξυπνάδα απ' τη χώρα.