ΕΠΕΙΔΗ...

...αναγνώστρια του μπλογκ διαμαρτυρήθηκε που δεν τη ληστεύουνε ούτε πακιστανοί σπορέμποροι, θυμήθηκα, δεν ξέρω αν σας το 'χω πει, άμα το ΄χω πει να μου το πείτε να προσέχω, μια ιστορία με πακιστανό σπορέμπορο (καλά, καστανέμπορο).
Λοιπόν προ τριών εβδομάδων γύρναγα σπίτι και μου μύρισαν κάστανα ψητά. Λέω μπορεί να 'ναι κινέζικα ραδιενεργά ή τσερνομπιλοκάστανα ή από το υπέδαφον της γιουγκοσλαβίας με τις παράπλευρες μπόμπες, αλλά δε βαριέσαι θα τα φάω γιατί θα σκάσω άμα δεν τα φάω. Πάω γωνία Αιγινήτου και βασ. σοφίας και λέω στον πακιστανέμπορο: ένα σακκουλάκι περικαλώ.
-των πόσω; μου λέει
-ένα σακκουλάκι, του λέω.
-έχω των τριώ, των πέντε, των έντεκα ευρώ.
-παιδί μου, του λέω, με κόβεις να φάω κάστανα σε σακκούλα των 11 ευρώ; ένα των τριώνε περικαλώ.
-μάλιστα, λέει.
-μη μου βάζεις τα κατακαμένα καλέ.
-ντε σου τα βάζω, τα καλά σου βάζω, όλα καλά είναι.
-...
-ορίστε. σου έβαλα και δύο δώρο (πεινάλα, γουρούνα)
-α, λέω, ο καλός ο έμπορος περιπειείται τους πελάτες, για να ξανάρθουν.
Ψήλωσε δυό πόντους ο τύπος από περηφάνεια για το εμπορικό του δαιμόνιο και την ονομασία. Και μου 'βαλε ένα ακόμα (καμένο).
Σαφώς ανακηρύσσεται έμπορος του μήνα ο ρίχτης, και με διαφορά.