Λοιπόν, μέχρι πρότινος πίστευα ότι μερικά παραστρατιωτικά σώματα θα μπορούσαν να καθαρίσουν την πλατεία Ομονοίας και τα πέριξ.
Τώρα όμως ανένηψα και άλλαξα γραμμή. Πιστεύω ότι τα τζάνκια πρέπει να σπάνε πέτρα, επί παραδείγματι, να φτιάχνουν δρόμους, ζώνες αντιπυρικής προστασίας, αφαλάτωση, αγροτικές εργασίες κ.ο.κ.
Με ένα μικροτσίπ ή άλλο μέσο παρακολούθησης, μπορούν να εγγράφουν ώρες απεξάρτησης και κοινωνικής εργασίας, διά της μεθόδου -και ουχί της μεθαδόνης χαχα!- που κανένα τζάνκι δεν επιθυμεί στη ζωή του, δηλαδή της σωματικής εργασίας.
Έγερσις 6:00 π.μ., πέτρα 8-12, φαγητό, ανάπαυση και συνέχεια κατά το δοκούν μέχρι τον ύπνο στις 9:00 μ.μ.
Δεν ξέρω, έχω γίνει πολύ ευαίσθητη τελευταία.
2 σχόλια:
Σώπα καημένη! Μια χαρά ιδέες είναι αυτές.
Κα ιμια που έχουμε φόρα, δεν ξεπαστρεύουμε και καμμιά εκατοστή Αλβανούς που μας τρώνε το ψωμί!
spyros vlahos@ τι ωραία που τα λες...τι ευαισθησία, τι λεπτότης, τι κοινωνική αλληλεγγύη. Με συγκινείς. (Του Άδωνι τα ΄πες;)
Δημοσίευση σχολίου