Τσίμα-τσίμα μπορεί να της έρθει της Αυγής η αλλαγή, ελπίζουμε να μην την ξυρίσουν Σύριζα...
Υ.Γ. Αχ, κι όταν έλεγε κανείς περί αναγκαίων αλλαγών, δώσ' του και άκουγε ά μη γύρευε μαλακίες...Τι ωραία που έρχεται αυτό το πε΄ριφημο "πλήρωμα του χρόνου..."
Σάββατο 19 Ιουλίου 2008
Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧNΙΚΕΣ
Εσείς βριζόσαστε λόγω της δουλειάς σας τόσο πολύ όσο οι άνθρωποι των καλλιτεχνικών; (Μη βισατείτε να απαντήσετε, σκεφθείτε πρώτα...)
Ήμανε που λέτε στην επιτροπή επιχορηγήσεων του ΥΠΠΟ, έχουνε περάσει κάμποσα χρόνια, μπορώ να μιλήσω πλέον -σαν τα αρχεία της ΣΙΑ, που ανοίγουν μετά από 40 χρόνια...
Τελοσπάντων, Γνωμοδοτική ήταν το επίσημο όνομα αυτής της επιτροπής -λες και είχε διάθεση να έχει άλλη γνώμη, τελική, ο υπουργός, που βαριότανε και να ξυστεί και μέτραγε μέρες μέχρι να λήξει η γαμημένη η θητεία και να φύγει να πάει σπίτι του αξιοπρεπώς ή σε άλλο υπουργείο βρ' αδερφέ...
Να μην τα πολυλογώ, είχαμε νια βολά μια συνεδρίαση, και ρίχνω τον άσσο στο τραπέζι, λέω "πολλά σε λίγους"-τα ρέστα μου.
Πετιέται μια αιωνόβια από απέναντι, και λέει "δικαίωμα".
"Γιατί περικαλώ;" της λέω.
"Γιατί χγυσό μου είσαι σκληγή. Οι άλλοι τι θα κάνουν;"
"Να βρούνε μια δουλειά της προκοπής ή να πάνε για βρούβες μαντάμ. Εγώ άμα δε με πλερώνει η εφημερίδα από πού πάω και τα κόβω; Απ' το δέντρο; Κάνω άλλες πενήντα δουλειές να συμπληρώσω."
"Τα νέα παιδιά είναι σκληγά" συνέχισε η αιωνόβια.
"Ναι, ναι" σιγοντάγισαν και οι υπόλοιποι, και πάνε να δώκουνε "λίγα σε πολλούς".
"Ώπα, και αράξτε," λέω "θα γίνει εδω της πουτάνας άμα πάτε να βυθίσετε στη μιζέρια όλο τον κόσμο, να βάλετε άξιους και άχρηστους στο ίδιο σακκούλι για να κάνετε τον ελεήμονα απ' τα ψίχουλα του υπουργείου".
"Με συ..συ...συγχωρείτε," είπε ντροπαλά και με νάζι ο γραμματέας της συνεδρίασης, "να τα γράφω όλα όσα λέγονται;"
"Γράψε παιδί μου," είπε ο εκπρόσωπος της "Υπηρεσίας", και θα τα καλλωπίσουμε στο τέλος.
"Μά..μάλιστα, χαχα", έκανε ο γραμματέας πονηρά.
"Άμα θέλετε να κάνετε ελεημοσύνες, να το κάνετε, και να βοηθήσω και γω, από το φιλόπτωχον της ενορίας σας όμως, εδώ μιλάμε περί του καλύτερου για την τέχνη", συνέχισα.
Τα μέλη κοιτάχτηκαν. Ντούκου, ακούστηκε βραχνά από την άκρη του τραπεζιού.
"Λοιπόν;"
"Λοιπόν τι;"
"Θα κάνουμε καμμιά πράξη θάρρους εδώ μέσα ή μαλακίες θα αναμασάμε;"
"Μα ας μη μπεγδεύουμε το θάγος με την απεγισκεψία...Ας είμαστε συνετοί καλή μου..."
"ΜΗ με λετε καλή σας, πρώτον γιατί δεν είμαι, δεύτερον τέτοια θάρρητα δε δίνω ούτε στη μάνα μου, τρίτον, πάτε να με ρίξετε με καλοσύνες. Λοιπόν, ή το ψηφίζετε, ή γινόμαστε μπίλιες, και τα μαθαίνει κι ο κόσμος..."
Μην τα πολυλογώ βρέθηκε η χρυσή τομή: δώσε μου πέντε άχρηστους για κόψιμο επιφανών άχρηστων -προς παραδειγματισμό. Κι ο Ερρίκος ο 8ος έτσι έπραττε...Δώκαμε ραντεβού να καθαρογραφούν τ' αποτελέσματα, και να δοθούν σε μια βδομάδα για δημοσίευση, και ορκιστήκαμε να μην πούμε τίποτα σε κανέναν, καταπώς έπρεπε, ώστε η ανακοίνωση να γίνει στην ώρα της χωρίς διαρροές και ράδιο-αρβύλα.
Το βράδυ, κάθομαι να φάω μια γκουμούτσα σαλάτα να διατηρήσω τη σιλουέτα μου, και να δω και το αγαπημένο μου αστυνομικό. Ντρουν 9.20 μ.μ. χτυπάει το τηλέφωνο.
"Παρακαλώ;"
"Νατάσσα εσύ;"
"Ναι, ποιός είναι;"
"Η...Ψ."
.... (εγώ)
.... (αυτή)
............................. (εγώ)
-Έμαθα τα αποτελέσματα των επιχορηγήσεων και είμαι στους κομμένους...
-Α μπα; κυκλοφόρησε το νέο; Πολύ σέβονται το λόγο τους μερικοί.
-Λοιπόν;
-Δεν έχω να σου πω τίποτα. πρώτον για λόγους δεοντολογίας, και ουδαμώς φόβου, δεύτερον, άμα τα ξέρεις, τι ρωτάς;
-ΓΙΑΤΙ Μ' ΕΚΟΨΕΣ ΝΑΤΑΣΣΑ;
-................ (η Νατάσσα)
-Δηλαδή καλύτεροι ήταν οι άλλοι;
-Δεν θα επιχειρηματολογήσω και δεν θα σχολιάσω. Θα σου πω μόνο ότι δεν ήμουν μόνη στην επιτροπή, και να ήθελα, που το ήθελα, να σε κόψω, μόνη μου δεν θα μπορούσα να το κάνω. Κάνε υπομονή, και θα δεις στα πρακτικά ότι πήρες 4 κατά και 1 υπέρ. Κι έπειτα, κοτζάμ γυναίκα, με δουλειά και λεφτά, και κάποια ηλικία, πώς κάνεις έτσι; Δεν είναι το τέλος του κόσμου. Οι επιχορηγήσεις είναι ετήσιες. Κάνε του χρόνου αίτηση και έργο, και όλα μπορούν να ανατραπούν. Άντε καληνύχτα τώρ...
-Τι θα κάνω τώρα; Τι θα πω στους φίλους μου;
-;;;;;;;; (εγώ)
-Τι θα πω που κόπηκα απ' τις επιχορηγήσεις; Θα σκεφτούν ότι δεν είμαι καλλιτέχνης.
-Αααααα μάλιστα. Λοιπόν το μόνο που μπορώ να πω, είναι να αλλάξεις φίλους ή να μην κουβεντιάζεις μαζί τους τα προσωπικά σου.
-Πώς το λες αυτό; Γιατί μου το 'κανες αυτό; (με μυξόκλαμα)
-Δεν σου έκανα τίποτα, Καλην...
-Γιατί εμένα; Γιατί δεν σου αρέσει η δουλειά μου...;
-Άκου, επειδή πάει δέκα, με έχεις πάρει σπίτι μου, και φέρεσαι out of line θα κάνουμε κάτι άλλο. Θα είμαι ευγενική, αλλά έχεις πέντε λεπτά από τώρα να πεις ότι θες, να κλάψεις, να φωνάξεις, δεν θα απαντήσω. Μετά το πεντάλεπτο, θα κλείσω το τηλέφωνο. Ο χρόνος μετράει από τώρα!
-Μα...εγώ...ποτέ δεν το 'χω κάνει αυτό, ποτέ δεν έχω διαμαρτυρηθεί, ούτε παίρνω τους ανθρώπους στα σπίτια τους...απλώς...δηλαδή...ήθελα...η αδικία...μα...συγγνώμη.
Κλικ.
Κλικ.
Κάτσε να πω κι ένα κλισέ, απ' τα πιο ξεφτιλισμένα, τώρα, για επιμύθιο: οι πιο απίστευτες ιστορίες είναι οι αληθινές.
Ήμανε που λέτε στην επιτροπή επιχορηγήσεων του ΥΠΠΟ, έχουνε περάσει κάμποσα χρόνια, μπορώ να μιλήσω πλέον -σαν τα αρχεία της ΣΙΑ, που ανοίγουν μετά από 40 χρόνια...
Τελοσπάντων, Γνωμοδοτική ήταν το επίσημο όνομα αυτής της επιτροπής -λες και είχε διάθεση να έχει άλλη γνώμη, τελική, ο υπουργός, που βαριότανε και να ξυστεί και μέτραγε μέρες μέχρι να λήξει η γαμημένη η θητεία και να φύγει να πάει σπίτι του αξιοπρεπώς ή σε άλλο υπουργείο βρ' αδερφέ...
Να μην τα πολυλογώ, είχαμε νια βολά μια συνεδρίαση, και ρίχνω τον άσσο στο τραπέζι, λέω "πολλά σε λίγους"-τα ρέστα μου.
Πετιέται μια αιωνόβια από απέναντι, και λέει "δικαίωμα".
"Γιατί περικαλώ;" της λέω.
"Γιατί χγυσό μου είσαι σκληγή. Οι άλλοι τι θα κάνουν;"
"Να βρούνε μια δουλειά της προκοπής ή να πάνε για βρούβες μαντάμ. Εγώ άμα δε με πλερώνει η εφημερίδα από πού πάω και τα κόβω; Απ' το δέντρο; Κάνω άλλες πενήντα δουλειές να συμπληρώσω."
"Τα νέα παιδιά είναι σκληγά" συνέχισε η αιωνόβια.
"Ναι, ναι" σιγοντάγισαν και οι υπόλοιποι, και πάνε να δώκουνε "λίγα σε πολλούς".
"Ώπα, και αράξτε," λέω "θα γίνει εδω της πουτάνας άμα πάτε να βυθίσετε στη μιζέρια όλο τον κόσμο, να βάλετε άξιους και άχρηστους στο ίδιο σακκούλι για να κάνετε τον ελεήμονα απ' τα ψίχουλα του υπουργείου".
"Με συ..συ...συγχωρείτε," είπε ντροπαλά και με νάζι ο γραμματέας της συνεδρίασης, "να τα γράφω όλα όσα λέγονται;"
"Γράψε παιδί μου," είπε ο εκπρόσωπος της "Υπηρεσίας", και θα τα καλλωπίσουμε στο τέλος.
"Μά..μάλιστα, χαχα", έκανε ο γραμματέας πονηρά.
"Άμα θέλετε να κάνετε ελεημοσύνες, να το κάνετε, και να βοηθήσω και γω, από το φιλόπτωχον της ενορίας σας όμως, εδώ μιλάμε περί του καλύτερου για την τέχνη", συνέχισα.
Τα μέλη κοιτάχτηκαν. Ντούκου, ακούστηκε βραχνά από την άκρη του τραπεζιού.
"Λοιπόν;"
"Λοιπόν τι;"
"Θα κάνουμε καμμιά πράξη θάρρους εδώ μέσα ή μαλακίες θα αναμασάμε;"
"Μα ας μη μπεγδεύουμε το θάγος με την απεγισκεψία...Ας είμαστε συνετοί καλή μου..."
"ΜΗ με λετε καλή σας, πρώτον γιατί δεν είμαι, δεύτερον τέτοια θάρρητα δε δίνω ούτε στη μάνα μου, τρίτον, πάτε να με ρίξετε με καλοσύνες. Λοιπόν, ή το ψηφίζετε, ή γινόμαστε μπίλιες, και τα μαθαίνει κι ο κόσμος..."
Μην τα πολυλογώ βρέθηκε η χρυσή τομή: δώσε μου πέντε άχρηστους για κόψιμο επιφανών άχρηστων -προς παραδειγματισμό. Κι ο Ερρίκος ο 8ος έτσι έπραττε...Δώκαμε ραντεβού να καθαρογραφούν τ' αποτελέσματα, και να δοθούν σε μια βδομάδα για δημοσίευση, και ορκιστήκαμε να μην πούμε τίποτα σε κανέναν, καταπώς έπρεπε, ώστε η ανακοίνωση να γίνει στην ώρα της χωρίς διαρροές και ράδιο-αρβύλα.
Το βράδυ, κάθομαι να φάω μια γκουμούτσα σαλάτα να διατηρήσω τη σιλουέτα μου, και να δω και το αγαπημένο μου αστυνομικό. Ντρουν 9.20 μ.μ. χτυπάει το τηλέφωνο.
"Παρακαλώ;"
"Νατάσσα εσύ;"
"Ναι, ποιός είναι;"
"Η...Ψ."
.... (εγώ)
.... (αυτή)
............................. (εγώ)
-Έμαθα τα αποτελέσματα των επιχορηγήσεων και είμαι στους κομμένους...
-Α μπα; κυκλοφόρησε το νέο; Πολύ σέβονται το λόγο τους μερικοί.
-Λοιπόν;
-Δεν έχω να σου πω τίποτα. πρώτον για λόγους δεοντολογίας, και ουδαμώς φόβου, δεύτερον, άμα τα ξέρεις, τι ρωτάς;
-ΓΙΑΤΙ Μ' ΕΚΟΨΕΣ ΝΑΤΑΣΣΑ;
-................ (η Νατάσσα)
-Δηλαδή καλύτεροι ήταν οι άλλοι;
-Δεν θα επιχειρηματολογήσω και δεν θα σχολιάσω. Θα σου πω μόνο ότι δεν ήμουν μόνη στην επιτροπή, και να ήθελα, που το ήθελα, να σε κόψω, μόνη μου δεν θα μπορούσα να το κάνω. Κάνε υπομονή, και θα δεις στα πρακτικά ότι πήρες 4 κατά και 1 υπέρ. Κι έπειτα, κοτζάμ γυναίκα, με δουλειά και λεφτά, και κάποια ηλικία, πώς κάνεις έτσι; Δεν είναι το τέλος του κόσμου. Οι επιχορηγήσεις είναι ετήσιες. Κάνε του χρόνου αίτηση και έργο, και όλα μπορούν να ανατραπούν. Άντε καληνύχτα τώρ...
-Τι θα κάνω τώρα; Τι θα πω στους φίλους μου;
-;;;;;;;; (εγώ)
-Τι θα πω που κόπηκα απ' τις επιχορηγήσεις; Θα σκεφτούν ότι δεν είμαι καλλιτέχνης.
-Αααααα μάλιστα. Λοιπόν το μόνο που μπορώ να πω, είναι να αλλάξεις φίλους ή να μην κουβεντιάζεις μαζί τους τα προσωπικά σου.
-Πώς το λες αυτό; Γιατί μου το 'κανες αυτό; (με μυξόκλαμα)
-Δεν σου έκανα τίποτα, Καλην...
-Γιατί εμένα; Γιατί δεν σου αρέσει η δουλειά μου...;
-Άκου, επειδή πάει δέκα, με έχεις πάρει σπίτι μου, και φέρεσαι out of line θα κάνουμε κάτι άλλο. Θα είμαι ευγενική, αλλά έχεις πέντε λεπτά από τώρα να πεις ότι θες, να κλάψεις, να φωνάξεις, δεν θα απαντήσω. Μετά το πεντάλεπτο, θα κλείσω το τηλέφωνο. Ο χρόνος μετράει από τώρα!
-Μα...εγώ...ποτέ δεν το 'χω κάνει αυτό, ποτέ δεν έχω διαμαρτυρηθεί, ούτε παίρνω τους ανθρώπους στα σπίτια τους...απλώς...δηλαδή...ήθελα...η αδικία...μα...συγγνώμη.
Κλικ.
Κλικ.
Κάτσε να πω κι ένα κλισέ, απ' τα πιο ξεφτιλισμένα, τώρα, για επιμύθιο: οι πιο απίστευτες ιστορίες είναι οι αληθινές.
Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008
ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ...
Τον είχα ξεγραμμένο.
Τον είχα για χαμένο.
Τον είχα χ...νο.
Αλλά χθες, με συγκίνησε ρε παιδιά...
Μιλάω για τον Michael Loafers κατά κόσμον Μιχάλη Λιάπη. Είπε όχι, πάτησε πόδι, στην ορχήστρα του Ξαρχάκου, και τους ξοφλημένους που μαζεύτηκαν να τον υπερασπιστούν, μεταξύ αυτών και η "μυτόνγκα" Μπάλτσα που μας υπενθύμισε -και φυσικά δνε είναι ψέμματα- ότι είναι επιτυχημένη Ελληνίς του εξωτερικού. Φαραντούρη και όλη η κλάκα (και ουχί κλίκα), κλαίγανε τον πολιτισμό που χάνεται αν η ορχήστρα του Ξαρχάκου δεν επιχορηγηθεί.
Να δω πόσο θα αντέξει ο υπουργός. Άντε να δω!
Τον είχα για χαμένο.
Τον είχα χ...νο.
Αλλά χθες, με συγκίνησε ρε παιδιά...
Μιλάω για τον Michael Loafers κατά κόσμον Μιχάλη Λιάπη. Είπε όχι, πάτησε πόδι, στην ορχήστρα του Ξαρχάκου, και τους ξοφλημένους που μαζεύτηκαν να τον υπερασπιστούν, μεταξύ αυτών και η "μυτόνγκα" Μπάλτσα που μας υπενθύμισε -και φυσικά δνε είναι ψέμματα- ότι είναι επιτυχημένη Ελληνίς του εξωτερικού. Φαραντούρη και όλη η κλάκα (και ουχί κλίκα), κλαίγανε τον πολιτισμό που χάνεται αν η ορχήστρα του Ξαρχάκου δεν επιχορηγηθεί.
Να δω πόσο θα αντέξει ο υπουργός. Άντε να δω!
Τρίτη 15 Ιουλίου 2008
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ 14!!!
Το νου σας παίδες, οι απατεώνες αλλάζουν εμφάνιση και χρώμα σαν τον χαμαιλέοντα. Από φιλοτομαριστές και αεριτζήδες γίνονται φιλότεχνοι, αγωνιστές, υπερσπιστές του πολιτισμού και πολλά ακόμη.
Τους βρίσκετε στα πιο απίθανα μέρη, και με έκπληξη λέτε μέσα σας "βρε αυτό/ή δεν ήταν που άλλα έλεγε/άλλα έκανε/άλλα υποστήριζε κλπ., κλπ., κλπ."
Προσοχή στους αεριτζήδες λοιπόν!
Τους βρίσκετε στα πιο απίθανα μέρη, και με έκπληξη λέτε μέσα σας "βρε αυτό/ή δεν ήταν που άλλα έλεγε/άλλα έκανε/άλλα υποστήριζε κλπ., κλπ., κλπ."
Προσοχή στους αεριτζήδες λοιπόν!
Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008
Προσφορά φιλική στον υπουργό πολιτισμού
Καλώς εχόντων των πραγμάτων, και κατά τη συνήθη πορεία τους, ο Μιχάλης Λιάπης δε θα μείνει στην ιστορία για κανένα σημαντικό έργο, για καμμία σπουδαία δήλωση, για καμμία προσφορά -πέραν της γνωστή του κοπρίσματος της γης, όπως εκατομμύρια άλλων ανθρώπων.
Είναι σε μια ηλικία που δεν είναι πλέον ο φέρελπις, είναι κάπως ξεκαθαρισμένο το σκηνικό -αν και δεν ξέρει ποτέ κανείς, υπάρχει και η θέση του προέδρου της δημοκρατίας (θυμηθείτε Κωστή Στεφανόπουλο: μηδέν ψήφοι μια ζωή, μια παπαροσυγκυρία, και να 'σου τον στο θρόνο, οπότε μη λέμε και μαλακίες, αλλά απλώς εικάζουμε τι μπορεί να γίνει, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων -μην του κόψουμε το μέλλον του παλληκαριού).
Έχει μια ευκαιρία λοιπόν, πιο ξεκάθαρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε, να κάνει κάτι ο φοβητσιάρης ο ποδοσφαιρόφιλος.
Ιδίως τώρα που λόγω του σκανδάλου στο οποίο εμπλέκεται, ο καημένος, θα έχει κάθε λόγο να θέλει όλο και περισσότερο να φανεί ο αγωνιστής της καθαρής πολιτικής.
Οπότε, ας πάρει τα πραγματικά, λέμε τα πραγματικά, βιογραφικά και πεπραγμένα των ανθρώπων που διόρισε ή βρήκε διορισμένους, και ας καθήσει με έναν ορκωτό λογιστή και κάποιον που να καταλαβαίνει -λόγω IQ, όχι όλο με τα ραδίκια- να κάνει ανάλυση των οικονομικών, και ας δει με δημιουργικό πνεύμα τους πολιτιστικούς οργανισμούς που εποπτεύει το ΥΠΠΟ.
Άντε, εμείς θα του τα πούμε όλα για το τι δέον γενέσθαι, του τεμπέλαρου;
Του δίνουμε και το σύνθημα:
ΤΑ LOAFERS ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!!!
Είναι σε μια ηλικία που δεν είναι πλέον ο φέρελπις, είναι κάπως ξεκαθαρισμένο το σκηνικό -αν και δεν ξέρει ποτέ κανείς, υπάρχει και η θέση του προέδρου της δημοκρατίας (θυμηθείτε Κωστή Στεφανόπουλο: μηδέν ψήφοι μια ζωή, μια παπαροσυγκυρία, και να 'σου τον στο θρόνο, οπότε μη λέμε και μαλακίες, αλλά απλώς εικάζουμε τι μπορεί να γίνει, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων -μην του κόψουμε το μέλλον του παλληκαριού).
Έχει μια ευκαιρία λοιπόν, πιο ξεκάθαρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε, να κάνει κάτι ο φοβητσιάρης ο ποδοσφαιρόφιλος.
Ιδίως τώρα που λόγω του σκανδάλου στο οποίο εμπλέκεται, ο καημένος, θα έχει κάθε λόγο να θέλει όλο και περισσότερο να φανεί ο αγωνιστής της καθαρής πολιτικής.
Οπότε, ας πάρει τα πραγματικά, λέμε τα πραγματικά, βιογραφικά και πεπραγμένα των ανθρώπων που διόρισε ή βρήκε διορισμένους, και ας καθήσει με έναν ορκωτό λογιστή και κάποιον που να καταλαβαίνει -λόγω IQ, όχι όλο με τα ραδίκια- να κάνει ανάλυση των οικονομικών, και ας δει με δημιουργικό πνεύμα τους πολιτιστικούς οργανισμούς που εποπτεύει το ΥΠΠΟ.
Άντε, εμείς θα του τα πούμε όλα για το τι δέον γενέσθαι, του τεμπέλαρου;
Του δίνουμε και το σύνθημα:
ΤΑ LOAFERS ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!!!
ΠΩΣ ΖΕΙΤΕ;
Ερωτήσεις κρίσεως:
-Κόβετε αποδείξεις -αν έτσι δουλεύετε- για όλα όσα κάνετε;
-Κάνετε μια δουλειά;
-Αγαπάτε τη δουελιά σας;
-Θα ήσασταν διατεθειμένοι να κάνετε κάτι άλλο αρκεί να σας απέδιδε περισσότερο, χωρίς να σας νοιάξει;
-Στους ανθρώπους που απασχολείτε, αν το κάνετε, σπίτι, για καθάρισμα κλπ. ζητάτε απόδειξη;
-Αν όχι, συνυπολογίζετε στην αμοιβή τους ότι τα παίρνουν μαύρα τα φράγκα, συν ότι εσείς -ενδεχομένως- δώσατε απόδειξη επομένως συνυπολογίζετε στα μιστά τους τους φόρους;
-Έχετε ενοχές γι' αυτό;
-Έχετε δουλέψει τζάμπα πιστεύοντας ότι συμμετέχετε σε μια συλλογική προσπάθεια που θα αποδώσει αργότερα, συν ότι κάνετε και κάτι που σας αρέσει;
-Μέχρι ποιά ηλικία ή πόσο καιρό το κάνατε αυτό;
-Νιώθετε διακιωμένοι εκ των υστέρων ή κορόιδα;
-Σκέφτεστε τώρα, συνδέοντας τα γεγονότα, ότι κάθε φορά που άλλος έπαιρνε τη θέση σας στην προαγωγή/διορισμό, ξέρω γω τι, στο γραφείο/επιχείρηση/οργανισμό που δουλεύατε, είναι γιατί πίσω απ' την πλάτη σας γινόταν το έλα να δεις από κουτσομπολιό, ότι σας παρουσίαζαν ως ψώνιο, ότι ρουφιάνευαν, ότι έκαναν τις δημόσιες σχέσεις καλού ή αίσχιστου χαρακτήρα, έκαναν πίπες βρ' αδερφέ,ς που εσείς κοιμώμενοι τον ύπνο του δικαίου εννοούσατε να αγνοείτε;
-Νιώθετε θυμό και κορόιδο γι' αυτό;
-Αποφασίσατε ν' αλλάξηετε κάτι;
-Πιστεύετε ότι αφού το αποφασίσατε θα το πετύχετε κιόλας;
-Ακολουθείτε κάποια στρατηγική γι' αυτό;
-Ζείτε με δανεικά;
-Αναγνωρίζετε -όπως οι αλκοολικοί την αρρώστια τους- ότι υπήρξατε κορόιδο; Αντέχετε ή κάθε φορά που πάτε να το παραδεχτείτε πάτε προς το παράθυρο σαν το Ζαχόπουλο;
-Πιστεύετε ότι οι κακές πληρωμές/αμοιβές ρίχνουν την αυτοεκτίμηση, κι απο και πέρα anything goes;
-Ή είναι δικαιολογία;
-Αισθάνεστε απελπισία για την καριέρα σας;
-Αισθάνεστε ότι ηττηθήκατε σε κάτι;
-Θέλετε να σπάσετε τα μούτρα του αρχιδοκηφήνα που τα τρώει στο τζάμπα επειδή έχει "δόντι" σε κάποιο κόμμα/θέση κλπ.;
-Φοβόσαστε να εναντιωθείτε στους πολλούς, έστω κι αν πρόκειται για τα αμαθή όντα του γραφείου, ή μήπως, ιδίως αυτά τα ΚΔΟΑ, σας προκαλούν τρόμο;
-Γενικά, λέτε τη γνώμη σας;
-Κόβετε αποδείξεις -αν έτσι δουλεύετε- για όλα όσα κάνετε;
-Κάνετε μια δουλειά;
-Αγαπάτε τη δουελιά σας;
-Θα ήσασταν διατεθειμένοι να κάνετε κάτι άλλο αρκεί να σας απέδιδε περισσότερο, χωρίς να σας νοιάξει;
-Στους ανθρώπους που απασχολείτε, αν το κάνετε, σπίτι, για καθάρισμα κλπ. ζητάτε απόδειξη;
-Αν όχι, συνυπολογίζετε στην αμοιβή τους ότι τα παίρνουν μαύρα τα φράγκα, συν ότι εσείς -ενδεχομένως- δώσατε απόδειξη επομένως συνυπολογίζετε στα μιστά τους τους φόρους;
-Έχετε ενοχές γι' αυτό;
-Έχετε δουλέψει τζάμπα πιστεύοντας ότι συμμετέχετε σε μια συλλογική προσπάθεια που θα αποδώσει αργότερα, συν ότι κάνετε και κάτι που σας αρέσει;
-Μέχρι ποιά ηλικία ή πόσο καιρό το κάνατε αυτό;
-Νιώθετε διακιωμένοι εκ των υστέρων ή κορόιδα;
-Σκέφτεστε τώρα, συνδέοντας τα γεγονότα, ότι κάθε φορά που άλλος έπαιρνε τη θέση σας στην προαγωγή/διορισμό, ξέρω γω τι, στο γραφείο/επιχείρηση/οργανισμό που δουλεύατε, είναι γιατί πίσω απ' την πλάτη σας γινόταν το έλα να δεις από κουτσομπολιό, ότι σας παρουσίαζαν ως ψώνιο, ότι ρουφιάνευαν, ότι έκαναν τις δημόσιες σχέσεις καλού ή αίσχιστου χαρακτήρα, έκαναν πίπες βρ' αδερφέ,ς που εσείς κοιμώμενοι τον ύπνο του δικαίου εννοούσατε να αγνοείτε;
-Νιώθετε θυμό και κορόιδο γι' αυτό;
-Αποφασίσατε ν' αλλάξηετε κάτι;
-Πιστεύετε ότι αφού το αποφασίσατε θα το πετύχετε κιόλας;
-Ακολουθείτε κάποια στρατηγική γι' αυτό;
-Ζείτε με δανεικά;
-Αναγνωρίζετε -όπως οι αλκοολικοί την αρρώστια τους- ότι υπήρξατε κορόιδο; Αντέχετε ή κάθε φορά που πάτε να το παραδεχτείτε πάτε προς το παράθυρο σαν το Ζαχόπουλο;
-Πιστεύετε ότι οι κακές πληρωμές/αμοιβές ρίχνουν την αυτοεκτίμηση, κι απο και πέρα anything goes;
-Ή είναι δικαιολογία;
-Αισθάνεστε απελπισία για την καριέρα σας;
-Αισθάνεστε ότι ηττηθήκατε σε κάτι;
-Θέλετε να σπάσετε τα μούτρα του αρχιδοκηφήνα που τα τρώει στο τζάμπα επειδή έχει "δόντι" σε κάποιο κόμμα/θέση κλπ.;
-Φοβόσαστε να εναντιωθείτε στους πολλούς, έστω κι αν πρόκειται για τα αμαθή όντα του γραφείου, ή μήπως, ιδίως αυτά τα ΚΔΟΑ, σας προκαλούν τρόμο;
-Γενικά, λέτε τη γνώμη σας;
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΤΑ ΜΠΛΟΓΚ...
...αλλά εσείς που είσαστε παιδιά τζιμάνια, τους καταλαβαίνετε.
Είναι το spam των μπλογκ, σαν αυτά που σου στέλνουν και λένε "δώσε μας τον τραπεζικό σου λογαρισμό να σε πληρώσουμε για τη δουλειά που θα αναλάβεις να μας κάνεις" -ας πούμε...
Είναι τυπάκια, δεν καθορίζω φύλο, που έχουν κάνει την απάτη επιστήμη.
Που παρουσιάζονται μ' έναν τρόπο όχι πολύ κοντά στην αλήθεια -θα μου πείτε η αλήθεια είναι κάτι σχετικό και μουμπλε μούμπλε...
Που είναι ψυχοπονιάρικα άτομα...
Που είναι όλο κατανόηση...
Που έχουν να διδάξουν εμπειρίες...
Που έχουν μια πετυχημένη πορεία στα επαγγελματικά ενίοτε...
Που εχουν περίεργα πολυ ελεύθερο χρόνο χωρίς να είναι συνταξιούχοι/-ες...
Που λατρεύουν τον άνθρωπο...
Με τα ψεγάδια του (μπλιαχ)...
Που σ' αφήνουν να πάρεις μάτι από μια προνομιούχα ζωή, επειδή ξέρουν ότι δεν θα τη ζήσεις, γιατί τη ζουν ήδη εκείνοι...
Που ζηλεύουν,
για άλλα πράγματα -σημαντικά- πέρα από τα χρήματα που δεν έχουν,
και ως εκ τούτου υποκριτικά
το ρίχνουν στην "επί του όρους ομιλία" -ξέρετε μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι/πεινώντες την δικαιοσύνη κ.ο.κ.
Σας λατρεύουν και θέλουν να σας διασκεδάσουν...
Έτσι λένε!
Μην τσιμπάτε, η αλήθεια έχει πολλά πρόσωπα...
Και προσωπεία...
Είναι το spam των μπλογκ, σαν αυτά που σου στέλνουν και λένε "δώσε μας τον τραπεζικό σου λογαρισμό να σε πληρώσουμε για τη δουλειά που θα αναλάβεις να μας κάνεις" -ας πούμε...
Είναι τυπάκια, δεν καθορίζω φύλο, που έχουν κάνει την απάτη επιστήμη.
Που παρουσιάζονται μ' έναν τρόπο όχι πολύ κοντά στην αλήθεια -θα μου πείτε η αλήθεια είναι κάτι σχετικό και μουμπλε μούμπλε...
Που είναι ψυχοπονιάρικα άτομα...
Που είναι όλο κατανόηση...
Που έχουν να διδάξουν εμπειρίες...
Που έχουν μια πετυχημένη πορεία στα επαγγελματικά ενίοτε...
Που εχουν περίεργα πολυ ελεύθερο χρόνο χωρίς να είναι συνταξιούχοι/-ες...
Που λατρεύουν τον άνθρωπο...
Με τα ψεγάδια του (μπλιαχ)...
Που σ' αφήνουν να πάρεις μάτι από μια προνομιούχα ζωή, επειδή ξέρουν ότι δεν θα τη ζήσεις, γιατί τη ζουν ήδη εκείνοι...
Που ζηλεύουν,
για άλλα πράγματα -σημαντικά- πέρα από τα χρήματα που δεν έχουν,
και ως εκ τούτου υποκριτικά
το ρίχνουν στην "επί του όρους ομιλία" -ξέρετε μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι/πεινώντες την δικαιοσύνη κ.ο.κ.
Σας λατρεύουν και θέλουν να σας διασκεδάσουν...
Έτσι λένε!
Μην τσιμπάτε, η αλήθεια έχει πολλά πρόσωπα...
Και προσωπεία...
Σάββατο 12 Ιουλίου 2008
ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ
Νομίζω το 'χω ξαναπεί, αλλά δε βαριέσαι.΄Όταν ήμουν στην επιτροπή επιχορηγήσεων του ΥΠΠΟ, ερχόσαντε κάτι στρατσόχαρτα, κάτι μπακαλόχαρτα γραμμένα στον καμπινέ (μισό χαρτί στην αίτηση, μισό στον κώλο του συγγραφέα), και ήταν υποτίθεται η πρόταση και ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ.
Τόσα χαρτοσήματα, τόσα ΙΚΑ, τόσα μίκα κλπ. Λοιπόν κι ένα παιδί θα καταλάβαινε΄, άσε που ξέραμε όλοι, ότι κανένα ΙΚΑ δεν είχε πληρωθεί στους χορευτές, άντε το πολύ δέκα μέρες πριν την παράσταση, κι όξω απ' την πόρτα. Οι χορογράφοι απλά βρήκαν τρόπο να 'χουν ένα εισόδημα και μηδέν δήλωση στην εφορία.
Επειδή δε γουστάρω πενήντα άχρηστοι, διότι περί άχρηστων επρόκειτο, να ζουν εις βάρος μου εμού του φορολογούμενου και εις βάρος του χορευτή που έκανε δέκα δουλειές συν την ξεφτίλα να χορεύει στα σκατοέργα του γελοίου χορογράφου, κι αφού το ΥΠΠΟ και καλά ήθελε να κρατικοζεί η τέγνη, είπα να κάνουμε έλεγχο στα οικονομικά στοιχεία, διότι φαινόσαντε ότι ήταν μουσαντά.
Η απάντηση ήταν ότι αποκλείεται, α πα πα αποκλείεται, διότι είναι χαριστικά εξ ορισμού, και ως εκ τούτου το υπουργείον δεν μπαίνει σε τέτοια ποταπά μονοπάτια.
Ωραία. Ένας τρόπος υπάρχει να καταρρακώσεις τον αντίπαλο: να δεις τα πεπραγμένα του. Γιατί δεν το κάνει κανείς για τον υφυπουργό πολιτισμού, τον τέως;
Που μια εποχή ήταν στο φτύσιμο από τη φυλλάδα το Θέμα, και μετά αίφνης έγινε το "θύμα", ο "σωστός" και άλλα συναφή, από την ίδια φυλλάδα;
Κι εν πάση περιπτώσει, δεν θα ελέγξει κανείς τα κονδύλια του ΥΠΠΟ και των Δήμων που πάνε σε πολιτιστικούς οργανισμούς;
Τόσα χαρτοσήματα, τόσα ΙΚΑ, τόσα μίκα κλπ. Λοιπόν κι ένα παιδί θα καταλάβαινε΄, άσε που ξέραμε όλοι, ότι κανένα ΙΚΑ δεν είχε πληρωθεί στους χορευτές, άντε το πολύ δέκα μέρες πριν την παράσταση, κι όξω απ' την πόρτα. Οι χορογράφοι απλά βρήκαν τρόπο να 'χουν ένα εισόδημα και μηδέν δήλωση στην εφορία.
Επειδή δε γουστάρω πενήντα άχρηστοι, διότι περί άχρηστων επρόκειτο, να ζουν εις βάρος μου εμού του φορολογούμενου και εις βάρος του χορευτή που έκανε δέκα δουλειές συν την ξεφτίλα να χορεύει στα σκατοέργα του γελοίου χορογράφου, κι αφού το ΥΠΠΟ και καλά ήθελε να κρατικοζεί η τέγνη, είπα να κάνουμε έλεγχο στα οικονομικά στοιχεία, διότι φαινόσαντε ότι ήταν μουσαντά.
Η απάντηση ήταν ότι αποκλείεται, α πα πα αποκλείεται, διότι είναι χαριστικά εξ ορισμού, και ως εκ τούτου το υπουργείον δεν μπαίνει σε τέτοια ποταπά μονοπάτια.
Ωραία. Ένας τρόπος υπάρχει να καταρρακώσεις τον αντίπαλο: να δεις τα πεπραγμένα του. Γιατί δεν το κάνει κανείς για τον υφυπουργό πολιτισμού, τον τέως;
Που μια εποχή ήταν στο φτύσιμο από τη φυλλάδα το Θέμα, και μετά αίφνης έγινε το "θύμα", ο "σωστός" και άλλα συναφή, από την ίδια φυλλάδα;
Κι εν πάση περιπτώσει, δεν θα ελέγξει κανείς τα κονδύλια του ΥΠΠΟ και των Δήμων που πάνε σε πολιτιστικούς οργανισμούς;
mais quel scandal!
Θυμάστε τα πρωτοσέλιδα την εποχή της εξαγοράς του Γερμανού;
Τα λόγια θαυμασμού για τον "κόκκινο επιχειρηματία"; (Γιατί παιδί του ΚΚΕ ήταν κι αυτός...)
Και πού να παίρνατε τηλέφωνο στην Κοσμοτέ για πολιτιστική χορηγία...Μάνα μου και Παναγιά μου. (Δεν εννοώ να ήσασταν κολλητοί, απλά αθώοι και μοιραίοι): συμπεριφορά τα στελέχη, εκατό καρδιναλίων, γιατί ήταν και σοβαρή εταιρεία βλέπετε. Μερικούς μήνε ςπριν πάντως, γινόταν ήδη της τρελλής και δεν έβρισκες άνθρωπο, συν που πάγωναν διάφορα κονδύλια. Υπήρχε μια εικόνα προβλήματος, αλλά "ενδο-οικογενειακού", απ' αυτό που το κρύβουν όλοι γιατί θα γίνει τηςε τρελλής αν μαθευτεί. (Σαν του αυστριακού ας πούμε που κοιμόταν με το παιδί του, έτσι σοβαρό πρόβλημα).
Θρίαμβος του λαικισμού τώρα -δυστυχώς...
Αλλά ρε παιδί μου, ο Γιώργος Β' δε θα πάει παραπάνω, γιατί δεν ησυχάζουν λίγο;
Τα λόγια θαυμασμού για τον "κόκκινο επιχειρηματία"; (Γιατί παιδί του ΚΚΕ ήταν κι αυτός...)
Και πού να παίρνατε τηλέφωνο στην Κοσμοτέ για πολιτιστική χορηγία...Μάνα μου και Παναγιά μου. (Δεν εννοώ να ήσασταν κολλητοί, απλά αθώοι και μοιραίοι): συμπεριφορά τα στελέχη, εκατό καρδιναλίων, γιατί ήταν και σοβαρή εταιρεία βλέπετε. Μερικούς μήνε ςπριν πάντως, γινόταν ήδη της τρελλής και δεν έβρισκες άνθρωπο, συν που πάγωναν διάφορα κονδύλια. Υπήρχε μια εικόνα προβλήματος, αλλά "ενδο-οικογενειακού", απ' αυτό που το κρύβουν όλοι γιατί θα γίνει τηςε τρελλής αν μαθευτεί. (Σαν του αυστριακού ας πούμε που κοιμόταν με το παιδί του, έτσι σοβαρό πρόβλημα).
Θρίαμβος του λαικισμού τώρα -δυστυχώς...
Αλλά ρε παιδί μου, ο Γιώργος Β' δε θα πάει παραπάνω, γιατί δεν ησυχάζουν λίγο;
Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008
SCANDAL
Αφού τα ψάχνουν όλα, γιατί δεν ψάχνουν και τους καλλιτεχνικούς οργανισμούς που παίρνουν λεφτά απ' το Δημόσιο;
Γιατί οι ανά την επικράτεια διευθυντές είναι υπεράνω υποψίας; (Κι ο Βουρλούμης ήτανε, κι ο Χριστοφοράκος, κι ο Τσουκάτος και τόσοι ακόμη.)
Δηλαδή όταν ένας πολιτιστικός φορέας παίρνει χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ, αυτά δεν είναι λεφτά; Πού πάνε; Κουμάντο στο γαμημένο το υπυργείο του δε θέλει κανένας να κάνει;
Βεβαίως υπάρχει και η θαυμάσια απάντηση (επί Βενιζέλου, της οποίας υπήρξα αυτήκοος μάρτυς), "άστον να λέει και να υπόσχεται. Έχουμε δει εννιά υπουργούς μέχρι τώρα, και θα δούμε και αρκετούς ακόμα μέχρι τη σύνταξη, εμείς λεφτά δεν έχουμε για να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις Βενιζέλου. Αυτός υπόσχεται για να κάνει εντύπωση. Δεν πειράζει, θα του περάσει."
Αυτά λίγο πριν τις εκλογές 2004 φυσικά, και εννοείται όχι για τις σκληροπυρηνικές χάρες που έπαιρνε εντελώς απάνω του ο υπουργός.
Τα έργα που γίνονται στην επικράτεια για τον πολιτισμό, είναι όλα καλομελετημένα και απαραίτητα; Άντε ρε Λιάπη, κάνε τη δουλειά σου!!! (Θα πας που θα πας σπίτι σου, κάνε ένα καλό για να μη σε σιχτιρίζουν βρε νταμάρι...)
Γιατί οι ανά την επικράτεια διευθυντές είναι υπεράνω υποψίας; (Κι ο Βουρλούμης ήτανε, κι ο Χριστοφοράκος, κι ο Τσουκάτος και τόσοι ακόμη.)
Δηλαδή όταν ένας πολιτιστικός φορέας παίρνει χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ, αυτά δεν είναι λεφτά; Πού πάνε; Κουμάντο στο γαμημένο το υπυργείο του δε θέλει κανένας να κάνει;
Βεβαίως υπάρχει και η θαυμάσια απάντηση (επί Βενιζέλου, της οποίας υπήρξα αυτήκοος μάρτυς), "άστον να λέει και να υπόσχεται. Έχουμε δει εννιά υπουργούς μέχρι τώρα, και θα δούμε και αρκετούς ακόμα μέχρι τη σύνταξη, εμείς λεφτά δεν έχουμε για να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις Βενιζέλου. Αυτός υπόσχεται για να κάνει εντύπωση. Δεν πειράζει, θα του περάσει."
Αυτά λίγο πριν τις εκλογές 2004 φυσικά, και εννοείται όχι για τις σκληροπυρηνικές χάρες που έπαιρνε εντελώς απάνω του ο υπουργός.
Τα έργα που γίνονται στην επικράτεια για τον πολιτισμό, είναι όλα καλομελετημένα και απαραίτητα; Άντε ρε Λιάπη, κάνε τη δουλειά σου!!! (Θα πας που θα πας σπίτι σου, κάνε ένα καλό για να μη σε σιχτιρίζουν βρε νταμάρι...)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)