Καλώς εχόντων των πραγμάτων, και κατά τη συνήθη πορεία τους, ο Μιχάλης Λιάπης δε θα μείνει στην ιστορία για κανένα σημαντικό έργο, για καμμία σπουδαία δήλωση, για καμμία προσφορά -πέραν της γνωστή του κοπρίσματος της γης, όπως εκατομμύρια άλλων ανθρώπων.
Είναι σε μια ηλικία που δεν είναι πλέον ο φέρελπις, είναι κάπως ξεκαθαρισμένο το σκηνικό -αν και δεν ξέρει ποτέ κανείς, υπάρχει και η θέση του προέδρου της δημοκρατίας (θυμηθείτε Κωστή Στεφανόπουλο: μηδέν ψήφοι μια ζωή, μια παπαροσυγκυρία, και να 'σου τον στο θρόνο, οπότε μη λέμε και μαλακίες, αλλά απλώς εικάζουμε τι μπορεί να γίνει, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων -μην του κόψουμε το μέλλον του παλληκαριού).
Έχει μια ευκαιρία λοιπόν, πιο ξεκάθαρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε, να κάνει κάτι ο φοβητσιάρης ο ποδοσφαιρόφιλος.
Ιδίως τώρα που λόγω του σκανδάλου στο οποίο εμπλέκεται, ο καημένος, θα έχει κάθε λόγο να θέλει όλο και περισσότερο να φανεί ο αγωνιστής της καθαρής πολιτικής.
Οπότε, ας πάρει τα πραγματικά, λέμε τα πραγματικά, βιογραφικά και πεπραγμένα των ανθρώπων που διόρισε ή βρήκε διορισμένους, και ας καθήσει με έναν ορκωτό λογιστή και κάποιον που να καταλαβαίνει -λόγω IQ, όχι όλο με τα ραδίκια- να κάνει ανάλυση των οικονομικών, και ας δει με δημιουργικό πνεύμα τους πολιτιστικούς οργανισμούς που εποπτεύει το ΥΠΠΟ.
Άντε, εμείς θα του τα πούμε όλα για το τι δέον γενέσθαι, του τεμπέλαρου;
Του δίνουμε και το σύνθημα:
ΤΑ LOAFERS ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου