Πόσο με εκνευρίζουν οι εκάστοτε γεροντάρες προεδροι της δημοκρατίας, που έχουν το ακαταλόγιστο, δεν πα' να μην έχουν υπάρξει πραγματικά σημαντικοί, να υπήρξαν ημιαποτυχημένοι, λύσεις ανάγκης και άλλα συναφή, άμα εκλεγούν, σπεύδουν όλοι να προσκυνήσουν τη σοφία τους (...) και να αναγνωρίσουν χάρες, που όταν οι πρόεδροι ήταν πολιτευόμενοι ή άλλο τι, ουδείς έβλεπε επάνω τους.
Ο νυν πρόεδρος το 'χει παρακάνει με τις νουθεσίες. Είναι και παλιό πασόκ, εκείνο το φρικαλέο του Ανδρέα, και το 'χει δει σοβαρός πολιτικός στα σοφά στερνά του. Μιλάει σαν παραπολιτική στήλη, είναι και μονίμως ξυνός, λες και είναι αντιπολίτευση και τον βάλανε να συγκατοικήσει με κυβέρνηση που δεν του κάνει. Πιο ξυνισμένο γέρο δεν ξανάδαμε στη θέση αυτή. Καθώς επίσης και τόσο αβυσσαλέο γλύψιμο. Σιγά τον τρομερό πολιτικό δηλαδή που ξαφνικά παριστάνουν όλοι ότι τρέμουν την πολιτική του σοφία και τις περγαμηνές. Καμαρίλα παπανδρεική...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου