Παρασκευή 22 Αυγούστου 2008

ΤΑ ΖΩΑ ΜΟΥ ΑΡΓΑ

Η εμπειρία από τις διακοπές έδειξε ότι το ερ-κοντίσιον είναι σχεδόν μονόδρομος στην Ελλάδα. Πρέπει το βράδυ να κοιμάται κανείς με το διάολο ανοιχτό, να παγώνει, να ξυπνάει με πονοκέφαλο απ' την κλεισούρα και να παθαίνει σοκ απ' τη διαφορά θερμοκρασίας και υγρασίας.
Λίγες οι φωτεινές εξαιρέσεις με αρκουδίσιον και ανεμιστήρες για να διαλέξει κανείς τι επιθυμεί.

Άσε την ανησυχία μήπως και δεν έχουν καθαρίσει οι άχρηστοι οι ξενοδόχοι της πεντάρας τα φίλτρα και κινδυνέψεις απ' τη νόσο των λεγεωνάριων.

Κρίμα, συν που σε χρεώνουν και τρελλά λεφτά γιατί έχει τη σούπερ άνεση το δωμάτιο. Ε ρε φάπα που θέλουνε!

--------------------------------------------------------------------------------------------

Οι κρετίνοι της ημέρας ήταν πέντε μπάτσοι σε μοροσυκλέτες, στην οδό Κόκκαλη (Μέγαρο Μουσικής), περί τις οκτώ το βράδυ. Πέρασαν με τόσο θόρυβο, τόση αδιαφορία και τόσα γκάζια, που αν ένας απ' αυτούς τους τσόγλανους μου έδινε κλήση για κάποιο λόγο, θα του την έχωνα στον κώλο.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Κακώς και καταδικάζουμε τους ξυλοδαρμούς, αλλά κι αυτό το παρακράτος, τον πέτρο Ευθυμίου έβαλε στόχο;;;! Μα πορκέ; Για τους αγώνες; Για τις επιδόσεις στην πολτιική αρένα; Μήπως λόγω βλακείας παρακρατικής;
(Ρε μπας κι ήτανε καμμιά γκόμενα που τα 'χε πάρει αγρίως;)

Δεν υπάρχουν σχόλια: