ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ

Δεν θα επιχειρηματολογήσω, λόγω έλλειψης χρόνου, θα πω τα συμπεράσματά μου:
-Δεν εστιάζει πλέον η προπαγάνδα στο γεγονός, τους Αγώνες, αλλά στη χώρα. πιο ξεκάθαρα από οποιαδήποτε άλλη φορά. Ίσω ςαπό τον καιρό του βερολίνου, το '36, να έχουμε τόσο μεγάλη έμφαση στη χώρα. Οι Ολυμπιακοπί της Αθήνας ήταν πρόγευση, τώρα στο πεκίνο, τα πήραν όλα κι έφυγαν οι Κινέζοι.
-Εθνικιστική η τελετή και βεβαίως από δομή και αισθητική, στα χνάρια του Παπαιωάννου, να το πούμε -έστω κι αν καμμία δεν μου άρεσε.
-Μιλιταριστική σε βαθμό κακουργήματος, με φόρα παρτίδα το στρατό να βηματίζει ομοιόμορφα για τη σημαία. Το μήνυμα το πιάσατε: η Κίνα είναι ενωμένη, το κόμμα την καθοδηγεί, οι πολίτες και οι οπλίτες (τι ομοιότητα...) πλάι-πλάι βαδίζουν στου μεγάλου τιμονιέρη την ορμή...
-Κιτς, με όλο το λακαριστό και το μαύρο-χρυσό της Κινεζικής τεχνοτροπίας, σε διαστάσεις εξοντωτικές για το μάτι.
-Εμπορικότατο Κινέζογουντ (κατά τα Μπόλυγουντ και Χόλυγουντ) σινεμά του Γιμού, με όλα τα ανθισμένα λουλουδάκια της άνοιξης, όλες τις μεταξοτυπίες με τα δεντράκια και τις μπαμπουδιές (τα φυτά μπαμπού έτσι δε λέγονται;!), κι όλες τις τυλιχτές περγαμηνές που έκαναν δέκα ώρες να ξετυλιχτούν...
-Βαρετόοοοοοοοοο...
-Τεχνολογικοτεχνικά δεν συζητείται.
-Όλα τα κλισέ της Κινεζικής τέχνης.
-Το μεγάλο ψέμα και αυταπάτη της Δύσης περί της αρμονίας με τη φύση του Τάι-Τσι κι όλων των τεχνών. Αρχαίζουσες αναπαραστάσεις και εσωτερικεύσεις εικόνων για θάρρος και μαγεία (την ταχύτητα του πάνθηρα και την ακοή του λιονταριού...). Εκτελεσμένο από χιλιάδες αθλητές, ήταν σαν άσκηση στο γκουλάνγκ, ή στις πλατείες -και πάλι- τον καιρό του μεγάλου τιμονιέρη.

Το όλον: πότε θα καταργηθούνε οι ρημαδοαγώνες;