ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ...

...δευτεράντζα η εφημερίδα -θα μου πεις αλλιώς δε θα γινότανε- έβαλε και κριτική τέχνης. (Αυτό τους μάρανε).
Αλλά, γίνεται να κάνεις προμόσιον, έστω του κώλου, σε καλλιτέγνας και να βγαίνεις μετά να γράφεις κριτικές; Να τρως, να πίνεις, να τα παίρνεις και να παπαγαλίζεις ό,τι ξεπατίκωσες από διάφορα βιβλιαράκια για να δείξεις καλό παιδί και κριτικός αξίας;
Εμ δε γίνεται!!! Είναι βαθύτατα ανήθικο και άθλιο.
Κατά την εφημερίδα και τα τσιράκια της φυσικά. Το αυτό και για τους καλλιτέγνας και τους οργανισμούς που παίρνουν στην δούλεψή τους αχρείους -ελπίζοντας σε χάρες, εννοείται, τα ίδια σκατά ανακυκλώνει ο ανεμιστήρας.
Το κακό είναι ότι μερικούς οργανισμούς και καλλιτέγνες, τους πληρώνουμε απ' την τσέπη μας, (σιχτίρ!!!)

---------------------------------------------------------------------------

Ο μαλάκας της βραδιάς έχει κωλάμαξο ΙΜΑ2592 και είχε κλείσει το άνοιγμα στα κάγκελα του σκατέα του Αβραμόπουλου απέναντι απ' το Χίλτον. Δέκα άνθρωποι του ρίχνανε μούτζες του μαλάκα.
Χώρια που κάτι μπινελίκια άκουσα και για το δήμαρχο, την αστυνομία του, και τις σεξουαλικές τους επιλογές -ιδίως του δήμαρχου. Το πρώτο συνθετικό ήτανε βλαχο- , παλιο- , και σκατο- . Ακούστηκαν επίσης τα τεμπέλης, άχρηστος και καταστροφή σκέτη. Πολλά σύνθετα ακούστηκαν και για τον Αβραμόπουλο. Είχαν μέσα ψήγματα από λέξεις όπως κωλο- , ....κολό, παλιο- (ίδιο με του νυν δημάρχου), και μαύρο που θα φας.

----------------------------------------------------------------------------

Το εστιατόριο που ακούει στο όνομα Μποσκέτο ως γνωστόν έχει κάνει κατάληψη χρόνια. στο παρκάκι του ευαγγελισμού. Εσχάτως, τα αμάξια αυτών που μπουκώνονται με ελάφι -που να τους κάτσει στο λαιμό- και παριστάνουν τους κυριλέδες, είναι παρκαρισμένα μέσα στο εν λόγω ρημαδοπαρκάκι -που βρωμάει ούρα και σκατά απ' τους γύφτους και τους άστεγους.
Θυμήθηκα λοιπόν μια ιστορία:
Όταν είχε πρωτοανοίξει το Μποσκέτο, χρειαζόταν να σε συστήσει κάποιος επιφανής (!) για να μαυροντερλικώσεις εκεί πέρα. Ο γκέι φίλος της μαμάς μιας φίλης τα πήρε μόλις το άκουσε, και πήρε τηλέφωνο στο κωλομάγαζο.
Καλησπέρα σας.
Καλησπέρα σας.
Μποσκέτο εκεί;
Μάλιστα.
Θα ήθελα να κλείσω ένα τραπέζι για τρεις.
Ναι...(ξυνίλα)...μπορείτε να μου πείτε παρακαλώ ποιός σας συστήνει;
Ναι! ο θυρωρός μου. Μου είπε ότι τρως καλούτσικα εκεί.
Στα τρία δευτερόλεπτα μούγκας του μαιτρ, ο φίλος έκλεισε το τηλέφωνο.
Ab Fab!

ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑ ΕΓΩ...

Άλλωστε παραδέχομαι αυτά που λέω και δεν κρύβομαι. Άκουσα όμως παρέες να λένε -στήνοντας αυτί, ναι, και λοιπόν;- ότι "η Μήδεια και ο δημιουργός της είναι πτώματα που τα κρατάνε στη ζωή με διάφορες μαγγανείες" (μεταφορικά ομιλώντας βρε άσχετοι).
Λέτε να είναι αυτό που έλεγε η αγαπημένη μου γιαγιά: "το μεγάλο θαύμα τρεις μέρες κρατάει" (πού να σκεφτεί δηλαδή κανείς το μικρότερο. Ούτε που να το χέσει ο κόσμος).

Άντε, πάω για καφέ και εφημερίδα, και παρατήρηση των διπλανώνε μου. Είμαι άνθρωπος της συνήθειας, κι άμα μου τη διαταράξει κάτι, μου 'ρχεται να δαγκώσω κόσμο: θέλω Κυριακή μέχρι το μεσημέρι αργά να είμαι όξω, να μη μιλάω (όχι όπως χθες βράδυ στη βεγγέρα που γλώσσα δεν έβαλα μέσα), και να κρυφοπαρατηράω, και να πηγαίνω στο ίδιο μέρος, και ει δυνατόν να μη μου 'χει πιάσει κάποιος τη θέση, γιατί απορρυθμίζομαι συναισθηματικά.

Α δε σας είπα! (αυτό και την κάνω) Χθες έκανα κοννέ για μια συνέντευξη-έκπληξη.
Άντε τσίριο! (Μανώλη)

ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΛΕΓΡΑΡΟΥΜΕ...

...σήμερα θα βγάλω την κοσμική δεξιά από μέσα μου.

Έχετε οικιακή βοηθό; Ναι; Να τη χαίρεστε. Όχι; Να χαίρεστε. έχουν περάσει αν και κάν απ' τα χεράκια μου και ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που δεν τις σιδέρωσα αλλά πίστεψα στη βελτίωση του ανθρώπου. (Εξ ού και έχω αλλάξει -σαν τα πουκάμισα που κακοσιδερώνανε- καμμιά τριανταριά).
Τι να πρωτοθυμηθώ η κοσμική γυναίκα! Που τίναξε το κουβερτάκι μου (αυτό ντε που έχω για την τηλεόραση) και τίναξε μαζί και το κινητό; Που το 'ψαχνα "μωρή σκατούλα Ντολόρες που να μην ξαναδείς τη Μανίλα, πού είναι το κινητό;" "Ντον'τ νόου μά 'αμ". "Πώς ντον'τ νόου βρε άχρηστο τέρας που έπιασες και ξεσκόνισες τον πίνακα που έκανε δώρο ο μπαμπάς και κόντεψαμε να πάθουμε εγκεφαλικό που τον έκανες όπως ο Μίστερ Μπην τη "Μάνα του Πωςτονλένε" στην ταινία;" Και κάτι γυάλιζε στη χλόη -προσπαθούσε το κινητούλι μου να μου στείλει μήνυμα- και κατέβηκα το βρήκα, κι ευτυχώς μου 'κοψε και το κράτησα απ' το μισθό της Ντολόρες. Όταν δε το είπα αγανακτησμένη στο ευαγές ίδρυμα που λέγεται Αυγή -εκεί ντε που δεν πληρώνουν τον κόσμο- εξανέστησαν οι αριστερές ψυχές: μα είναι δυνατόν βρε κακούργα να τα βάλεις με έναν ανυπεράσπιστο μετανάστη; Λέω "έχετε δει τη Ντολόρες; ποιός ανυπεράσπιστος;;;! Τρεις ωκεανούς πέρασε το τέρας της αποκαλύψεως κι ήρθε να με βασανίσει!"
Τι να δευτεροθυμηθώ..; Ότι τρία πράγματα κάνουν οι οικιακές βοηθοί απ' του Τύφους *: σουίφερ το πάτωμα, άζαξ τα τζάμια και σιδέρωμα. Μην ψάξεις λίγο παραδίπλα στο σκουπισμένο. Μόνο ότι φαίνεται σκουπίζουν τα κινεζοειδή μπιζουδάκια. Και πολύ σίδερο. Δεν τολμάει να στεγνώσει το μασαζοκαλσόν, απάνω του σαν ύαινα η Ντολόρες να το κάνει με τσάκιση. Ό,τι θες, πρέπει να το λες. Πρωτοβουλία θα πάρει μόνο αν είναι να σου σπάσει τα νεύρα. Για τίποτα καλό, δεν υπάρχει περιπτωση. Θα της πεις: Ντολόρες παρ' το κώλο σου και σκούπισε και δίπλα γιατί βλέπω το ΙΚΑ σου να παρακρατείται, κι έτσι μόνο φιλοτιμιέται το άτιμο το σκυλί. Χώρια το χαμόγελο του βούδα στη μούρη.
Βέβαια προτιμάω αυτό το φαινόμενο από υπερδραστήρια Ρωσοπόντια που σε ακολουθούσε παντού για να μιλάει. Μην ανοίγεις την πόρτα του υπνοδωματίου Γκαβρίλιτσκα, είναι ιδιωτικός χώρος. Χτύπα τουλάχιστον! Απάντηση: "άμα δε γίνεται τίποτα μέσα στο υπνοδωμάτιο ανάμεσα σ' ένα ζευγάρι, δεν είναι ιδιωτικός χώρος, και μπαίνω." Λέγαν εόλοι με τρόμο: είναι ταυτόχρονα παντού! Μέχρι που δεν ήταν πουθενά. Πόσο ν' αντέξεις τον αιφνιδιασμό σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού...

Αυτό το ρατσιστικό σημείωμα φαντάζομαι ότι θα κάνει τις ευαίσθητες καρδιές να δακρύσουν. Χαίρομαι! Πάω τώρα στη βεγγέρα που είμαι καλεσμένη.
* Αστερίξ και ι δάφνες του καίσαρα.

CITY JOURNAL (here, there and everywhere)

Πλατεία Κολωνακίου μεσημέρι Πέμπτης, στις 2:00.
Λέω ποιόν χαιρετάει αυτή η απλή γριούλα...; Το βλέμμα μου ανεβαίνει προς τα πάνω, και ναι, δεν μπερδεύεται με τίποτα αυτό το κεφάλι 4Χ4, αυτός ο σβέρκος, αυτή η κοιλάρα με το παντελόνι να ισορροπεί από κάτω, μεταξύ φθοράς και Τζάστιν Τιμπερλέικ.
Συνοδευόμενος από φρουρό ή παρατρεχάμενο, με τον αέρα του εν ενεργεία -ακόμη-πολιτικού που κάποτε θα παίξει κάποιο ρόλο (πότε; ας του πει κάποιος την αλήθεια) άκουγε υποχρεωτικά ευγενικά τις παραινέσεις του αυθόρμητου ψηφοφόρου. Εγώ θα της είχα πει μαντάμ με εκθέτετε, είστε τόσο γραία ώστε δεν θα προλάβετε κάν τις εκλογές άρα μην κλέβετε το χρόνο μου, αν και καταλαβαίνω ότι ζείτε με δανεικές ώρες, όπου μπορείτε να τις βρείτε. Όμως ο Θεόδωρος Πάγκαλος του στρατάρχου βεβαίως, βεβαίως, άφησε υπομονετικά να του κρατούν το χέρι, και μετά κατηφόρισε προς την οδό Κουμπάρη, ή τη Βιβλιοθήκη, με ύφος σιχτιριασμένο και αντιπαθέστατο. Και μαλλί κακοβαμμένο και κακοξεβαμμένο σε υγρή, λερή, και κορδονέ ντεκαντάνς.
Meanwhile, το ίδιο βράδυ στις 8:30 στη συμβολή των οδών Αναγνωστοπούλου και Πινδάρου, μια άλλη μεγάλη δόξα του πάλαι ποτέ, πρόεδρος των ελλήνων παλαίμαχων ηθοποιών, κινούνταν με ταχύτητα εικοσάρας στο πλακόστρωτο, ενώ πίσω της πάλευε να τη φτάσει η οικιακή βοηθός -με μια ελαφριά εσσάνς μουτράκλας- κρατώντας κρεμάστρα με ρούχα σε σελοφάν. Ναι, η Άννα Φόνσου ήταν, και ήταν αεικίνητη παρ' όλο που δε θα 'ναι...ε δε θα 'ναι...; Εδώ η Νάνα Μούσχουρη είναι αισίως 72 φεύγα. Ε, κοντά δεν ήτανε αυτές οι δύο;
Τα υπόλοιπα σε άλλο ποστ αγαπητοί μου αναγνώστες, ενώ βλέπετε την άγρυπνη ενημέρωση που προσφέρουμε. Το CNN σε μπλογκ καλέ.

Υ.Γ. στο προηγούμενο ποστ

Και εκεί που περίμενα με τον κόσμο, ποιόν βλέπω ρε παιδιά; όχι αν έχετε το Θεό σας...
Τον Τηλέμαχο τον ποιητή αυτοπροσώπως.
Ε από κει και πέρα ελάφρυνε και η περίσταση, έφτασε στη διάθεσή μου μια ιλαρότης...

CITY JOURNAL (A' Νεκροταφείο)

Σήμερα πήγα σε ένα enterrement. Με πολύ κρύο. Κι ενώ κατηφορίζαμε προς την έξοδο μετά τον ενταφιασμό, πήρε τομ μάτι μου αυτό που βλέπετε στη φωτο. Μια εικόνα μεταφυσική όσο και όμοια με πίνακα του Μαγκρίτ -σκεπτόμουν συγκεκριμένα τις "Διακοπές του κ. Χέγκελ." (Μια ομπρέλλα και ένα ποτήρι νερό στην κορυφή της).

Τρελλάθηκα από το συναπάντημα με μια σουρεαλιστική μεταφυσική διάταξη μέσα σ' έναν απόλυτα αληθινό χώρο. Στην αρχή προσπέρασα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές προς τα πίσω. Μετά δεν άντεξα άλλο, κι όπως ο περισσότερος κόσμος είχε βγει από τα στενά δρομάκια του νεκροταφείου, ξαναγύρισα για να το φωτογραφίσω.

Κοιτάξτε το άδειο παγκάκι με τα παπούτσια, το άδειο ζευγάρι παπούτσια, προσεκτικά τακτοποιημένα στο κάτω μέρος. Σαν να κάθησε κάποιος που πλέον δεν είναι εκεί. Πρόσφατα ή από πολύ καιρό. Το επέλεξε ή έτυχε. Τα παπούτσια ακριβώς στο σημείο των ποδιών στο ύψος που θα πατούσαν καταγής. Κανείς να τα αναζητήσει. Συγκλονιστικά ωραία σύνθεση.

Καλή διασκέδαση!!!

http://www.youtube.com/watch?v=Ud_-AuBmp6Q&feature=channel





μα τους λατρεύω!!! τρελλό γέλιο. Ο τύπος έπαιζε τον ιζνογκούντ στην ταινία. πολύ ταλέντο. (ο τύπος που κάνει την πιτσιρίκα -και τον αδερφό της).

Λοιπόν, δεν ξέρω...

...αν ξέρετε το 10%, αλλά εφεξής θα συνεργάζομαι (κολλαμπορασιόν).
Είπα να σας το πω διότι είμαι φιλαλήθης (σχεδόν και περίπου). Είναι περιοδικό στο ίντερνετ.
Οσοι το ξέρετε να σηκώσετε χέρι, εσύ που λες εγώ, τη Δευτέρα με τον κηδεμών.

Επίσης, εμσούσης της οικονομικής κρίσης, εγώ άνοιξα υποκατάστημα, όπου δίνονται συμβουλές αισθηματικού (για να το πω λαικά) χαρακτήρος αλλά και επί θεμάτων επαγγελματικού προσανατολισμού. (Είπα να αξιοποιήσω τα φτυχία μου). Αν γράψει κάποιος εκεί επί άλλων θεμάτων, δεν θα απαντάω και θα βγάλω φήμη αγενέστατης, πράγμα που δεν αληθεύει.
Αυτάααα...

Από βδομάδα οι συνεντεύξεις που υποσχεθήκαμε -μόττο μας το λαικό και τρίσβαρο: "εμείς το λόγο μας τον κρατάμε".

Θέλω να ρωτήσω το εξήν:

θα σας άρεσε να διαβάσετε τίποτας συνεντεύξεις καλλιτεχνώνε; Κάνω κάτι σκέψεις (σκοτεινές και ύπουλες, φρικτές και καταχθόνιες μπουαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!) και λέω να πάρω τη γνώμη του κοινού.
Απαντήστε βρε τεμπέληδες, που βαριόσαστε και το πιλήκτρο να πατήσετε...

Επίσην, άμα δε βαριόσαστε, που έχω δει εγώ τι καλόπαιδα συχνάζουνε στο μπλονκ μου, βάλτε και κανιά πιροτίμηση ώστε να έχω ένα δείγμα, καθότι κόπτομαι για τη διασκέδασή σας. Αν θέλετε και άλλους παρεκτός καλλιτέχνας του βαρέος θεάματος, να το πείτε. (Ζαφείρη Μελά, Πλανητάρχη και λοιπούς θα με δυσκολέψετε αν τους ζητήξετε). Άντε βρε, αργία μήτηρ πάσης κακίας, η μεγαλύτερη αλήθεια στη ζωή.

ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΣΚΟΠΟ...(διότι πάνε να το κάνουν το θαύμα τους ξανά-μανά)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

Ερμού 134 -136, 105 53 Αθήνα - τηλ.: 210 32 52 214. archaeol@otenet.gr

Αθήνα, 14-11-2008

Αρ. πρωτ. 220

Προς

1. κ. Μ. Λιάπη

Υπουργό Πολιτισμού

2. κ. Θ. Δραβίλλα

Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Πολιτισμού

3. Τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού

Συμβουλίου

4. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ

Αξιότιμε Κύριε Γενικέ Γραμματέα

Αξιότιμα Μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων παρακολουθεί με μεγάλη έκπληξη την εμμονή του Ενιαίου Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων του Νομού Ημαθίας για την χωροθέτηση του εργοστασίου επεξεργασίας και υγειονομικής ταφής των απορριμμάτων του νομού στην θέση 12, την τελευταία κατά σειρά επιλογής από όσες προτάθηκαν από την σχετική μελέτη.

Η θέση αυτή βρίσκεται σε περίοπτο σημείο της πλαγιάς των Πιερίων, σε χώρο κηρυγμένο ως Περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, πολύ κοντά σε περιοχή χαρακτηρισμένη και προστατευόμενη ως "Νατούρα", σε απόσταση μόλις 350 μέτρων από την λίμνη του Αλιάκμονα που χρησιμοποιείται για την υδροδότηση της Θεσσαλονίκης και κυρίως σε ένα σημείο, όπου υπάρχουν εμφανή στο χώρο τα κατάλοιπα μιας από τις αρχαίες κώμες των Αιγών και που απέχει μόλις 1,5 χλμ. από το όριο του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της πρώτης πρωτεύουσας των Μακεδόνων και μόλις 4 χλμ. από το Μουσείο της Βεργίνας.

Η αστοχία αυτής της επιλογής είναι προφανής για τον κοινό νου, αλλά και για τους επιστήμονες και δεν είναι τυχαίο ότι στην δημόσια αντίδραση πρωτοστατεί το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος που έχει ήδη προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώ μόλις πριν ένα χρόνο το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ομόφωνα γνωμοδότησε εναντίον αυτής της χωροθέτησης και ο Υπουργός Πολιτισμού την απέρριψε με Απόφασή του.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων θεωρεί αδιανόητο, όταν μάλιστα υπάρχουν στον νομό άλλες πολύ καταλληλότερες θέσεις για την συγκεκριμένη χρήση, η εμμονή σε μια κακή επιλογή να γίνει η αιτία να δημιουργηθούν περιβαλλοντικά προβλήματα ( μόλυνση του Αλιάκμονα, καταστροφή του δασικού τοπίου) πολύ μεγαλύτερα από αυτά που υποτίθεται ότι θα επιλυθούν.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων δεν θα ανεχθεί να καταστραφούν αρχαιότητες και εν τέλει να υποβαθμιστεί η αισθητική και το κύρος του αρχαιολογικού χώρου των Αιγών, ενός από τους πιο σημαντικούς σε μνημεία, ευρήματα, αλλά και συμβολισμούς τόπους της χώρας.

Η ανύψωση στην πλαγιά του βουνού ενός εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων που ο ταξιδιώτης που κινείται στην περιοχή θα το βλέπει από παντού σαν "τοπόσημο" του αρχαιολογικού χώρου είναι βέβαιο ότι θέτει εν αμφιβόλω την τεράστια προσπάθεια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας για την προβολή και την ανάδειξή της πρώτης πόλης των Μακεδόνων, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμη και την υφιστάμενη εγγραφή του χώρου στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Έχουμε την πεποίθηση ότι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το κορυφαίο γνωμοδοτικό όργανο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, ανεπηρέαστο από όποιες πιέσεις, για μια ακόμη φορά θα ανταποκριθεί στο ρόλο του και το ΥΠΠΟ θα προστατεύσει, όπως οφείλει, την κορυφαία πολιτιστική κληρονομιά των Μακεδόνων.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του

Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων,

Ο Πρόεδρος Η Γενική Γραμματέας

Δημήτρης Αθανασούλης Άλκηστη Παπαδημητρίου