...που ο χορός στην Ελλάδα (μπορεί και αλλού αλλά δεν μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή) είναι σκατά.
Ο λόγος είναι το κυνικό του ή μάλλον το δουλικό του ξεβράκωμα στην εξουσία. Έχει γίνει μια τέχνη κολακείας και γλυψίματος από ατάλαντους που ξημεροβραδιάζονται σε ίντριγκες και φάγωμα των παπουτσιών τους σε διαδρόμους...
Δεν αντιστέκεται κανένας σε τίποτα, κάνουν εργάκια, ασήμαντα που τα καταπίνει ο βόθρος μόλις σβήσουν τα φώτα, μήπως και πάρουν την επιχορήγηση, και βγάλουν τη χρονιά χωρίς να πληρώσουν,παρά ψίχουλα, τους χορευτές.
Ανέμπνευστοι τσανακογλύφτες απ' το πουθενά, αυτοί καθορίζουν την πολιτική του ΥΠΠΟ, και μεσολαβούν να μάθει την ευχάριστη πλευρά των πραγμάτων ο υπουργάκος. Που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ από στοιχειώδη πράγματα στην τέχνη, ούτε και ενδιαφέρεται να πληροφορηθεί σωστά τι σκατά συμβαίνει στην καθ' ύλην αρμοδιότητα του υπουργείου του. Έστω για να μη βρεθεί προ εκπλήξεως με καμιά ερώτηση/επερώτηση -που σιγά μην του κάνει κανένας...
Όποιος τυχάρπαστος πει ότι έχει τη λύση, ξέρει ποιά πολιτική πρέπει να ακολουθηθεί, μιλάει κατονομάζοντας γνωριμίες, οι βλάχοι του ΥΠΠΟ δεν κάνουν τον κόπο να κρίνουν ή να επαληθεύσουν τα λεγόμενα. Αρκεί που ο γελοίος που έχουν μπροστά τους εγγυάται ρμεούλα χωρίς κόστος πολιτικό και δουλειά εκ μέρους του υπουργού. Που ο κάθε καράβλαχος που ανέλαβε το Υπουργείο αυτό, κι έβλεπε τη Μενεγάκη το πρωί αντί να διαβάζει φακέλλους (ονόματα δε θα πω και ανυπόληπτες υπολήψεις δε θα θίξω), εντυπωσιάζεται και θέλει να αποδειχθεί άξιος των ανόητων που του κουβαλιούνται γαι το γλύψιμο.
Ο Μολιέρος κάτι τέτοιους ψευτο-διανοούμενους και ψευτο-καλλιτέχνες της αρπαχτής και της ρεμούλας, του γλυψίματος και της κολακείας, της κλεψιάς και της αναρρίχησης, τους είχε καταξεφτιλίσει. Γι' αυτό και γίνομαι Τούρκος κάθε φορά που οι σπουδαστές μου που διαβάζουν Μολιέρο, έχουν αντιρρήσεις "επειδή το έργο δείχνει παλιό, δεν είναι γρήγορο"...Αχ! τότε νιώθω απελπισία κι ότι έχει κακοφορμίσει η κατάσταση πριν κάν εκτεθεί σε αληθινούς κινδύνους.
Στα 15 χρόνια που διδάσκω, και από τις δεκάδες παιδιά που πέρασαν απ' τα χέρια μου, έχω να θυμηθώ λίγους με δύναμη. Ακόμη λιγότερους με αξία ή συνδυασμό των δύο. Πολλούς που ηττήθηκαν. Πολλούς που βγήκαν έτοιμα πρόβατα, και άλλους τόσους που ήταν κομμένοι και ραμμένοι γαι την επαφή με την εξουσία.
Με πνίγει αυτή η χώρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου