...και ιδού η απόδειξη βρε άπιστοι Θωμάδες!
Έβλεπα στην τηλεόραση προ κάποιων ωρών, την Τζούλια Αλεξανδράτου. Θυμήθηκα λοιπόν, ότι τώρα που ξανάφυγα για διακοπές, ότι το πρώτο βράδυ που κατέλυσα στο ξενοδοχείο (sic), είχε μουσική δυνατά από παρακείμενο μπαρ (σαν έκθεση της αστυνομίας τα γράφω). Περίμενα λοιπόν, λέω άντε Σάββατο είναι, άσε να γλεντήσουν οι ανθρώποι, δε νυστάζουν όλοι σαν εσένα. Με πήρε λοιπόν ο ύπνος, και κατά τις δυόμισυ, με ξύπνησαν τα πΑΡΑ πολύ δυνατάμπούπου-ντούπου. Σηκώνομαι λοιπόν, ξυπνάει μέσα μου ο εναργής πολίτης-Ράμπο, και λέω θα καθαρίσω εδώ πέρα. Παίρνω λοιπό το 131 -το παλιό 131- και βρίσκω το τηλέφωνο του τοπικού σταθμού και τους τηλεφωνώ. Α ώστε κοιμόμαστε και δνε απαντάμε, ε; Τώρα θα δείτε κοπρίτες! Πάιρνω το σταθμό της πλησιέστερης κωμόπολης, και λέω "ακούστε, εμένα οι ανώνυμες καταγγελίες δεν μου αρέσουν, θέλετε τα στοιχεία μου;" "Τι θέτε;" ακούω από μέσα. "Θέλω να σας πω ότι είμαι παραθερίστρια, μπλα μπλα, ήρθα σήμερα, μπλα μπλα, και το διπλανό ρημάδι δεν με αφήνει να κοιμηθώ και έχω και πρωινό εγερτήριο γιατί θέλω να γράψω, και μπλα μπλα, τρίζει το πάτωμα, και μπλα μπλα εγώ ακούω πάρα πολύ δυνατά τη μουσική και μπλα μπλα πηγαίνω σε κλαμπ αλλά αυτό αποτελέι ύβρι για τους παραθεριστές οι οποίοι μπλα μπλα...", τον τσάκισα τον μπάτσο, τον γονάτισα μιλάμε.
Ορκίστηκε λοιπόν στα 12 Ευαγγέλια να στείλει περιπολικό, και κάθησα και υπολόγισα την ώρα και τις αποστάσεις (μάζα+ταχύτητα+ βάρος, -[+(5-χ)] κ.ο.κ.=ησυχία, για να δω αν όντως θα έρθουν ή θα χρειαζόταν καταγγελία σε ανώτερο όργανο του κατώτερου οργάνου που δε ρημαδοήρθε.
Το άλλο πρωί λοιπόν, κατεβαίνω και λέω "φασαρία είχε χθες, παραπάνω από το επιτρεπόμενο", έτσι βολιδοσκοπικά (ο ρουφιάνος του ξενοδοχείου, ο δοσίλογος με την κουκούλα, το καρφί των μπάτσων). "Ε, καλά μια φορά ήταν", μου λένε, "είχε χάππενινγκ, και γι' αυτό. Τι να κάνει ο άνθρωπος του 'χουνε φέρει και το μπατσάδικο πέντε φορές, θα μπει μέσα στο τέλος." "Τι χάππενινγκ ρε παιδιά;" λέω εγώ ο γερμανοτσολιάς. "Είχε έρθει η Τζούλια Αλεξανδράτου!", μου λένε, "και τραγούδησε, όσο τώρα μπορούσε να τραγουδήσει η Τζούλια. Αλλά μην ανησυχείτε, μια φορά έγινε, θα δείτε είναι ήσυχα. Ωραία θα περάσετε."
Τι με κοιτάτε έτσι; Στο κάτω-κάτω, και να ήρθε ο μπάτσος, χάρη του 'κανα, είδε και την Τζούλια που είναι ωραία.
Επίσης δε φταίω εγώ που χάλασε το σόου. Έβρεξε εκείνη τη νύχτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου