ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Σπεύδουν να ξεφτιλιστούν σε εκπομπές, σε λαικές, σε μαγαζιά και καφενεία.
Για ενάμισυ λεπτό στο Σταρ, δέχεται το ψώνιο να του ρίξουν σφαλιάρα. Για 20 δευτερόλεπτα δίπαλ στον Tσιλιπουνιδάκη/Ζιπουνάκη, δέχεται η άλλη να τη χαιδολογήσουν στη σαιζ-λόνγκ της βρωμοπαραλίας (επί τη ευκαιρία, όχι να μην είναι ελεύθερες οι παραλίες στις βρωμιάρες κυρα-Κατίνες και τα κωλόσογά τους που νομίζουν ότι έτσι θα λιαστούν και θα εξοικονομήσουν και λεφτά, αφού θα φέρουν την καρπουζόφλουδα στην παραλία -και θα την αφήσουν εκεί εν συνεχεία, σε κοινή θέα, για να γίνει απεχθές μυγόφαγο).
Ψωνιστηριτζίδικα κανάλια, φιλοξενούν αυτές που άλλες εποχές συνωστίζονταν στα κινηματογραφικά πλατώ, πρόθυμοι να καρπαζωθούν για μια περατζάδα σε ταινία του Γκιωνάκη.
Όλοι μαρτυράνε πόσα τους ζητάνε κάθε μέρα οι δοσατζίδικες εταιρείες, αυτές που τηλεφωνικά κάνουν ότι και η Άννα Φόνσου στην ταινία με τον Παπαμιχαήλ. Πράγμα που αποδεικνύει ότι η ελληνική κοινωνία δεν άλλαξε, χρεωμένη ήταν και χρεωμένη είναι.

Αποδεικνύεται επίσης περιτράνως ότι οι φτηνιάρηδες των καναλιών και του Τύπου γενικότερα, παίζουν με τα κλισές πολύ περασμένων δεκαετιών, είναι οι μεγαλύτεροι αρπακολλατζήδες, αεριτζήδες, αετονύχηδες, και τα κορόιδα που νομίζουν ότι το πέρασμα απ' τη φραπεδιά στον εσπρέσσο σηματοδότησε και την αλλαγή τους κοινωνικά και γεωγραφικά, παίζει το ίδιο βιολό όχι όπως ο πατέρας του, αλλά όπως οι ξεφτίλες της εποχής του πατέρα του.
Ζει και αναπνέει σ' ένα ιδιότυπο περιθώριο, όπου το όνειρο είναι να δει τη φάτσα του καρπαζωμένη για 30 δεύτερα, να κλάψει στην εκπομπή της Στεφανίδου ή της Πάνια, στα πλέον σκουπιδοπαράγωγα δηλαδή, να παραστήσει το μάγκα και να ξεφτιλιστεί στο άθλιο Ζε τ' αίμ, να τον κάνει θέμα της κλάψας του ο Λαζόπουλος.
Διαμαρτυρηθείτε καλύτερα τζάμπα μάγκες...