ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΟΡΟΥ-4 (the return of the Jedai)

Επειδή είσαστε ένα φοβιτσιάρικο ακροατήριο και δεν σχολιάζετε, ούτε τη γνώμη σας λέτε, δεν ξέρω αν έχετε καταλάβει περι τίνος πρόκειται, αλλά εν πάση περιπτώσει, συνεχίζω.

Ήθελα να σας πω ότι όλοι εξέφρασαν κανόνες με νόμους και τα σχετικά, εμείς εδώ, καθότι πιο λάιτ τύποι, τους κανόνες τους είπαμε θεατρικά: ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, σε ύφος Οιδίποδα επί Κολωνώ, Προμηθέα και άλλων. Και βέβαια, τίμα και σεβάσου την Αθηναική Δημοκρατία που ως επικεφαλής της Συμμαχίας -το ΝΑΤΟ της εποχής- που έφερνε λεφτά στο ταμείο της πόλης, και τα επεδείκνυαν στη μεγάλη γιορτή του Διονύσου μέσα στο θέατρο όπου συνέρρεαν τα πλήθη από τις πόλεις-μέλη που προστάτευε ο Ντον Κορλεόνε, η Αθηναική Δημοκρατία.
Κι έγραφε ο Αισχύλος τον Προμηθέα, αυτό το εκπληκτικό έργο, τον ύμνο στον άνθρωπο, στρατευμένο υπέρ της πόλης της Αθήνας, κι από την άλλη εξέφραζε τον τρόμο αυτός ο ίδιος άνθρωπος που καταλάβαινε τον εαυτό του, αναρωτιόταν για τον κόσμο και τον εαυτό του, δημιουργούσε ζωή και δεν μπορούσε να νικήσει το θάνατο.
Παρακαλώ μελετήστε τον προμηθέα, και βρείτε τη φράση που φαίνεται παράταιρη να λέγεται από έναν θρησκευόμενο ποιητή στην ακμή απάνω της πόλης, και του σεβαμσού στους άρχοντες και τη λειτουργία του πολιτεύματος. Τι θυμίζει ο Προμηθέας; Τα επιχειρήματα δηλαδή του ήρωα του έργου; Και ποιά είναι η "παράταιρη" φράση; Γιατί τη βάζει εκεί ο Αισχύλος;
Άντε απάνω του!!! Και παρακαλώ στο καπάκι να διαβάσετε της Μαίρη Σέλλευ τον Φρανκενστάιν, ή οι τεμπέλαροι να δουν την κινηματογραφική εκδοχή του Κέννεθ Μπράνα -επειδή λέει όλη την υπόθεση. Φρανκενστάιν ή ο Νέος Προμηθέας. (Μόλις τα διαβάσετε, άντε δείτε και τον Φρανκενστάιν Τζούνιορ του Μελ Μπρουκς προς χαλάρωση.)