ΞΑΝΑΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ...

ΕΦΥΓΕ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ...

...δε γινόταν να την κάνει με αξιοπρέπεια;
Ο λόγος για τον απελθόντα υπουργό πολιτισμού που τα 'κανε μούσκεμα απ' τη στενοχώρια που έφυγε απ' το υπουργείο (μου μέσα), και κλαψούρισε ο Φέθρυ για την κακή του τη μοίρα, και τον κακό τον αλογοσκούφη, και τις καλές του προθέσεις (μέσα!) και το κακό το ριζικό του, και το έργο που ήθελε να αφήσει.
Μια πορδή άφησε όπως και οι άλλοι, και μεγάλη αηδία τα γλυφτρόνια που καλωσόρισαν το Σαμαρά.
Μέσα στην προεκλογική ασυδοσία, θα βρεθεί κάποια καλή ευκαιρία και για τα καλλιτεχνο-λαμόγια.
Εκείνο το Εκεθεχ, δε, δεν είχε που δεν είχε αξιοπρέπεια, προκαλεί κιόλας με την πνευματική ένδεια των συμμετεχόντων σ' αυτό -υπό την μεταμφίεση του προβάτου, των αγνών προθέσεων και της δημοκρατίας. (Μια στιγμή πάω να ξεράσω και ξανάρχομαι).

ΜΙΛΑΓΑ ΧΘΕΣ...

...με τη φίλη μου την Ελένη και άλλες φορές με άλλους φίλους που κατεβαίνουν τακτικά στις πορείες που γίνονται, και μου φάνηκε ότι ήταν έτη φωτός μακριά.
Αυτό που πίστευαν ότι θα επιτευχθεί μ' αυτό τον τρόπο μου φαίνεται πια τόσο ανεδαφικό και ανέφικτο -υπό τις παρούσες συνθήκες- που δεν ήξερα κάν τι να πω.
Ας είναι, ο καθένας κάνει τις επιλογές του.

Εκείνο όμως που με διαολίζει, είναι οι μαμάδες που κατεβαίνουν μαζί με τα παιδιά τους στις πορείες (Δημητράκη το γαλατάκι σου!) "για να τα καταλάβουν καλύτερα", "για να δείξουν έμπρακτη συμπαράσταση", "για να είναι κοντά στο παιδί τους". Εδώ αντικρύζεις το προφανές, οπότε...ουδέν σχόλιον.

Σήμερα...

...στη γειτονιά μου, βρέθηκε ένα μικρό γατάκι ξεψυχισμένο, καταματωμένο και δηλητηριασμένο. Ο κωλόγερος από την παραδιπλανή πολυκατοικία ήταν καταχαρούμενος που ο κοκκινοτρίχης πιτσιρής άφησε το μάταιο τούτο κόσμο. Ο εν λόγω κωλόγερος κάνει τον καθαριστή, και παλιότερα ανακαλύψαμε ότι έκλεβε -έλεος- τα χαλάκια από τις εισόδους των πολυκατοικιών. Επίσης, άμα περνάς εν ώρα καθαριότητας, δεν χαμηλώνει ούτε στρίβει το λάστιχο, με αποτέλεσμα να κινδυνεύεις να γίνεις μουσκίδι. πράγμα που νομίζω τον διασκεδάζει το βλάκα.
επίσης, ενίοτε κάνει και σεξιστικά σχόλια όταν περνάει γυναίκα από μπροστά του, αλλά είναι τόσο εμφανώς γεροντομαλάκας, που απαξιεί κανείς και να του απαντήσει.
Πιστεύω ότι αυτός ευθύνεται, αλλά ουδείς είναι πρόθυμος να ασχοληθεί. Ο γατούλης ήτανε χάρμα και πανύβλαξ (κλασικός μορφονιός), και πολύ παιχνιδιάρης. Πρασινομάτης και κομψός, και νεαρότατος. Θέλω να τον κάνω τόπι στο ξύλο το βρωμόγερο.

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ...

...ότι σας είναι αντιπαθή αυτά που γράφω...μάααλιστα μάααλιστα...

Να σας φτιάξει το κέφι...

Hommage στον νέο γραφειοκράτη του πολιτισμού

Νικος Εγγονόπουλος

ΟΦΘΑΛΜΟΝ ΑΝΤΙ ΟΦΘΑΛΜΟΥ...

...κοντεύει να εφαρμόσει το νέο, αυτόκλητο "λαικό δικαστήριο",
και η κοινή γνώμη που μέρος της αισθάνεται τζάμπα μάγκας και τουπαμάρος μέσα από τις πράξεις των Ξηρών και των Χλωρών, ανθρώπων ελλειματικών, με προφανείς δυσκολίες στον ψυχισμό τους (π.χ. δεκαπέντε παιδιά και πατέρας παπάς, ευλόγησον Κύριε τη φτώχεια μας).

Η τωρινή κατάσταση μου θυμίζει εκείνες τις ζοφερές εποχές, όπου όλοι ήλπιζαν να είναι ζωντανοί όταν θα άνοιγαν οι διάφοροι "φάκελλοι" (Ζαχαριάδη, δικτατορίας, Κύπρου κ.ο.κ.), για να δουν ποιός ήταν πίσω από τη διαδικασία αποσταθεροποίησης. (Πρόδωσε ο Στάλιν; άφησε σύξυλο το ΚΚΕ ο Τίτο; έδωσε στεγνά τους τυφεκισθέντες το Κόμμα; Πήρε ο Παναγιωτάκης Κανελλόπουλος τηλέφωνο τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ; Έλαβαν προειδοποίηση και ποιοί περί του επερχόμενου πραξικοπήματος τον απρίλη του '67; Θα πούλαγε και τη μάνα του ο τέως για να κρατηθεί στο θρόνο; Τι ξέρει ο Ιωαννίδης και το 'χει βουλωμένο, τάπα τόσα χρόνια; Έριξε η ΣΙΑ τον Αλιέντε; κ.ο.κ.)

Δε θέλω να ξανακούσω το Κάντο Χενεράλ,
δε θέλω να μελοποιηθούν τα ποιήματα όσων έγραψαν για τις πολυεθνικές το '70 και την ανεξέλεγκτη δράση τους στις μπανανίες της λατινικής Αμερικής,
δε θέλω φαβορίτες, ταγάρια και αμπέχωνα,
δε θέλω να με κλείνουν μέσα οι κουρασμένες, ολιγομελείς συγκεντρώσεις της Αλέκας και του Αλέκου (μα τι κατάρα σ' αυτή τη χώρα: Αλέκα, Αλέκος, Καραμανλής, Παπανδρέου όλα εις διπλούν...!)
δε θέλω να χαίρεται ο κάθε μικρονοικός, ρουσφετοδιορισμένος, κωλογλείφτης, προθυμοχαφιές, μικροαστός που κατακλέβει την εφορία για να 'χει αυθαίρετο στη Λούτσα, προσεύχεται στα θεία και στον Ψωμιάδη, καυ..νει με τα πλαστικά μουνόπανα των ημιπορνοπεριοδικών και πουλάει εξουσία όποτε του "κάτσει" η αρπαχτή, όταν σκοτώνεται κάποιος απ' τη μεριά της "εξουσίας". Το ίδιο σίχαμα, το ίδιο γλοιώδες μυξοσκούληκο θα βγει και θα λυσσομανάει που δεν τον προστατεύει αυτόν και την περιουσία του η αστυνομία και θα μας φάει τ' αυτιά ότι "θα πάρει το νόμο στα ξερά του".

Θέλω τα γ...να τα ΜΑΤ να συλλάβουν κάποτε κάποιον, κι όχι όταν θα 'χει γκαβωθεί και κουλαθεί απ' τα εκρηκτικά σαν το μαλακοσάββα και τους υπόλοιπους τεμπελχανάδες υδραυλικούς και μελισσοκόμους της παρέας -τόσο χαμηλά έπεσε ο καντεμοξηρός, που τους συνέλαβε ο Χρυσοχοίδης...!

Α, και για τους μεγάλους αγωνισταράδες, το παιδί που σκότωσε ο Κορκονέας, έχει όνομα κι επώνυμο. Δεν είναι Ο "Αλέξης". Δεν είναι το σύμβολο του οιουδήποτε αγώνα. Δεν μας απελευθέρωσε από κανένα ζυγό. Δεν έκανε τίποτα άξιο λόγου στη -σύντομη- ζωή του. Κι η οικογένειά του, θα 'πρεπε από φιλότιμο, να 'χει κάνει μια τόση δα δήλωση που να λέει σταματείστε τις μαλακίες στο όνομα του παιδιού, το λόγο έχει η δικαιοσύνη. Αλλά βλέπεις...

ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΕΙ...

...για τη μεγάλη στιγμή, και γι' αυτό είμαι σίγουρη ότι χθες βράδυ παρακολουθήσατε με περισσή (sic) άνεση τη συζήτηση μεταξύ Βίκυς Παπαφλέσσα και Κικής Δημουλά, η οποία θα μπορούσε να περιγραφεί και με τις παροιμίες "αλλού ο παπάς κι αλλού τα ράσα", "άγες-μάγες κουκουνάγες" (για τους γαλλομαθείς και τους ψευδούς, διότι η στήλη μετά από περισυλλογή έγινε πολιτικά ορθή), "θέλει η πουτάνα να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν τη ναφήνει", "χέσε ψηλά κι αγνάντευε" και άλλα παρεμφερή.
Κανονικά θα έπρεπε να βάλω εργασία με τίτλο "Η Βίκυ Παπαφλέσσα και τα επιχειρήματα της παγιέτας με βολάν", αλλά το πνεύμα των εορτών με έκανε καλύτερο άνθρωπο και σας αφήνω να αγριοφάτε την εναπομείνασα γαλοπουλογουρουνο-γέμιση και τα γλυκά, να κάνετε σωσίβια γύρω απ' τη μέση (που ούτε ο κορσές της Σκάρλετ Ο' Χάρα να μη σας τη μαζεύει "σφίξε κι άλλο Μάμμυ (Μπλου) σφίξε κι άλλο!"), να χαλαρώσει και να γίνει ζελεδάκι το μπράτσο, να γιομίσει κυτταρίτη το μπουτάκι και η κοιλιά, να κάνετε διπλοπήγουνο, να χαλαρώσει το περίγραμμα του προσώπατου, να μη σας μπαίνει το νούμερο 46, και μετά, έτσι χάλια που θα είσαστε, θα στρωθείτε ούτως ή άλλως στην εργασία , για να παρηγορηθείτε για τους μπακλαβάδες που κατεβάσατε.
Όλα αυτά τα προαναφερθέντα, ευγενής προσφορά του καταστήματος, και της καλοκαρδοσύνης μου.
(Και πονάνε και τα ποδαράκια μου διότι ξεσήκωσα την παρέα να χορέψουμε κάτι χορούς σε παρωδία παραδοσιακού, χοροπηδάμε και μετά ένα-δύο-κάτω στο τρία κ.ο.κ.)
Αλλά επειδής δεν μπορώ να σας αφήσω και ντιπ χαλαρούς, πιάκετε θέμα: "Πώς πέρασα στις εορτές". Περιμένω τις εργασίες στο γραφείο μου μέχρι αύριο, αλλιώς μαύρο φίδι που σας έφαγε και από Δευτέρα με τον κηδεμών!