ΕΙΔΑ...

...ότι ουδέν οίδα, αλλά επίσης και ένα χοντρομαλάκα απόψε, παρκαρισμένο και άνετο στο άνοιγμα του κάγκελου. Κι αντί να πάω παραδίπλα, του κάνω νόημα φύγε (μη σου γα....καμμιά συγγενή σου -γκλιαχ!) Κάνει δήθεν ουπς! και πάει πίσω. Περνάω να φύγω, αυτός ακόμα έγνεφε τύπου ΄ντάξει ρε γκομενάκι σόρρυ, είδες τι άντρας λαρζ που είμαι; Οπότε τα παίρνω, γυρνάω πίσω, και του κάνω παντομίμα κατέβα το τζάμι να σου σφυρίξω δυό κουβεντούλες.
Το κατεβάζει reluctantly πολύ απρόθυμα τύπου ωχου τι θέλει τώρα, και του λέω ξέρεις πόσες φορές γίνεται αυτό και μπλα μπλα μπλα; Μου λέει εγώ δεν είμαι σαν τους άλλοι, εγώ για λίγο, πάρκαρα (ναι ρε παπάρα, αλλά στο κάγκελο ρε χέστη!), ήμανε μέσα, έφυγα αμέσως (μη σε δει μπάτσος ρε καθήκι, άμα ήθελες, ας μην έφυεγες!), και λοιπά. Του λέω ολόιδιος είσαι, και είμαι σίγουρη ότι το 'χεις αφήσει άλλη φορά, και σιγά μη διαφέρεις! Είσαι ένα και το αυτό με τους υπόλοιπους, ένα είδος, και θα 'πρεπε να σε βάλω στο ίντερνετ.
Έχω σκυλιάσει που δεν πήρα τον αριθμό και μια ωραία φωτο το μαλάκα.
Αφήστε με στον πόνο μου κι είδα Ζιζέλ απόψε (την Κόκκινη). (Στο Μέγαρο).
Τι ποιά Ζιζέλ και ποιό Μέγαρο; Μα τι κόσμος μπαίνει σ' αυτό το μπλογκ!; Θα σας τα πω αύριο. Ένα μόνο θα κάνω πρηβιού: ήτανε κι ο Πάγκαλος. (Και δίπλα του, όχι παρέα νομίζω, μια κυρία με τα χείλια του Τρύφωνα Σαμαρά στο πρώτο κολλαγόνο, που 'χε παραπέσει και ήτανε σα θύμα σφηκοφωλιάς). Σα ροφός. Και οι διπλανοί μου είχανε φάει σκόρδο. Προχθές. Και δεν είχε κατακαθήσει ο κουρνιαχτός. ΑΚΟΜΑ!!! Πέρασα έκτακτα στη σκορδο-Ζιζέλ.
Άντε κι αύριο μ' έχουνε καλέσει στου Θόδωρα. Την πρεμιέρα. Τη σκόνη του χρόνου βρε αγράμματοι. Άκου τίτλο ο αθεόφοβος. Η σκόνη του χρόνου. (Μου θυμίζει το ανέκδοτο που λέει: ένας ισραηλινός πήδηξε ένας πέρση. Κι έναν πρόπερσι).