ΖΙΖΕΛ

Όχι η πρώην του ντι Κάπριο βρε αγράμματοι, η Ζιζέλ το μπαλέτο. Απ' το ύφος σας καταλαβαίνω σε τι τουβλάρες μιλάω, αλλά τελοσπάντων.
Χθες είδα την Κόκκινη Ζιζέλ, και τώρα έχω να δω άλλη μια Ζιζέλ, την κανονική. Οι Ζιζέλ είναι σαν την Παναγία στις Κυκλάδες: η βρεφοκρατούσα, η γλυκοφιλούσα, η ξεσκίστρα, η θασεφτιάξωεγώαμαρτωλέ κ.ο.κ.
Και τώρα μικρή διάλεξη για τη Ζιζέλ. (χαχαχαχαχαχχα, τρομάξατε; πλάκα έκανα. Σιγά μη χαράμιζα τα λόγια μου σε τέτοια ζωντόβολα. τανίλα παιδί μου, έλα μπροστά και κάτσε, ενοχλείς τους υπόλοιπους. Άντε, πιο πρόθυμα, άντε μην έρθεις ξανά το Σεπτέμβρη.)
Η Κόκκινη λοιπόν, ήταν στο Μέγαρο. Η άλλη, θα είναι στη Λυρική.
Φλας-μπακ (σινεμά μέσα στο σινεμά. Τό 'χει κάνει και ο Τρυφφώ στην ταινία με τον σκατο-Ζαν-Πιερ Λεό που δεν τον χώνεψα ποτέ, που να του κλείσει η καριέρα -νομίζω του 'κλεισε, συνεχίζω). Έβλεπα λοιπόν επί παλαιοτέρου συναδέλφους (τους οποίους θεωρούσα ξεφτίλες αλλά δεν είναι του θέματός μας και της παρούσης, θα το αναπτύξω άλλη φορά), και κατεβάζανε κανά-δυό ποτάκια πριν τις παραστάσεις, κι έλεγα μα πώς θα το δει το έργο ντίρλα, τσ τσ τσ τι ντροπή. Εγώ έλεγα θέλω μια φαινομενολογικής υπόστασης εμπειρία χωρίς υποκατάστατα και κούτσουρα λιθάρια. Αποτέλεσμα, αυτοί ήταν νηφάλιοι, εγώ γκαγκάνιαζα απ' τις μαλακίες που έβλεπα. (Θα κάνω και λίστα των χειρότερων για να ξέρετε άμα σας τύχει, να την κάνετε.)
Χθες λοιπόν, και μετά από μια δύσκολη μέρα, σα να 'βλεπα την περίπτωση να παλουκωθώ και να δω Μπόρις Άιφμαν και κάτι τρέχει στα γύπτικα, ως μια τερατώδη κατάληξη . Και λέω βρ' αδερφέ, δεν κατεβάζω μια μπύρα μικρή, καθότι δεν το αντέχουμε το αλκοόλ, μετά Μεγαρίσιου σαντουιτσίου και να δούμε τ' αποτελέσματα; Και πίνω την μπύρα, κι έπαθα ένα Τίμοθυ Λήρυ και μια υπερπαρατηρητικότητα -που να μην έσωνα να την είχα πιεί. Αλλά είχα μια καλύτερη διάθεση, ή αντοχή να το πω;
Είδα λοιπόν τους πελάτες του Μεγάρου: είδα γριές -οπωσδήποτε χήρες- που απ' την αρτηριοσκλήρωση δεν μπορούσανε να μετρήσουν την απόσταση στα σκαλιά, ούτε να θυμηθούν ότι το μαντήλι τους σέρνεται και να μην το πατήσουν. Είδα γέρους με προστάτη που βγήκανε απ' το έργο στα μισά και μετά σώνει και καλά να ξαναμπούνε. Είδα τσουλίτσες καλοπαντρεμένες στη δύση της τελευταίας ικμάδας νεότητας, ανήσυχες που πια δε θα μετράνε για βίζιτες ούτε με τον κουμπάρο, αλλά ήσυχες που διά του γάμου και της τεκνοποιίας, θα τα φάνε απ' τον κωλόγερο έστω κι αν αυτός (ο σύζυγος) την κάνει με νεότερη. Είδα τσουλίτσες καλοπαντρεμένες σε νεαρότερη ηλικία (τις προνύμφες των σκουλικιών που προανέφερα), με γέρους, και οι οποίες άνευ του γέρου δεν θα είχαν πάρει διαβατήριο απ' τη γκαρσονιέρα νοματαίοι 7 στο Μενίδι. Πήρε διαβατήριο/εξιτήριο, παίρνοντας το γέρο σε στάσεις πολλές και ποικίλες, μέχρι και Λυσσιατρείου. Είδα αγάμητους, προβληματικούς διανοούμενους, που η ψυχαναγκαστική νεύρωση έσταζε από πάνω τους και η κακία επίσης. Είδα λαικούς και από επαρχία κόσμο που τηλεφώναγε "έλα Λίτσα, είν' εκεί ο Πάτροκλος; Ναι, ήρθαμε για δυό μέρες να μη δούμε και Μέγαρο;" Είδα μια κούκλα με ωραίο ντύσιμο, ωραία κοσμήματα, νέα, και μου 'φτιαξε τη διάθεση. Είδα τον θέατρο του Νέου κόσμου με τη συνοδό του, που έχουν γίνει ίδιοι (χάλια). Γι' αυτό, πριν δεσμευθείτε διά βίου, δείτε τους ανιόντες του καλού σας ή της καλής σας, για να δείτε πώς θα καταλήξει μετά το πέρας της νεότητας το τέραν που θα φορτωθείτε. Αλλιώς περιμέντε να σκυλογεράσετε, πάρτε μια Βουλγάρα να σας σκατοσφουγγάει και παραμείνετε ανεξάρτητοι.
Είδα και τη Ζιζέλ, που το 'χε βάλει αμέτι-μωχαμέτι να μου θυμίσει τον Μπέντζαμιν Μπάτον. Πολύ μελούρα η βιογραφία, και ρουφιάνος ο χορογράφος, κατηγόραγε τον Μπαλανσίν, αλλά σιγά μην έφταιγε αυτός για τη μούρλα της Σπεσίβτσεβα. Με αυτές τις τριάντα άγνωστες λέξεις κλείνω τη συνοπτική αυτή παρουσίαση, συν ότι γέλασα πολύ με το πρόγραμμα που προσπάθαγε ανέμπνευστα και αγράμματα να αναλύσει -του κώλου- το έργο, και ούτε είχε καταλάβει περί τίνος επρόκειτο. Αυτά γίνονται άμα γράφουνε μούργοι για πράματα που αγνοούν -πράμα σύνηθες στην χώρα αυτή.