ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ...

Το παρόν αφιερώνεται σ' όσους αγάπησαν την τανία "Αμφιβολία" με τον Φίλιπ Σήμουρ Χόφμαν και τη Μέρυλ Στρήπ. Αυτό με την ηθική καλογραία, ή πώς προσπαθείς να κάνεις κριτική στον καθολικισμό άμα είσαι παπαδάκι της ενορίας. Εμ δεν μπορείς...Ή τι κακό να 'σαι καλόγρια και να ανθιβάλλεις ούτως ειπείν για τον Κύριο ημών, και στο όνομά του να θάπτεις όποιον μπορείς, ή πόσο σκληρό ήταν να είσαι γκέι στα '60s, ή όπως λέει το ανέκδοτο: άμα δεις παιδάκι δίπλα σε ορθόδοξο παπά είναι το παιδί του, άμα το δεις δίπλα σε καθολικό, είναι παιδεραστής.
Ωραία καρικατούρα η Μάμμα Μία-Μέρυλ, γραφική γκρινιάρα, τόσο γραφική που έγινε συμπαθέστερη απ' τον πάπαρδο Χόφμαν. Και να 'σου και η κριτική αγγλοσαξωνικού πολιτικώς ορθού συλλογισμού περί της δύναμης των ανδρών ιερέων που τρώνε, πίνουν και αλλού πάνε και το δίνουν, και της κακομοιριάς και σκληρής εργασίας των καλογραιών-γυναικών. Τόσο, που αναρωτιόμουνα αν έβλεπα τη Στρίγκλα που έγινε αρνάκι, το σιχαμένο δοκίμιο του Γουίλυ Σεξπήρου περί της γυναικείας υστερίας: "βρες της τον κατάλληλο άντρα το βασταγερό με τις φάπες και με τις μπούφλες, και πού θα πάει θα 'ρθει στα συγκαλά του το γύναιο".
Επί τη ευκαιρία, να αφιερώσω στους φίλους που μας κάνουν ακρόαση τα τραγούδια "Θέλω τις φάπες μου και τις σφαλιάρες μου από τον άνθρωπα που αγαπώ", και "Του άντρα του πολλά βαρύ". Ο κύριος Γιώργος αφιερώνει στην Κορίνα απ' τα Σεπόλια, η Μαρίνα στο Γιώργο από το Μενίδι, και ο Πέτρος στην Ανθή απ' την Ανθούσα. Επίσης ο κύριος Θόδωρος αφιερώνει στον μπατζανάκη του Κυριάκο, στο γαμπρό του Μιχάλη και στην οικογένειά του στην Πέρα Βοϊδοπούλα Κοζάνης. Τέλος ο Αχμέτ, αφιερώνει στην οικογένειά του στο Ιράκ, και σ' όλα τα παιδιά στην κάτω πλευρά του πεδίον Άρεως "ντίπλα από άγκαλμα Ατινά" που κάνει πιάτσα, και στην εκλεκτή του πελατεία που τους ευχαριστεί.