ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ μάθημα 3.821

Σήμερα θα παρουσιάσω -δυστυχώς άνευ φωτο διότι το έφαγα πριν το φωτογραφήσω- το νέο μου πιάτο (όχι το χαλβά στα κάρβουνα, αυτό είναι για την άλλη εβδομάδα που θα είσαστε πιο προχωρημένοι), πουρές πατάτας με πέστο (ε, το είπα).
Φτιάχνετε τον πουρέ όπως ξέρετε, πάντοτε στην τύχη τα υλικά κατά την chance method του Μέρς Κάννινγχαμ, αλλά προσέξτε μη σας κάτσει στο δόντι κανένα objet trouve (χοχοχο σε καλό μου!) έτσι όπως μαγειρεύετε με όλα τα τζοβαερικά.
Το θέμα είναι να δημιουργήσετε το τυχαίο σε συνθήκες in vitro, πράγμα που και θα σας χορτάσει (τη ζωώδη πλευρά σας), και θα κατευνάσει τις πνευματικές σας αναζητήσεις, καθώς η διαδικασία παρασκευής του φαγητού θα είναι ευκαιρία να συσκεφθείτε με τον εαυτό σας, πάνω στα θέματα της τυχαιότητας, του συμπαντικού, της ελεύθερης βούλησης, και όσοι έχετε και θεολογικές ή πολιτικές ανησυχίες, μπορείτε να το προεκτείνετε ως προς τη θέση της ελέυθερης βούλησης εν σχέσει με τις ηθικές επιλογές, ή τη θέση του ατόμου σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της διθενούς οικονομικής κρίσης και της φιλελεύθερης αγοράς -αντίστοιχα.
Να τα σκεφτείτε όλα αυτά γρήγορα, γιατί το φαγητό είναι εύκολο και ταχέως παρασκευαζόμενο. Ό,τι προλάβετε να σκεφθείτε μέχρι να βράσουν οι κωλοπατάτες, μετά τα γεγονότα θα σας προλάβουν. Βεβαίως, μέχρι να φτάσετε να φιλοσοφείτε πάνω απ' τις πατάτες, τίποτε το τυχαίο δεν προηγήθηκε, αλλά ας πάρουμε τα γεγονότα όπως ο Μπέντζαμιν ο Κουμπής (ο Ρουμπής ο Ρουμποκομπολογής) απ' την αρχή, και ας δούμε γιατί θα φάμε πουρέ με πέστο:
Εφόσον, λοιπόν, έχετε ξεχάσει να ξεπαγώσετε και να μαγειρέψετε το κρέας, όπως εγώ, τότε φτιάχνετε τον πουρέ και ακολούθως ανοίγετε το ψυγείο και πιάνετε το πρώτο γυάλινο μπουκαλάκι στην πόρτα. Δεν έχει λήξει, δεν έχει τελειώσει. Ευτυχώς! Το ξύνετε με το κουταλάκι να πιάσετε ό,τι έχει απομείνει, και πασαλείβετε τον πουρέ σας. Με χωριάτικη on the side, γίνεται ακόμη πιο ρουστίκ και κάνετε και τον αγώνα σας δίπλα στους κινητοποιημένους αγρότες, ενώ το ψωμί κι ελιά σας δίνει και την αίσθηση της συμμετοχής στο αντικαταναλωτικό κλίμα των ημερών.
Εκ παραλλήλου, συνεχίζετε με νέα ορμή τη σκέψη που ξεκινήσατε δυό ώρες πριν, όταν βάλατε να βράσουν οι πατάτες, περί του συμπαντικού, του τυχαίου, της αλήθειας του τυχαίου, και της δυνατότητας του ανθρώπου να το "παρασκευάσει" έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ελέγχει το ανέλεγκτο μέσω της συνειδητοποίησης της αδυναμίας ελέγχου.
Εκ παραλλήλου με τις παραλληλότητες αυτές, βλέπετε και τηλεόραση, κατά προτίμηση προ Χόλλυγουντ ταινίες του Τζάκυ Τσαν. Άμα θέτε, φάτε τον πουρέ με ξυλάκια (chopsticks). Κάνει και πιο παγκοσμοιοποίηση.