Δεν είναι τρελλό; Καλύτερο λέει από κάθε άποψη θεωρούν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αλλά θα ψηφίσουν -μάλλον- τον ΓΑΠ.
Διότι δεν εγγυάται την ενότητα του ΠΑΣΟΚ -λέει. Δηλαδή δύο τινά μπορεί να πράξει ο κακός Βαγγέλης: να οδηγήσει κάποιους στην έξοδο έτσι και κάνει πράγματα με τα οποία δεν θα συμφωνούν και/ή θα οδηγήσει σε έξοδο τον ΓΑΠ, που μπορεί να μην αντέξει να είναι υπό τον Βενιζέλο έτσι και χάσει, και δεδομένου ότι άλλη δουλειά δεν ξέρει να κάνει το παλληκάρι, παρεκτός να είναι βουλευτής του μπαμπά του ή αρχηγός στο κόμμα του μπαμπά του, θα ξυνίσει και θα φύγει.
Και λοιπόν; Τι πολιτική καριέρα μπορεί να κάνει εκτός ΠΑΣΟΚ ο ΓΑΠ;
Αν όμως ηττηθεί ο Βενιζέλος, το πλήγμα σε οποιαδήποτε ανανεωτική προσπάθεια θα είναι μεγάλο. Μπορεί και να αποδειχθεί κακός αρχηγός, ανίκανος ή οτιδήποτε άλλο. πρέπει όμως να δοθεί μια ευκαιρία σε κάτι άλλο εκτός από τον παλαιοκομματισμό. Κι αυτό είτε αρέσει, είτε όχι, με τις γκέλες που έχει κατά καιρούς κάνει και τις υπερβολές που έχει πει, θα γίνει άμα εκλεγεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος στο ΠΑΣΟΚ. Και μετά αρχίζουν τα δύσκολα (ότι θα δανειζόμουν και στίχο του Ρουβά για να εκφραστώ, δεν το φανταζόμουν. Τι παθαίνει ο άνθρωπος...)
9 σχόλια:
Να κάνω μία πρόβλεψη; Αν εξελιχθούν τα πράγματα έτσι ως έχουν σήμερα και δε γίνει κάποια απρόβλεπτη ανατροπή, θα βγει ο Βαγγέλης και με ασφαλή διαφορά. Ο Γιώργος είναι καμένο χαρτί.
Πιστεύω πως μας αφορά όλους το ζήτημα, γιατί όλοι είμαστε και λίγο ΠΑΣΟΚ.
@ koynoypi
βεβαια, ειναι η αγνωστη πλευρα του εαυτου μας, οπως αγνωσται ειναι και αι βουλαι του υψίστου,και βεβαιως οπως αγνωστη ειναι και η ιδεολογια του πασοκ σε απαντα τα μελη του απο τον αρχηγό μεχρι την γιαγια που το ψηφίζει. αγνωστικισμός. γιατι οχι?, the other side of the moon.
οτι θα φταναν εποχες να τρωμε τοσο χοντρο δουλεμα και να λεμε κι ευχαριστω δεν θα το πιστευα....
Προσωπικά, δεν είμαι πασοκ, και τελείως πεζά και σαχλά, σ' ένα πρώτο επίπεδο σκέφτομαι μερικούς από αυτούς που κυβέρνησαν, π.χ. Άκης, και φρίττω. Από την άλλη, νομίζω ότι το κουνούπι@ ενδεχομένως εννοεί ότι έχουμε όλοι κάποιες προοδευτικού τύπου ανησυχίες, που από τα μεγάλα κόμματα, τις απασχολεί (!) το πασοκ.
Κι εγώ βλέπω ότι ο ΓΑΠ είναι καμμένο χαρτί, αλλά ας μην ξεχνάμε ποιούς έχουν ψηφίσει κατά καιρούς και με ενθουσιασμό μάλιστα, σ' αυτό τον τόπο. Οπότε δεν είμαι πολύ αισιόδοξη για τον Βενιζέλο, παρόλο που με όλα τα στραβά του, είναι εδώ και χρόνια η φανερή λύση στο πρόβλημα του πασοκ. Από την άλλη, θα πρέπει να αποκεφαλίσει πολύ κόσμο και οι προεκλογικές συμφωνίες για τα κουκιά, πώς θα εξισορροπηθούν;
Εννοώ ότι η δική μου η γενιά, καθώς και οι εγγείς γεννιές, μεγαλώσαμε με νοοτροπίες, στάσεις και παραστάσεις πασοκικής καταγωγής. Παραδείγματα:
- Η υπερπροβολή της κατανάλωσης και της επίδειξης, αντί της αποταμίευσης και της συγκράτησης
- Οι λέξεις "δρομολογώ", "κατεστημένο" κ.α. που είναι καθαρά ανδρεοπαπανδρεϊκής κοπής. Καθώς επίσης και το θετικό περιεχόμενο στη λέξη "λαϊκός" (ήταν υποτιμητική πριν τον Ανδρέα -κάτι τέτοιο έκανε και στην προεπαναστατική Γαλλία ο Ρουσσώ)
- Η μόδα της Αριστεράς
- Η υπεροχή του δημοσιογράφου έναντι του πολιτικού
Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα "χρωστάμε" στο κόμμα του Ανδρέα. Είτε είμαστε ψηφοφόροι του είτε όχι. Έχουμε εμποτιστεί από αυτά, ο ψυχισμός όλων μας αναλύεται σε Id, Ego, Superego και Pasok.
τα παραπανω δε νομιζω πως ειναι ελληνικες πατεντες.
παρολαυτα εσεις που ειστε κοσμογυρισμενοι για να σας ρωτησω
το τοσο χαμηλο επιπεδο διαλογου ειναι ελληνικη ανακαλυψη ή σημειο των καιρων?
κουνούπι@ δεν θα διαφωνήσω, αλλά μερικοί αντιστεκόμαστε στο νεόπλουτο λαιφστάιλ -όσο γίνεται. Σκεπτόμουν τα χρόνια του πασοκ σήμερα, για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν, και ξανακόλλησα στα πρόσωπα που εξέθρεψαν τις νοοτροπίες που αναφέρεις, και αυτή η χώρα, σύμπασα, ακολούθησε σαν σε μέθη, τους ανθρώπους που απ' το πουθενά, διεκδίκησαν, με το άλλοθι κάποιας obscure αντιδικτατορικής (χαχα!) δράσης, όχι απλά την ψήφο, αλλά την εμπιστοσύνη των πανηλίθιων ψηφοφόρων. Το πασοκ έχει τεράστια ευθύνη για την οικονομική ένδεια και κατρακύλα, για τις συνήθειες της ξεφτίλας, που εξέφρασε το εκδοτικό συγκρότημα του πλέον χωριάταρου και κομπλεξικού του λαιφστάιλ Πέτρου Κωστόπουλου, για την κακογουστιά, για τον δήθεν εκδημοκρατισμό και πολλά άλλα.
Υποστηρίζω σαφώς -χωρίς αν είμαι πασοκ- τον Ευάγγελο Βενιζέλο έναντι του ΓΑΠ, η οικογένεια Παπανδρέου μου κάνει λίγο Μπατίστα, λίγο κυβερνήτες Μπανανίας και δεν το αντέχω, παρόλο που τον "έζησα" ως υπουργό στο ΥΠΠΟ. Η εντύπωσή μου ήταν ότι θυμόταν τα πάντα και ενημερωνόταν για τα πάντα (ας πούμε), νοιαζόταν για ελάχιστα και κυρίως για την πάρτη του, και φυσικά πώς θα την βγάλει καθαρή σ' ένα υπουργείο που δεν ήθελε, αναμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να δράσει.
φάιτ μπάκ@
είναι χάλι μαύρο ο διάλογος, και έχει στοιχεία από τα μεσημεριανάδικα: ο κουνιάδος του μπατζανάκη μου τα πήρε όλα απ' το γέρο επειδή η νύφη μου τον κοίταξε πριν τα τινάξει, αλλά δεν τα δηλώσανε στην εφορία. Εμείς θα τους καρφώσουμε για να μην τα χαρούν. Κάπως έτσι τελοσπάντων. Τσάο Αντέννα έχει γίνει το όλο πράγμα.
to 45% του λαού ειναι πολιτικοκομματικοιδεολογικά ΑΣΤΕΓΟ σημερα.Και το χειρότερο, δεν το γνωρίζει.
Αυτό ονομαζεται μειζων πολιτικη κριση.
τα υπόλοιπα ειναι κολοκύθια ρίγανι.
Μπάστα.
Από τότε που ήμουν μωρό ακόμα, ακουγόταν πολύ στο σπίτι μου τα 'Μικροαστικά' του Κηλαηδόνη. "Οικονομία κάνε / και σφίξε τα λουριά / τώρα που είσαι νέος /σώρευε τον παρά" κ.λπ. Προφανώς, στη δεκαετία του '70 θα υπήρχαν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι, ο Κ. σατίριζε μία υπαρκτή κοινωνική στάση.
Μια μέρα όμως συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι εγώ δε γνώρισα τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μου. Δε γνώρισα την παραδοσιακή μπουρζουαζία, σαν κι αυτή που περιέγραφε ο Weber και κατακεραύνωνε ο Marx, σαν κι αυτή που σατίριζε ο Κηλαηδόνης. Εγώ γνώρισα την ακριβώς αντίθετη στάση: γλέντα τη ζωή / όλοι δύο μέτρα παίρνουν γη / τι τα θέλεις τα λεφτά κ.λπ. Κατάλαβα τότε πόσο επηρέασε τον εθνικό μας ψυχισμό η ισοπεδωτική δεκαετία του '80.
Αν ζούσε ο Κάφκα τότε, θα έγραφε τη Μεταμόρφωση ως εξής: "Ένα πρωί που ο Γρηγόρης Σαμσανίδης (=Gregor Sasma) ξύπνησε από εφιαλτικά όνειρα, ανακάλυψε ότι είχε μεταμορφωθεί σε Γιώργο Κατσιφάρα".
Κι εγώ εύχομαι να βγει ο Βενιζέλος αν και είμαι συναισθηματικά συνδεδεμένος με τον ΓΑΠ, όπως μόνο δύο πραγματικοί άντρες με παντελόνια και μουστάκι μπορούν να δεθούν: έχω κατουρήσει δίπλα του (στις τουαλέτες του αεροδρομίου της Ζυρίχης, τότε που ήταν ΥΠΕΞ).
Κουνούπι@ έχεις μουστάκια;;;
(Κώνωψ ο μυστακοφόρος ο ανωφελής).
Συμφωνώ και με τους δυό σας.
Εγώ βγήκα από την ιδεολογική κρίση στρεφόμενη δεξιά (ας πούμε) και συνεχίζοντας την εποικοδομητική κριτική. Είναι περίεργο κουνούπι@, αλλά αυτούς τους μικροαστούς σκεπτόμουν κι εγώ αυτές τις μέρες: που΄ήταν όλοι αυτοί, γιατί χύθηκε τόσο μελάνι στο θέατρο και στα βιβλία, γιατί (το γιατί δηλαδή το ξέρω) περάσαμε τόσα χρόνια να τους μισούμε όλοι. Υπάρχουν ακόμη πιστεύω, αλλά μεταλλαγμένοι: στα αυθαίρετα, στους διορισμούς χωρίς προσόντα (που τους πιστεύουν και τους θέλουν για να επιβιώσουν), στο Δημόσιο, στις οικογενειακές εκδρομές, στα τηλέφωνα στην τηλεόραση της μεσημεριανής ζώνης, στη φορολογία που τους συρρικνώνει και παραμένουν θυμωμένοι και μικροκατήγοροι. Όλα τα φασίζοντα ή φασιστικά καθεστώτα απάνω τους στηρίχθηκαν, και αξίζουν το ανάθεμα. Μόνο που πρέπει κι άλλοι να αναλάβουν πλέον τις ευθύνες τους: η αριστερά, το ΚΚΕ (τα διαχωρίζω αυθόρμητα αυτά όπως βλέπετε), το πασοκ κ.ά. Ο Αείμνηστος έχει πάει στον κάδο των αχρήστων της ιστορίας όπως τα 'κανε. Σε λίγο καιρό δε θα θέλουν να λένε ότι σχετίστηκαν μαζί του όσοι σχετίστηκαν, και ο Λαλιώτης, ο Κατσιφάρας, ο Χαραλαμπόπουλος, ο Σήφης Βαλυράκης και τόσοι άλλοι θα είναι μια ΄κακή ανάμνηση. Κρίμα, γιατί δεν πρόλαβε και η χήρα να πολιτευτεί, αν και στην Ελλάδα ποτέ δεν ξέρεις.
Δημοσίευση σχολίου