...με μεγάλη σεμνότητα παρουσιάζω το γλυκό που έφτιαξα. Έχω φτιάξει άλλες τρεις φορές στη ζωή μου. Τη μια, είχα φτιάξει κέικ. Δεν ψήθηκε στη μέση, γενικά δεν ψήθηκε μέσα, ήταν τόσο βαρύ, που ακόμα δεν το νογάω πορκέ. Θυμάμαι την αγαπημένη μου γιαγιά, που ήθελε να μου κάνει το χατήρι, έφαγε μισό κομμάτι λέγοντας "ωραιότατο λιγάκι ακόμα (5 ώρες) ήθελε ψήσιμο και θα 'ταν αριστούργημα", και μετά την άκουσα που σφύραγε στον κήπο, και φώναζε τα πουλάκια του ουρανού να φάνε. Ρε γιαγιά, της λέω, τι Ιούδας είσαι;;! Όχι, παιδί μου, μου λέει, έχουμε τόσα γλυκά στο ψυγείο, κρίμα να κρατήσουμε κι αυτό εδώ, θα χαλάσει μέχρι να το φάμε.
Δε δείχνει πολύ εμφανίσιμο, αλλά σκασίλα μου. Λοιπόν, η συνταγή:
Λαμβάνουμε ανεξέλεγκτα πτι-μπερ Μπον Μαμάν. τα τρίβουμε στα χεράκια μας τα αλαβάστρινα, και κάνουμε μια στρώση ανάλογα τα γούστα, την πείνα, και τη γκουμούτσα το μπωλ. προσθέτουμε γάλα και κανά μυρωδικό άμα γουστάρουμε. Μετά, αφού έχουμε βράσει μήλα και αχλάδια με μέλι και ξηροκάρπια (αμύγδαλα, σταφίδες -διότι άμα δεν είναι βρασμένη να εξαφανιστεί η σταφίδα εγώ σιχαίνομαι να τη φάω), κι άμα δέσει αυτό (να μου γράψετε), το στραγγίζουμε και τα φρούτα τα τοποθετούμε άνωθεν των πτι-μπερ. Κι επειδή αυτό πολύ διαίτης κάνει, λαμβάνεις και τα αποδέλοιπα πτι-μπερ ή τα Μιράντα Παπαδοπούλου , κόβεις πάλι κατά βούληση, περιβρέχεις με ολίγο γάλα, ανάλογα πόσο μουσκίδι είναι ήδη, και αν θέλετε, έχετε προσθέσει και Ναπολεόν μέσα στα φρούτα, να 'σαστε ντίρλα μέχρι να φάτε το γλυκό. Τρώγεται και με συνοδεία παγωτού (ότι ζάχαρη του λείπει, να 'ρθει να συμπληρωθεί).
Το αφήνετε κρυώνει, το βάνετε στο πσιγείο, και μετά Καλό Ντερλίκωμα.
(Ο πρώτος που θα πει κακία, θα του βάλω μοντερέισιον στο στόμα).
Δε δείχνει πολύ εμφανίσιμο, αλλά σκασίλα μου. Λοιπόν, η συνταγή:
Λαμβάνουμε ανεξέλεγκτα πτι-μπερ Μπον Μαμάν. τα τρίβουμε στα χεράκια μας τα αλαβάστρινα, και κάνουμε μια στρώση ανάλογα τα γούστα, την πείνα, και τη γκουμούτσα το μπωλ. προσθέτουμε γάλα και κανά μυρωδικό άμα γουστάρουμε. Μετά, αφού έχουμε βράσει μήλα και αχλάδια με μέλι και ξηροκάρπια (αμύγδαλα, σταφίδες -διότι άμα δεν είναι βρασμένη να εξαφανιστεί η σταφίδα εγώ σιχαίνομαι να τη φάω), κι άμα δέσει αυτό (να μου γράψετε), το στραγγίζουμε και τα φρούτα τα τοποθετούμε άνωθεν των πτι-μπερ. Κι επειδή αυτό πολύ διαίτης κάνει, λαμβάνεις και τα αποδέλοιπα πτι-μπερ ή τα Μιράντα Παπαδοπούλου , κόβεις πάλι κατά βούληση, περιβρέχεις με ολίγο γάλα, ανάλογα πόσο μουσκίδι είναι ήδη, και αν θέλετε, έχετε προσθέσει και Ναπολεόν μέσα στα φρούτα, να 'σαστε ντίρλα μέχρι να φάτε το γλυκό. Τρώγεται και με συνοδεία παγωτού (ότι ζάχαρη του λείπει, να 'ρθει να συμπληρωθεί).
Το αφήνετε κρυώνει, το βάνετε στο πσιγείο, και μετά Καλό Ντερλίκωμα.
(Ο πρώτος που θα πει κακία, θα του βάλω μοντερέισιον στο στόμα).
14 σχόλια:
Τώρα εσύ αυτό το λες δελεαστικό γλυκό?
μαρη φιλη νομιζα οτι ειναι φωτογραφια το πιατακι του σκυλιου σου!
Σορρυ αλλα μηπως να παιρνες καμια παστα απο το ζαχαροπλαστειο μην παθει κανεις καλεσμενος σου αυτα που παθαν οι Γαλλοι?
Εισαι παντος οχι η βεφα,η γενοβεφα!
Τζαμπα τα μπισκοτακια και ειναι και νοστιμα απο μονα τους!!
Γλυκό για δίαιτα!!!
Με ξηροκάρπια, μπισκότα και μπράντυ..σαν παχουλές μαξιλάρες θα γίνουμε
Οσο για το μπράντυ..makes you randy που λένε και οι αλβιόνες
Το πσιγείο με αποτέλειωσε βρε Νατάσσα.
Άμα παθαίνεις κρίσεις υπογλυκαιμίας μη το τραβάς τόσο στα άκρα...Είναι επικίνδυνα πράματα αυτά. Δεν έχεις ακούσει ποτά, ναρκωτικά και μπισκότα μπλουμ;
Πάρε νάχεις:
Είναι το γνωστό "σαλάμι" ή "μωσαϊκό" με τα πτι-μπερ και το βούτυρο κ.λ.π.
1 πακ.μπισκότα θρυμματισμένα,
1/2 πακ. βούτυρο μαλακό,
λίγο γάλα,
κακάο,
ζάχαρη και
κονιάκ, τα ανακατεύεις όλα
μαζί, πλάθεις σε κορμό, τυλίγεις σε λαδόκολλα και στην κατάψυξη για λίγο. Όχι αλουμινόχαρτο, διότι κολλά και θα το φτύνεις για μέρες!
*** Βάζω πολύ κακάο ώστε να πάρει σκούρο σοκολατί χρώμα,
λίγη ζάχαρη και 2(;) κουταλιές Bailey`s αντί για κονιάκ που συνηθίζεται...
Η μικρή θα ενθουσιαστεί και εσύ θα θυμηθείς την παιδική σου ηλικία. Άσε που ως καλλιτέχνης εικαστικών τεχνών(μας έδειξες τα κατορθώματά σου προ καιρού), μπορείς να βάλλεις λιωμένη σοκολάτα (με λίγο βούτυρο μαλακό ανακατεμένη) για επικάλυψη του κορμού και με το πιρούνι να χαράξεις ρυτίδες σαν να είναι φυσικός κορμός σε μικρογραφία.
Σ΄ευχαριστώ για το γέλιο. Το...χρειαζόμουν.
Αγνωμοσύνη, αδιαφορία, αναλγησία, ιδού οι καρποί στον κήπο της καλοσύνης που έλεγε και η βασιλειάδου (οι γμαπροί της ευτυχίας). βρε άντε μου από δω ρεμάλια!
(Μεταξύ μας, ευχαριστώ για το "μωσαικό", και μάλλον έχετε δίκιο, αλλά ρε παιδιά σα γεύση είναι ωραίο! αλήθεια!!!)
ελπίζω να έχει καλύτερη γεύση από εμφάνιση...
καλε ΑΦΟΥ ΣΑς ΛΕΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΩΡΑΙΑ ΓΕΥΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ;;; Φτιάξτε το και θα με ευγνωμονείτε...(χεχεχε!!!) Άκουγα και Μπαχ όταν το 'φτιαχνα...χιχιχιΜάλερ@!
Εγώ πιστεύω ότι με παγωτό θα είναι τέλειο! Θα το δοκιμάσω! Και αν πάθω τίποτις, θα έχω αφήσει επιστολή με τη διεύθυνση του μπλογκ σου να έρθουν να σε συλλάβουν....
sikia@ θα πάρω λίγο μαζί μου. θα δώσω ένα κμμάτι στο φύλακα να αποκοιμηθεί, και μετά θα λιώσω με το άλλο κομμάτι τα κάγκελα της φυλακής και θα δραπετεύσω. (επίσης, κάνει καλό στην πιτυρίδα, την ουλίτιδα και το έκζεμα. μην το φας, βάλ' το απευθείας, μπλάστρι.)
γελαει ο κοσμος με αυτο το γλυκο.
νομιζω θα ηταν πιο καλο αν προσεθετες:
3,5 ουγκιές αλάτι
12 παλάμες γάλα
μισό φίδι (ανάλατο)
σόρρυ ρε συ αλλά εμφανισιακά θυμίζει μικρά άλιεν βρέφη. Τώρα στη γεύση ενδεχομένως και να είναι καλό :-D
τι 'σαστε 'σεις ρε; τι κακία ερεβώδης;! (γελάω φάιτμπακ μέχρι δακρύων απ' το ρηκομμεντέσιον!!!)
ήθαν@ θες να σου στείλω τη νέα μου συνταγή "το αυγό του φιδιού κι ο κουμπάρος του γκρέμλιν";
ακόμα και εγώ που είμαι λάτρης του γλυκού ένιωσα ένα δέος όταν το είδα. αλλά μη μασάς! το κάνουμε για να σε βελτιώσουμε! δώσε μας και άλλα γλυκά!
σ' ευχαριστώ προφυλακτικό@, εσύ με καταλαβαίνεις. λοιπόν θα δώσω και τη συνταγή, ολόδική μου, της μηλόπιττας. και τώρα που το σκέφτομαι, σας χρωστάω το μουσακά. θα τα φτιάχνω, θα τα φωτογραφίζω, και μετά θα γράφω και πώς γίνονται. ωραία, θα 'χουμε κάθε μέρα φαγητό στο σπίτι κι όποιος τολμάει ας μη φάει...(τις φακές με ζυμαρικά σας τις είπα; το αυγό τηγανητό με κρουασάν σοκολάτα; τα κολοκυθάκια βραστά με ρύζι με κάρυ; τις μπριζόλες με μπαχαρικά στην τύχη, κρασί μέχρι ντίρλα απ' τις αναθυμιάσεις και μήλα; το ψάρι με ό,τι να 'ναι; το φρικασέ μου αυγολέμονο -γιατί το ρημάδι το αυγό γίνεται ομελέτα σφιχτή πάνω από ολόκληρη την επιφάνεια του φρικασέος;;; το κουάκερ με αφρό και γλιατς από πάνω γιατί το ξέχασα στο μάικρογουέιβ; τα ρεβύθια καμένα γιατί τα ξέχασα γενικώς; τη σπανακόπιττα χωρίς φύλλο; (το ξέχασα ρε παιδιά, και μετά βαρέθηκα να ξαναβγώ). την τυρόπιττα χωρίς φύλλο; (πήρα σφολιάτα που τη μπέρδεψα με το άλλο, το πολλαπλό και δεν ήξερα τι να την κάνω). Το παγωτό μου βανίλλια που ξεχείλιζε απ' το μπωλ και μετά όταν έπηξε δεν έσπαγε; τον πουρέ μου πατάτας με τα κομματάκια μέσα; ααααα, χάνετε!
Δημοσίευση σχολίου