Γιατί εφευρέθηκε η Κυριακή; Εκκλησία και εμπόριο δεν μπορούσαν να τα βρούνε κάπως καλύτερα;
Γιατί ο κόσμος να 'χει πεθερικά;
Γιατί να χλαπακιάζουνε παραπάνω απ' όσο μπορούνε τις Κυριακές;
Γιατί τρώνε κρέας και γενικά τερατώδεις ποσότητες την κυριακή;
Γιατί τρώνε όλοι μαζί αφού μισιούνται;
Τι κολλεκτίβες είναι αυτές;
Τι προλεταριοποίηση της οικογένειας;
Τι κατ' εικόνα των χριστιανικών κοινοβίων είναι αυτ'ες οι υποχρεωτικές συμβιώσεις;
Γιατί να ακολουθεί η κωλο Δευτέρα;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο αλλά δεν μπορώ να αφεθώ να γίνω χώμα όπως το παλιόσκυλο;
Γιατί κρυώνω;
Γιατί με πιάνει εξ απαρχής μια παγωμάρα με τις κυριακές;
Γιατί θυμάμαι όμως τους απογευματινούς περιπάτους των γονιών μου όταν είχε ήλιο την Κυριακή το απόγευμα;
Όσο εκείνοι συναντούσαν φίλους τις κυριακές, τόσο εμένα με πιάνει πανικός αν κάποιος με προσκαλέσει Κυριακή, το πιθανότερο είναι ότι τελευταία στιγμή θα το ακυρώσω όσο κι αν τους αγαπώ.
Κάνει ιδιαίτερο κρύο τις Κυριακές.
Μοναξιοκρύο, έστω κι αν είσαι με άλλους τριάντα.
Διαβάζω πολύ και βλέπω πολλή τηλεόραση -ενίοτε- τις κυριακές.
Γυρνάω σαν τον ιαγουάρο στο κλουβί, με τρόμο.
Γκρρρααααααρρρρρρ!!!
Ευτυχώς κάνει κρύο, αν είχε καλό καιρό θα μ' έπιανε χειρότερη μουργελοβαρεμαροτσαντιλο-και γενικά.
Τώρα που σας έφτιαξα τη διάθεση, άντε να μου γλεντήσετε (αν μπορείτε.) χεχεχε!!!
Γιατί ο κόσμος να 'χει πεθερικά;
Γιατί να χλαπακιάζουνε παραπάνω απ' όσο μπορούνε τις Κυριακές;
Γιατί τρώνε κρέας και γενικά τερατώδεις ποσότητες την κυριακή;
Γιατί τρώνε όλοι μαζί αφού μισιούνται;
Τι κολλεκτίβες είναι αυτές;
Τι προλεταριοποίηση της οικογένειας;
Τι κατ' εικόνα των χριστιανικών κοινοβίων είναι αυτ'ες οι υποχρεωτικές συμβιώσεις;
Γιατί να ακολουθεί η κωλο Δευτέρα;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο;
Γιατί βαριέμαι σαν παλιόσκυλο αλλά δεν μπορώ να αφεθώ να γίνω χώμα όπως το παλιόσκυλο;
Γιατί κρυώνω;
Γιατί με πιάνει εξ απαρχής μια παγωμάρα με τις κυριακές;
Γιατί θυμάμαι όμως τους απογευματινούς περιπάτους των γονιών μου όταν είχε ήλιο την Κυριακή το απόγευμα;
Όσο εκείνοι συναντούσαν φίλους τις κυριακές, τόσο εμένα με πιάνει πανικός αν κάποιος με προσκαλέσει Κυριακή, το πιθανότερο είναι ότι τελευταία στιγμή θα το ακυρώσω όσο κι αν τους αγαπώ.
Κάνει ιδιαίτερο κρύο τις Κυριακές.
Μοναξιοκρύο, έστω κι αν είσαι με άλλους τριάντα.
Διαβάζω πολύ και βλέπω πολλή τηλεόραση -ενίοτε- τις κυριακές.
Γυρνάω σαν τον ιαγουάρο στο κλουβί, με τρόμο.
Γκρρρααααααρρρρρρ!!!
Ευτυχώς κάνει κρύο, αν είχε καλό καιρό θα μ' έπιανε χειρότερη μουργελοβαρεμαροτσαντιλο-και γενικά.
Τώρα που σας έφτιαξα τη διάθεση, άντε να μου γλεντήσετε (αν μπορείτε.) χεχεχε!!!
9 σχόλια:
εισαι ενα κι ενα για παρεα!
επρεπε να γινεις ταπερτζου,απο εκεινες που κανουν επειδιξεις ταπερ κατ΄' οικον!
!!!;;;;;;!!!!;;;
καλε αφου εισαι κεφατη σημερα!!
αχχααχχααχ
(fun)
Καλημέρα!
Ελπίζω σήμερα να είναι καλύτερα τα πράγματα από πλευράς διάθεσης.
Και εμένα το κρύο δεν με εμπνέει, καθότι «καλοκαιρινός τύπος»...
Ευτυχώς στην ηλικία μου (αφού έχω θάψει αρκετούς από σόι, πεθερικών συμπεριλαμβανομένων), καταφέρνω, με μεγάλη επιτυχία να σου πω, να γίνουμε χώμα τα Σ/Κ. Χώρια που εξαφανίζομαι, και ποιος με βρίσκει!
Βρήκα το παρακάτω (που σου «εσωκλείω»), καθότι ξέρω ότι λατρεύεις τροχοφόρα και κ.λ.πούς ηλίθιους...
http://katagelies.gr/katagelies/index.php
Φιλιά και στις δυο σας.Ζ.
εγώ ζ@ έκανα το καλό, και πέρασα ενάντια στις αρχές μου κάποιες κυριακές με ανθρώπους που δεν το άξιζαν, αλλά επειδή είμαι και λίγο στενόχωρος τύπος (...) νωρίς είπα το χάιρετε, κι αν σας αρέσει, γιατί δεν μ' αρέσει και να ζορίζομαι. αυτοσαρκαζόμουν και όταν πήγαινα. το πήρα μάλλον απ' τον πατέρα μου, που πάντοτε ειρωνευόταν τα κατά συνθήκην ψεύδη, και έκανε το αντίθετο απ' αυτό που θα περίμενε κανείς στις καθωσπρέπει συνθήκες. Θυμάμαι μια φορά, το πεθερικό δεν ήθελε λέξεις όπως συμπεθέρα και τέτοια (πολλώ δε μάλλον ο πατέρας που σιχαίνεται τις στενές σχέσεις με τους εξ αγχιστείας), λοιπόν, το αντελήφθη όμως αυτό, και τη λύσσαξε στο χτύπημα στην πλάτη και στο συμπεθέρα, και έκλεινε και επιδεικτικά το μάτι στην ομήγυρη δήθεν ότι εκείνη δεν το έβλεπε. Κι έλεγε κιόλας: πώς σε λέει η κόρη μου συμπεθέρα; μαμά; ότι και να σε λέει μην την πιστεύεις, να σε φιλήσει κρύα θέλει...! (Μόνο εγώ κι ο πατέρας γελάγαμε. Γιατί άραγε;) Φιλιά και από μας.
Οι άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν την ουσία των πραγμάτων και όχι την επίφαση, δύσκολα μπαίνουν σε καλούπια και συμβάσεις.
Καλά της έκανε ο μπαμπάς και πολύ τον γουστάρω. Τώρα γιατί γελάγατε μόνον εσείς, το ανάκαλυψαν ποτέ άραγε;
Ζ.
αμ το ανακάλυψαν...ιδίως όταν έδωσα πασαπόρτι στον υιό...
διάβασα τούτο το ποστ δευτέρα και σκιάχτηκα για την επόμενη κυριακή...
προφυλακτικό@ έτσι, το φόβο μου να 'χεις βρε...θα 'ρθω να στο υπενθυμίσω κιόλας σε περίπτωση που το ξεχάσεις...χιχιχι!!!
Δημοσίευση σχολίου