Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2007

ΦΙΔΕΣ ΚΑΣΤΡΟ

Το αν ζει ή πέθανε ο Φιδές (πλέον) Κάστρο, είναι ένα θέμα τόσο μπανάλ, όσο και το μαύρισμα του Τζωρτζ Χάμιλτον, ή τα τραγούδια του Χούλιο Ιγκλέσιας. Έτσι κι αλλιώς, αξιοθέατο έχει καταντήσει, που το φωτογραφίζουν με τους επίσημους επισκέπτες για να μη γίνει άρον-άρον η Κούβα ένας μικρός τουριστικός παράδεισος όπως όλα τα γύρω νησιά.
Το αλτσχάιμερ, η γεροντίλα, βοούν επάνω του και δεν έχει -χα!- το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας να παραιτηθεί. Θα καταλήξει προφανώς στα σκουπίδια της ιστορίας, ως η ταφόπλακά της όποιας/κάποιας επανάστασης. Βασίλεψε όπως όλοι οι όμοιοί του με συγγενείς και πρωτοξάδερφα στην εξουσία.

Α, και βαρέθηκα το easy living της Κούβας, και τους χορευταράδες τους κατοίκους.
Χόρευε και πήδα να σου περνάει η πείνα...

6 σχόλια:

Elias είπε...

Νομίζω επίσης ότι είναι ώρα να απομυθοποιήσουμε και το άλλο ιερό τέρας της Κούβας: τον easy rider Τσε Γκεβάρα.
Πολλοί, βέβαια, θα μείνουν με ένα πελώριο ψυχικό κενό αν καταρρεύσει μέσα τους ο κουβανέζικος μύθος -ειδικά μετά το ιστορικό χαρακίρι της Σοβιετικής Ένωσης- όμως πρέπει κάποτε να αρχίζουμε να προσαρμόσουμε τις πεποιθήσεις μας στην πραγματικότητα, όχι το αντίστροφο.

natasha hassiotis είπε...

Να 'ξερες πόσο συμφωνώ και πόσο είχα τον Ερνέστο Γκεβάρα στο νου μου όταν το 'γραφα. Όταν έγραφα στην Αυγή, ένα σχόλιό μου για τον κομμαντάντε Μάρκος (ναι, ναι ξέρω δε θέλει αν τον λένε έτσι γιατί κομμαντάντε ήταν ο Γκεβάρα), είχα μεγάλο π΄ροβλημα γιατί θεωρήθηκα αντιδραστική.

Υ.Γ. Κοίταξα κι εγώ στο ελληνικό ίντερνετ και είδα κάτι ονόματα δίπλα μου που με ανατρίχιασαν που τα θυμήθηκα. Για τους περισσότερους απ' αυτούς και για άλλους, γράφω όσα γράφω (υβριστικά).

Γουφ είπε...

ω ποσο ευκολα ειναι τα λογια....

natasha hassiotis είπε...

Και πού να δεις τα έργα...Κάπου πρέπει να 'χω το σχολιάκι μου για τον κομμαντάντε, να στο στείλω;

Να υποθέσω ότι είσαι με το μέρος του Γκεβάρα; και μας βρίσκεις αντιδραστικούς; Άλλαι γενεαί...

Γουφ είπε...

Nai αι γεννεαί πάσαι, λεει και το τροπάριο. Το χάσμα των γεννεων ειναι υπαρκτό -φτου φτου φτου!,υπαρχει ήθελα να πω - αλλα οι κανόνες υφίστανται εξ αιτίας των εξαιρέσεων, αλλοιώς μεταβολίζονται σε αξιώματα, και η εξαιρεση στο χάσμα των γεννεών ειναι ο Γούφας. Εν πάσει περιπτώσει, πιτσιρικάς οι ήρωές μου ήταν μονον οι λεγόμενοι αντιήρωες. Οσο για τον Τσε και τον Καστρο ο θεός της Ιστορίας ειναι Ιησουίτης. Και τι θα παι εισαι με το μερος του Γκεβάρα. Εσυ δηλ που δεν εισαι με αυτόν εισαι με τον Μπατίστα? Αντε, στείλε το σχόλιακι , να παω μεχρι τη Ρόδο να το αναγνώσω εκεί.

natasha hassiotis είπε...

Όχι βέβαια!!! Άκου με τον Μπατίστα! Πλέον δεν είμαι με κανέναν -όπως όλοι οι απογοητευμένοι πρώην αριστεροί, κοιτάζω να είμαι υπέρ των δημοκρατικών αξιών...Ευτυχώς διδάσκω και γράφω. Και ενοχλούμαι τα μάλα και επί καθημερινής βάσεως. Επίσης έχω αποκηρύξει την αριστερά ως τη χειρότερη εργοδοσία, τη μεγαλύτερη μαλακία που εφευρέθηκε ποτέ στον πλανήτη, και τους αριστερούς ως τους μεγαλύτερους και πιο διαταραγμένους αναρριχησίες. Είμαι ορκισμένος εχθρός. Από την άλλη, μη μου θίξεις τις ελευθερίες μου, τις -έστω- συνταγματικά κατοχυρωμένες. Οι Μεταξάδες, οι Μπατίστα, οι Πινοσέτ και τα άλλα τέρατα του πλανήτη ήταν και είναι για φτύσιμο.
(Κι όταν λέω αριστερά, δεν εννοώ το ΚΚΕ, να εξηγούμαστε. Αυτούς ούτε στο στόμα μου δεν τους πιάνω. Γκλιαχ! Είδα κκαι τη Γαρουφαλιά πρωι-πρωι στην τηλεόραση και δε μου περνάει η αναγούλα.)