Καταρχήν γεια και χαρά! Έλειψα λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, η Καλλιστώ χρειαζόταν και απαιτούσε πλήρη και συνεχή απασχόληση. Περάσαμε ωραία όμως και ξανασκέφτηκα και τις μπλογκουποχρεώσεις μου. Επανέρχομαι λοιπόν!!!Πριν λίγες μέρες, ανακάλυψα ότι σφήκες έκαναν φωλιά στο μπαλκόνι μου. Δεν τις είχα δει και έβγαινα ωραιότατα να καπνίσω ενώ από πίσω μου γινόταν επιεικώς της τρελλής. Όταν κοίταξα ψηλά είδα το τέλειο αρχιτεκτόνημα, σιχαμερό βεβαίως και επικίνδυνο, κι έτρεξα να κρυφτώ. Αφού περάσαμε δυό μέρες αλληλοκοιταζόμενοι, αποφάσισα να αποδείξω ότι ο άνθρωπος έχει αφήσει πίσω -σαφώς- στην εξέλιξη τα έντομα, και βγήκα να αντιμετωπίσω τον εχθρό. Από το δρόμο θα πρέπει να γέλασαν μέχρι τελικής πτώσεως οι περαστικοί να βλέπουν καθημερινά επί τετραήμερο μια μουρλή ντυμένη με μπούρκα, γυαλιά, γάντια, μπότες και ένα καλάθι για παιχνίδια, από τρυπητό ύφασμα δώρο φίλης από το ΙΚΕΑ, να πολεμάει με ένα σπρέι και μια σκούπα εναντίον κάποιου αόρατου αντιπάλου.
Το θέμα είναι, και πώς δένει η σφήκα με τη μπούρκα, ότι για να αποφύγω κινδύνους, τύλιξα το κεφάλι μου, α λά ισλαμικά, έβαλα και γυαλιά (πριν καπελωθώ με την καλαθούνα), κοιτάχτηκα στον καθρέφτη (διότι τελοσπάντων απαιτείται μια κάποια κοκεταρία και στον πόλεμο της σφήκας), και αυθόρμητα λέω πού' ντος ο σείχης μωρέ να με βγάλει βόλτα; Ίδια αυτές οι τουρίστριες απ' τα ενωμένα αραβικά κακομοιράτα ήμουνα. Τύφλα να 'χει η γυναίκα του Αμπντουλάχ Γκιούλ. Ή του συγκούμπαρου, η Εμινέ. Έμεινα ξερή απ' το θέαμα. Και ξόρκισα το κακό, μακριά απ' τη χώρα μας κι ας είναι και στην υφαλοκρηπίδα.
Υπάρχουν γυναίκες που πολεμάνε μπαμπουλωμένες στο όνομα εθνικής ταυτότητας; Υπάρχουν γυναίκες που δεν ντρέπονται να φοράνε το σύμβολο της καταπίεσης; Υπάρχουν γυναίκες που τη βρίσκουν σέξυ, μυστηριώδη, ωραία και την αγοράζουν σε σχέδια και χρώματα από σχεδιαστές;
Παρεκτός κι αν είναι όπως στον Ιζνογκούντ του Γκοσινύ, όπου η μαντήλα σκεπάζει τη μύτη μόνο στη Βαγδάτη, και όλα τα άλλα είναι σε κοινή θέα. Ακόμα θυμάμαι τις δύο πιτσιρίκες που μπήκαν στο Σττάρμπακς στην Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι, με ρούχα της πιο τρέχουσας μόδας και μαντήλες στο κεφάλι, μη στάξει η ουρά του γαιδάρου και φανεί το όπλο του σεξ, το μαλλί της γυναικός.
Και δεν το κόβουν το ρημάδι κοντό για αντίλογο; Ή καλύτερα δεν κόβουν ότι είναι να κοπεί από τη μέση και κάτω των συντρόφων τους;
4 σχόλια:
Καλώς την! Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω γιατί γράφεις έξυπνα και, σπάνιο για γυναίκα, μη συναισθηματικά (αν και σ' αυτό το post διαπιστώνω ένα ίχνος κεφιού και ευτυχισμένης ανεμελιάς, ίσως φταίει η Καλλιστώ...)
Όσο για την μπούρκα -ναι, υπάρχουν τέτοιες γυναίκες. Δε νιώθουν καταπιεσμένες ούτε στερημένες ούτε δυστυχισμένες. Διότι το ντύσιμό τους δεν είναι απλώς μία τοπική συνήθεια αλλά κομμάτι της ζωής τους. Τις βοηθά να αισθάνονται μέρος ενός συνόλου, να ανήκουν κάπου. Παρόμοιο ρόλο παίζει και η (πολύ οδυνηρή) περιτομή, ενώ θα 'ρθει μια μέρα που οι μελλοντικές γενιές θα απορούν με το δικό μας ντύσιμο, τα κοστούμια και τις γραβάτες μας.
Καλώς σε βρήκα!
Ξέρεις υπάρχει η Σαρία για όσες δεν φοράνε τη μαντήλα. Επίσης, θεωρούνται "εύκολες" και ως εκ τούτου υποψήφια θύματα μιας/πολλών μελών εξαιρετικά καταπιεστικών κοινωνιών.
Υ.Γ. Είμαι όντως πιο χαλαρή...
Για να πω την αλήθεια, όταν έγραφα το σχόλιο είχα υπ' όψη μου τις μουσουλμάνες στη Γαλλία (κυρίως) που αρνούνται να βγάλουν τη μαντήλα και να αποποιηθούν την παραδοσιακή τους κουλτούρα -έστω κι αν πολλές πλευρές της είναι, γι' αυτές, καταπιεστικές.
Πάντως, όση περιφρόνηση τρέφω για τον θύτη, άλλη τόση τρέφω και για το μεμψίμοιρο θύμα που αποδέχεται στωικά το κάρμα/κισμέτ/πεπρωμένο του.
Συμφωνώ.
Κι από την άλλη σκέφτομαι και τις οικογένειες που δέρνουν ή σκοτώνουν τις κόρες που θέλουν να ζήσουν όπως οι συνομίληκές του Γερμανίδες ή Αγγλίδες ή Γαλλίδες, αλλά πέφτουν θύματα της τιμής (χαχα!) των αρρένων της οικογένειας.
Της ίδιας οικογένειας που βιάζει, φανατίζει κλπ. αρσενικά και θηλυκά μέλη. Ο νόμος που κατάργησε τα εθνικοθρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία της Γαλλίας με βρίσκει σύμφωνη.
Δημοσίευση σχολίου