ΡΟΥΜΠΥ

Στον πρώτο μισητό και τεράστιας διάρκειας καύσωνα, έχασα τη γατούλα μου τη Ρούμπυ.


Ήταν Σιαμέζα, 15 χρονών σχεδόν, και το πράγμα έφτασε μέχρι εκεί για ψυχολογικούς πρωτίστως λόγους, αλλά δεν θα εξηγήσω.


Η Ρούμπυ αποτεφρώθηκε, πολύ chic και στο θάνατό της όπως και στη ζωή της, γιατί λόγω της ζέστης δεν γίνονταν ταφές γατούληδων.


'Οπως θα δείτε και στη φωτο που θα αναρτήσω, ήταν μια καλλονή, και φυσικά ένα εξαιρετικά έξυπνο πλάσμα. Επίσης απίστευτο τσιμπούρι, γιατί είχε τον αξεκόλλητο από πάνω μου, και μεγάλος νάρκισσος συν τέρας κοινωνικότητας, ο Ντάβλας ένα πράμα. Στις βεγγέρες την έβγαζα στο τέλος, και έκανε τα ρούχα των καλεσμένων όλο τρίχα, διότι περνούσε απ' όλους για μια καλησπέρα, μέχρι να στρωθεί στη μεγαλύτερη κοροιδάρα που θα 'βγαζε άλλα δυό ζευγάρια χέρια για να προλάβει τις ανάγκες σε χάδια που είχε το Ρούμπικον, ή Ρουμπιρόζα, ή Ρουμπίνι, ή Ρουμπινέτο, ή Ρουμπινεσόλ,ή Ρουμπίτσα, ή Σαμπίτσα και τσα-τσα.



Μερικές φορές τη φορούσα στον ώμο και έκανα πασαρέλα λέγοντας "φέτος θα φορεθεί η ετόλ σε χρώμα κλασικό μπεζ-καφέ που τονίζει τη θηλυκότητα", επίσης βλέπαμε μαζί και γελάγαμε, τη σκηνή με τις Σιαμέζες στη Λαίδη και τον Αλήτη. Η Ρούμπυ έπαιζε και καλός τερματοφύλακας: της πέταγες τη μπάλα, την έπιανε -εννοείται- και την έφερνε στο στόμα (σαν παλιόσκυλο).


Όταν τη διάλεξα -ήθελα οπωσδήποτε θηλυκιά γατούλα- η Ρούμπυ ήταν ένα πολύ φιλοπερίεργο όν, απόλυτα φυσιολογικό στο δέμας.


Δεκαπέντε μέρες αργότερα, όλα μαζί, πέταξε κάτι σνα τσικλόφουσκα κάτω απ' την κοιλιά, έβγαλε ένα πράγμα σα σποράκι στο δακρυικό πόρο και στράβωσε η ουρά.


Δεν το πίστευα ότι πινγκ πανγκ πονγκ, μεταμορφώθηκε.


Την επομένη στο γιατρό που πήγα το τέραν της αποκαλύψεως μου είπε ότι η τσικλόφουσκα ήτανε κήλη και να μην την πειράζουμε λέει, το μάτι μια χαρά διόγκωση δακρυικού πόρου και η ουρά η στραβή ήταν λόγω πολύ πεντιγκρί, και βγήκαν τα ορίτζιναλ χαρακτηριστικά της ράτσας, πριν τα φτιάξουν ίσια στας Ευρώπας για τους διαγωνισμούς ομορφιάς και τα σαλόν ντε μπωτέ.


Τα Σιάμ είναι εκ φύσεως αλλοίθωρα -σαν τον Σπανοβαγγελοδημήτρη Νικόλα του Νικόλα στη Σωφερίνα- και αυτό το είχε επίσης λιγάκι η μορφονιά.


Το όνομά της το πήρε από μια αφίσα διαφημιστική στην Κάμντεν του βόρειου Λονδίνου για ένα μπαρ, που λεγόταν "Ruby in the Dust". Η προφητεία του τίτλου ήρθε και πραγματοποιήθηκε.