Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008

ΚΡΗΤΗ ΛΕΒΕΝΤΟΓΕΝΝΑ


Επέστρεψα από την ωραία μεγαλόνησο με τη χειρότερη ρυμοτομία και αρχιτεκτονική του πλανήτη. Πέρασα ωραία (σκασίλα μας) και γνώρισα ενδιαφέροντες ανθρώπους (μωρ' τι μας λες, κι είχαμε μια σκασίλα!!!).

Θα αναρτήσω και φωτο της παραλίας του Ρεθύμνου, μόλις ξενυστάξω.

Πάω να παρελάσω επηρρεασμένη από τον Κώστα Πρέκα,

σας χαιρετώ αγωνιστικά

4 σχόλια:

Fight Back είπε...

καλα μου φανηκε πως σε ειδα να παρελαυνεις γυρω απ τη Φορτετσα σημαιοφορος με μινι φορεμα με σκισιμο στο πλαι.
αισχος!

natasha hassiotis είπε...

πίσω μου σ' έχω σατανά! φτου φτου φτου! απεταξάμην! τι μάτι τηλεσκόπιο είν' αυτό καλέ;! (ώστε ξέρουμε από Ρέθυμνο, ε; μήπως ξέρεις και τα Φραγκισκιανά Μετόχια; Οχτώ φορές ρώτησα τον ταξιτζή πού πάμε, πού πάμε, πώς είπατε; και στο τέλος είδα μια πινακίδα, αλλιώς πάλι δεν είχα ακούσει, γιατί έλεγε "Φρατζ'στσ' Μ'τόσ'ι"!!! απαράδεκτον, θα διαμαρτυρηθώ!)

Z. είπε...

...και τακούνια;

Αυτό το "Φρατζ'στσ' Μ'τόσ'ι", μήπως έχει σχέση με το Φραγκοκάστελο, που αυτό τουλάχιστον το ξέρω...

γουέλ καμ! που λέμε και εμείς οι Κρητικοί.

natasha hassiotis είπε...

zambia@, εννοούσε Φραγκισκανά Μετόχια. Τι να του πεις; Σόρρυ κιόλας, διότι κατά τα λοιπά, σα στο σπίτι μου ένιωσα όπως και την πρώτη φορά που πήγα στην Κρήτη. Στα Φρατζ'Μ'τ'σι, έπαιζαν μουσική από τη διπλανή παρέα, μόλις είδα τα όργανα, εγώ η ξυνή μουρμούρισα στους διπλανούς, "ωχ τι θα τραβήξουμε", αλλά οι τύποι δεν παιζόντουσαν. Και να μην ξέρω ούτε μια σούστα...έσκασα απ' τη ζήλεια μου. Κι όχι τίποτ' άλλο, αν μέναμε λίγο αργότερα, σκασίλα μου κι αν ήξερα σκασίλα μου κι αν δεν ήξερα, αλλά έπρεπε να φύγω νωρίς λόγω πολύ πρωινής αναχώρησης, οπότε έμεινα άνευ χορευτικών επιδείξεων. Ας όψεται η Αιτζήαν που εβαλε τα δρομολόγια στις 8 το πρωί (στα Χανιά κιόλας...)