Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις διάφορες "παράγκες", αλλά κανείς δε μιλάει για τις "παράγκες" του πολιτισμού. Μόνο διάφοροι τσανακογλύφτες, σφουγγοκωλάριοι, γράφουν μέσα στη συγκλονιστική τους άγνοια και την παντελή έλλειψη αξιοπρέπειας, ότι δήθεν "πνέει νέος άνεμος", επειδή δυό-τρεις ξεχασμένοι ήρθαν να πεθάνουν στον τόπο τους, καλλιτεχνικά και δημιουργικά.
Ο πολιτισμός δεν περνάει καμμία φάση ανανέωσης στην παρούσα φάση, πρόκειται απλά για ένα "νεκροταφείο ελεφάντων", γεμάτο από τελειωμένες ή κοντά στο τελείωμα καριέρες.
Ακούγονται πνιχτά και φοβισμένα φωνές διαμαρτυρίας που δεν τολμούν -δυστυχώς- να ενωθούν και να αποτελέσουν μια κραυγή για αξιοκρατία, για αποτελεσματικότητα, για ορθολογική διαχείριση των πόρων, για ανανέωση. Για να κάνει ο καθένας πιο σωστά τη δουλειά του -έστω! Ο φόβος για τον επιούσιο, ο απειλητικός συνασπισμός της κακιασμένης μετριότητας, προκαλούν δέος και καταλήγουν όλες οι διαμαρτυρίες σε "πηγαδάκια", με ανταλλαγή απόψεων που αρχίζουν να προτείνουν μια όψη του κόσμου επικίνδυνα μοιρολατρική και γεμάτη απογοήτευση.
Μπορεί να αναζητήσει κανείς εμηνείες του φαινομένου, για τη δύναμη πρωτόγονων μηχανισμών όπως εκείνου της μαφίας του πολιτισμού, και πολλά ακόμη. Όμως προς το παρόν προέχει η δράση και όχι το καθησιό και η ανάλυση. Και επίσης, χρειάζεται θάρρος και αποφασιστικότητα. Δεν μπορεί να επαφίεται κανείς στις πρωτοβουλίες των άλλων, ούτε να καλύπτει την ατολμία πίσω από τη μοιρολατρία. Η υστεροφημία και το ήθος, η ενίσχυση των θεσμών και η πάταξη της διαφθοράς χρειάζονται κότσια και θέληση.
4 σχόλια:
Όλα βένουν προς τον όλεθρο... καμία ηθική αξία και συνάμα παντού εκμετάλευση. Τι να πω δεν ξέρω. Μακάρι η κατάσταση αυτή να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου και να μην γίνει χειρότερη....
ΔΕν το βλέπω να γίνεται πολύ γρήγορα, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς έτσι δνε είναι;
"Ο πολιτισμός δεν περνάει καμμία φάση ανανέωσης στην παρούσα φάση, πρόκειται απλά για ένα "νεκροταφείο ελεφάντων", γεμάτο από τελειωμένες ή κοντά στο τελείωμα καριέρες."
Πες τα χρυσόστομο παιδι...
"Μαφία"...ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα.
Να πω ότι κάποτε ως μέλος επιτροπής επιχορηγήσεων μου πήρε σχεδόν 5 χρόνια για να βγει από τις επιχορηγήσεις υπερήλικη κυρία που δεν θα έπρεπε να συναγωνίζεται τα ολίγιστα που μοιράζονταν τα νέα παιδιά στο ξεκίνημά τους.
Όλοι συμφωνούσαν, αλλά κανείς δεν ήθελε να...εκτεθεί. Περιττό να πω ότι με πραξικόπημα σχεδόν, το κατάφερα: απείλησα να δημοσιοποιήσω όσα έλεγαν, άρα ότι εκβιάζονταν μέσω προσωπικών σχέσεων να συνεχίσουν την χρηματοδότηση. Έγινε ομηρικός καυγάς, και επιτέλους ψηφίστηκε η απομάκρυνση της εν λόγω κυρίας.
Αυτό διδάσκει αφενός ότι ναι, υπάρχει η μαφία, αφετέρου ότι πολεμιέται.
Δημοσίευση σχολίου