Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ, ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ 1

  • Είναι εδώ απέναντι ένας μουσικός της ζητιανιάς, και παίζει προκάτ το "Είσαι ένα περιστέρι". Αν συνεχισει, μαζί με δήθεν κλασικές μελωδίες, θα πάω να πάρω ένα περιστέρι και θα του το χώσω...στο συνθεσάϊζερ (τι νομίσατε;!) 
  • Άμα θέλω βάζω τον Γκιωνάκη να λέει το "ειναι ψηλό, πολύ ψηλό" και γελάω κιόλας. 
  • Τώρα έπιασε Αττίκ. 
  • "Ενωμένα τα χείλη ας πούνε..." -παίζει. Ενωμεένα τα χείλη του λένε: "άει σιχτίρ."
  •   Και όχι, δεν μου αρέσει το καινούργιο σήριαλ του Καπουτζίδη. Είναι χάλια -so far. (Οι δε Ηρωίδες, στο καπάκι, έτι χειρότερες.)
  • Και καημό το 'χω σ' αυτή τη χώρα, το έζησα άλλωστε πάρα πολύ στη σκηνή του χορού χρόνια ολόκληρα, να μην γίνεται transfer σε "καταπιεσμένες μειονότητες" και να μην καταφεύγει η gay σκηνή στις γυναίκες όταν θέλει άλλα να πει και περί άλλων τυρβάζει.
    Αμάν, 2015 ειναι. Αγόρια, βγάλτε τη μπούρκα.

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ, ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ...

Μερικές παρατηρήσεις μιας αντιπαραγωγικής μέρας:
  • Ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου, είναι η Κατεβίνα Καινούβγιου του βαδιοβώνου.
  • Μέχρι κι ο Ξηρός πήγε ένα κομμωτήριο. Εγώ ακόμα προσπαθώ να κλείσω ραντεβού...
  • Η γάτα μας έχει τα εξήν επίπεδα θορύβου (χουρ χουρ μουρ):
1. Μου σβήνει το κλαστήρι.
2. Καλά το πάει αλλά σβήνει, κοίτα μη φταίει το δυναμό.
3. Με γειά τη βάρκα, αλλά μικρή...
4. Αχ τι ρομαντικά που είν' εδώ πέρα Σπύρο...ηλιοβασίλεμα...και το γρι-γρι που ακούγεται στο βάθον...κι ακούγονται κι ΟΛΕΣ οι βάρκες του γρι-γρι...
5. "Μαιρούλα, τι λίγο ξεκόλλησε το πίσω φτερό; Αυτό κάνει σαν κουδουνίστρα!"
6. Καλέ γυρίστε κάποιος τη γάτα! Δεν το ακούτε το ζωντανό που βράζει; Θα εξατμιστεί βρε αναίσθητοι! (Όλα εγώ;)
7. Πάλι έργα ο Δήμος; Αμάν με τα κομπρεσέρ πρωί-πρωί!
8. Με το αλυσοπρίονο Χουσκβάρνα, δε φοβάμαι τίποτα: έκοψα μια πλαγιά στον Αμαζόνιο, κι ακόμα συνεχίζω.
9. Κάντε το να σκάσει.
10. Ωραίο το τρακτέρ.
11. Καλό το εξοχικό σας Βιβή μου, αλλά και τρακτέρ, ΚΑΙ αλυσοπρίονο ΚΑΙ τα γρι-γρι στο βάθος...μάτι δεν κλείσαμε το βράδυ... 



Την καλημέρα μου...!

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

BOXING DAY-City Journal

Omonoia square, National Theatre: "Shrek", the new musical/production for children. Up Saint Konstantine str. I know the area. Freezing cold. The offices of a newsaper I used to contribute to, are here somewhere...near. Few people in the streets, we sort of look at each other. Take the metro? No, I' ll walk. To the right and straight on Athinas str. OK, I' ll walk a littl, see around and take the metro from Monastiraki st.Is it a good decision? Well, we' ll see.
Everything is closed. At Kotzia sq., opposite to the old City Hall, a miserable Christmas town for kids, and a few "shops" set around it, selling cheap jewellery, toys and clothes. The owners of the "shops" drink coffee to warm up and start the day off. I cross the street after I check the prices of the pillows for cats at a nearby pet shop. Rather expensive for the area and the quality. Sophokleous str., empty. Bought cheese at a shop selling traditional goods, and I think that the owner punished me for being stingy; I think that the piece of cheese was rather too expensive, but...too late for any complaining. Policemen with hoods walk into their bakery of choice to get coffee and cookies. One of them talks about his new mobile phone and another tries to reach his girl friend on his mobile, causing him to stay a bit behind the others. They talk nonsense. They are very young!
Meat market closed. Vegetable market closed. Too cold, I think, I need a break. I walk into the next bakery shop I find, and take a coffee. Exchange wishes for the New Year with the employees, who don't exactly look happy, but I ignore it. Still on Athinas str., this time it seems longer than I can take. I should have put on warmer clothes. On this street, in this area, you cough, you sneeze and good manners or potective measures for flu do not exactly apply. I hold my breath. Finally! The metro station! 4 minutes until the next train. In those four minutes, five people ask me directions. What the heck...? I thought someone was taking the mickey out of me, but no, so I answer politely.
No smiling faces, rather frowning...I look at the huge campaign of a publishing house I had thought almost extinct. They advertise their books on the panels of the metro. Interesting...Exit. Discreet glances at a man who seems to be in perfect mental health but is only wearing a T-shirt. Perfect muscles, very young. A marine? A gym addict? No more ideas on the matter, I need a hot-hot drink. I' m frooooozen. 

 Kotzia sq., 2nd January 2015.

 Broken snowman...

At a pet shop nearby, puppies try to warm up.