Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΠΕΡΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Το πρώτο που μάθαινε ο "ψαγμένος" φοιτητής τη δεκαετία του '80 στα Ελληνικά πανεπιστήμια, ήταν ότι η γνώση ήταν όργανο στα χέρια μιας αόρατης ελίτ που χειραγωγούσε την εργατική τάξη και γενικά...Ότι τα πανεπιστήμια για να είναι καλά έπρεπε να καούν. Ότι ήταν χώρος συνελεύσεων, ραντεβού, ένας τύπος άτυπου καφενέ. Ότι όποιος ηθελε να διαβάσει ήταν πειθήνιο όργανο της άρχουσας τάξης και χωρις ταξική συνείδηση. Ότι ο καλός φοιτητής έπρεπε να ντρέπεται για την ιδότητά του διότι γινόταν το ένα του με τους αστούς και κινούνταν ενάντια στα συμφέροντα της έρμης της εργατικής τάξης, της μόνης αδελφής ψυχής.
Ότι έπρεπε να είναι κανείς δυστυχισμένος με την επιλογή του και την επιτυχία του στο πανεπιστήμιο γιατί αλλιώς θα σήμαινε ότι: α) δεν πήγαινε στις συνελεύσεις της Β' πανελλαδικής, β) στις ομιλίες του Μηλιού, γ) δεν πήδαγε αρκετά, δ) δεν αποτελούσε εύκολο γκρούπι-χαρέμι των ηγετών της φοτητικής επανάστασης, ε) ήθελε να βγάλει λεφτά, στ) ήθελε να γίνει καλός γιατρός/δικηγόρος (ο,τιδήποτε τελοσπάντων) και να είναι νεροκουβαλητής στο μύλο της αντίδρασης, ζ) δεν προσκύναγε τους σιτουασιονιστές και το Μάη του '68, η) δεν θεωρούσε ηγετικές φυσιογνωμίες τους αιώνιους φοιτητες της Γαλλίας (η Ιταλία είχε ξεπέσει ως τόπος άχρηστων Ελληνων εντωμεταξύ, αλλά παρέμενε χώρος αναρχικής ουτοπίας) που κλέβανε βιβλία και μπεκρουλιάζανε παριστάνοντας τον Ρεμπώ.

Ναι, προφανώς τίθεμαι υπέρ της φύλαξης των πανεπιστημίων, εφόσον τα ήθη των καιρών που προηγήθηκαν και του σήμερα, δείχνουν ότι το πνεύμα της μεταπολίτευσης, αυτό το άθλιο και χείριστο, παραμένει αειθαλές, υποκριτικό και θρασύδειλο.Απορώ και που το συζητάει η κυβέρνηση, και απορώ που ανακατεύεται η κάθε κουτσή-Μαρία στη συζήτηση.

Επίσης, last but not least: ανακάλυψα ότι παρεξόν και κάποιος πάει σούμπιτος για κλασικές σπουδές, δεν κάνει τίποτα στο σχολείο που να φέρνει σε Ξενοφώντα, Θουκυδίδη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, και έχει μάθει να αγνοεί και την ύπαρξη αυτών των κερατάδων.
Επίσης, ότι διδάσκεται μόνο το ανεκδιήγητο έργο του Ευριπίδη "Ελένη" και μια "Αντιγόνη" και αυτό είναι όλο από κλασική παιδεία στα Ελληνικά σχολεία.
Φροντιστήριο από τη Β' Δημοτικού, εργασίες από συγγενείς και φίλους, παραγγελιά από την αλλοδαπή σε φοιτητές, υπαλλήλυς και λοιπούς συνεργάτες των γονέων για εκπόνηση των εργασιών τους, και δόξα να 'χει ο Κύριος που δε γίναμε σπασίκλες σαν τους κουτόφραγκους. Σιχτίρ κι ανάθεμα!





2 σχόλια:

mahler76 είπε...

Χάλια μαύρα στην παιδεία μας σε όλα τα επίπεδα. Έτσι για να μένουμε για πάντα ζώα.

anastasia hassiotis είπε...

Συμφωνείς, ε; Μιλάμε για αποβλάκωση.