Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ

Ο Περικλής Γιαννόπουλος δεν ήταν που ήθελε να πνιγεί στο νερό καβάλα σ' ένα άσπρο άλογο;
Αμπελουργοί, σκιτσογράφος, κάτοικος Πρέσπας, ηθοποιοί, στιχουργοί, ο Νίκος Δήμου βεβαίως, πολιτικός λόγος γειά σου, "λύσεις" προτεινόμενες σαν εντιτόριαλ σε λαϊφ-στάϊλ περιοδικό των πρώτων '90s. Έρμη Ελλάδα.



Έγραφα το καλοκαίρι, ότι μέλη της εδώ τρομοκρατίας, είδαν τον εαυτό τους ως Πλουμπίδη και άλλα icons της αριστεράς. Ελπίζω με το νεο-εκδοθέν πόνημα να πεισθήκατε.

Πέραν αυτού, είναι ωραίο καμπόϊκο, έχει μπιστολίδια, φραμπαλά και μαίνεται η διασκέδαση ας 'ούμε. Πολύ καλαμπαλίκι. Εγώ πάντων, μια φορά, είχα δει ένα έργο με τον Κλιντ Ήστγουντ και έτσι ας 'ούμε, ο επιθεωρητής Κάλαχαν έμπαινε κάτω απ' τ' αυτοκίνητο μπυροβολώντας, και μετά ένα άλλο με τον Σβαρτσενέγκερ, αλλά δεν ήτανε τόσο θαρραλέος στον "Ξολοθρεφτή" όπως ο Μήτσος. Να τα λέμε κι αυτά.

Επίσης το βλέπω μπεστ-σέλλερ μέχρι να βγάλει δική του αυτοβιογραφία ο Πέτρος Κωστόπουλος, ο Άκης Τσοχατζόπουλος κλπ. Αναμείνατε τίτλους οσονούπω: "Ήμουν ο λεβέντης της αστακομακαρονάδας", "Εγώ άλλαξα το χάρτη του μόντελινγκ", "Ου βλάχους κι του λάϊφστάϊλ" (θα γίνει τιμής ένεκεν και βιντεοκασέτα που θα αναβιώσει ως είδος, με μαιτρ τον Χαρτοματζίδη), "Έλα ν' αγαπηθούμε κάτω απ' τη μι(μό)ζα ντάρλινγκ" (πιασάρικο και με πονοούμενο), "Πιάσε μια μίζα. (κύριε διευθυντά)", "Γεννήθηκα 30 Φλεβάρη", "Αναγεννήθηκα στο Φορτ-Απάτσι των Δεκεμβριανών του Γκύζη και της Λουίζης Ριανκούρ", "Μη με φτύνεις κοινωνία, τρομοκράτης είμαι δεν είμαι βδέλυγμα" (με αναφορές εμφυλιοπολεμικές, κάνει τύπου ομολογία στρατοδικείου), και τις ποιητικές συλλογές: "Την ώρα και τη στιγμή", "Στα χαρακώματα των Εξαρχείων", "Οι γενναίοι τολμούν στα πρωινάδικα", "Πολιτική διαθήκη ενός καμπόη, ή Η ίντριγκα του καθρέφτη μπροστά στο σημαινόμενο" (με αναφορές στο Πάντειο), "Συνωστισμος συντρόφων ή Ξηρέ είσαι μπιπ, την έκανες ρε μπιπ" (σε στυλ "κράξιμο"), " #όχι-να-τα-λέμε-κι-αυτά# 





 

Δεν υπάρχουν σχόλια: