Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

"ΚΙ ΑΠΟ 'ΔΩ, ΕΝΑ ΩΡΑΙΟΤΑΤΟ ΣΕΤ "TEPANIAKI""

Για γέλια και για κλάματα: το ελληνικό ραδιόφωνο δεν έχει καταλάβει ότι έγινε αντίστοιχο του τηλεμάρκετινγκ.
 Όπου, επιπλέον, τα καλούδια του σπόνσορα κάθε άλλο παρά με ακρίβεια περιγράφονται.
Θα μου πεις καλοβγαίνει το μεροκάματο. Και με το παραπάνω. Για τους ντελάληδες που μοιράζνται εφημερίδες, ραδιο-εκπομπές και τηλε-δέκτες. ΟΚ, δεκτόν.
Αλλά να έχουμε συναίσθηση ότι δεν πρέπει να ειρωνευόμαστε τα μασαζοκαλσόν και τα τεπανιάκια, άμα για κάθε δέκα λεπτά αρλούμπας-υπαγόρευσης των πολιτικών θέσεων του αφεντικού, απαγγέλουμε πέντε λεπτά ενθουσιώδεις περιγραφές για το αδυνάτισμα της θαυματουργής κάψουλας ή τα τηλεφωνήματα της τάδε εταιρείας ή τα γκάζια και τα τζάκια.
Όπως και η τηλεόραση, μιλάω για την ιδιωτική εδώ, και όχι διότι έχω καλή γνώμη για τη δημόσια αλλά θα το πιάσω άλλη ώρα το θέμα, το ραδιόφωνο λειτουργεί με τριτοκλασάτο καστ, ύφος και περιεχόμενο.
Αυτό που βεβαίως, φυσικά και οπωσδήοτε υπάρχει και αλλού, αλλά είναι στη ζώνη του κιτρινοκάναλου και απευθύνεται σε φυτεμένους στον καναπέ με πέντε κιλά ποπ-κορν αγκαλιά.

©

2 σχόλια:

mahler76 είπε...

Αυτό που με εξοργίζει είναι που δεν πέφτει απλά διαφήμιση στις εκπομπές του ραδιοφώνου αλλά οι ίδιοι οι "δημοσιογράφοι" μας τα πρήζουν για το πόσο καλό είναι το προϊόν του σπόνσορα προσπαθόντας να δώσουν κύρος στο διαφημιζόμενο προϊόν. Ουστ!

Α, και καλημέρα :)

anastasia hassiotis είπε...

Καλημέρα. Αυτό λέω! το να πέσει διαφήμιση, το καταλαβαίνω, πληρώνει ο άνθρωπος. Αλλά να απαγγέλει ο ραδιοφωνατζής τα του προϊόντος, είναι εξοργιστικό και ρίχνει το επίπεδο. Χώρια την ξεφτίλα των δωροπροσφορών.