Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

SYLVIE GUILLEM & AKRAM KHAN



Με την ευκαιρία της εμφάνισης της Συλβί Γκιλέμ και του Άκραμ Καν στην Αθήνα,  ιδού ένα απόσπασμα από τη νσυνέντευξη του τελευταίου, όπου μιλάει γι' αυτή τη συνεργασία. Από το βιβλίο μου "Μεγάλοι Χορογράφοι-Συνεντεύξεις" (εκδόσεις Captainbook).

 
Ερ.: Η συνεργασία σας με την Sylvie Guillem μήπως σηματοδοτεί κάποια αλλαγή πλεύσης στην καριέρα σας;
Α.Κ.: Τείνω να θεωρώ τον εαυτό μου σκηνοθέτη, κάποιον που δεν ενδιαφέρεται τόσο για τις Διαφορές, αλλά κυρίως για τις Ομοιότητες. Το έργο Sacred Monsters είναι ένα καλό παράδειγμα γι’ αυτό το ζήτημα. Το κομμάτι αυτό ήταν μεγάλη πρόκληση γιατί η Συλβί κι εγώ φαινόμαστε αρκετά διαφορετικοί. Όμως κάτι μας ενώνει, και στην πραγματικότητα έχουμε πολλά κοινά: αφοσίωση στο χορό, αποφασιστικότητα, αδιαλλαξία, ικανότητα να έχουμε όραμα. Αυτά όμως, δεν είναι αρκετά για να σηματοδοτήσουν μια αλλαγή στην καριέρα μου. Είναι απλά μια δικαιολογία για μένα, για να μάθω και να ανταλλάξω γνώση και εμπειρία. 
Ερ.: Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι επικίνδυνο για ένα σύγχρονο χορογράφο να χορογραφεί για μια κλασική χορεύτρια. Τι απαντάτε;
Α.Κ.: Όλοι οι συνεργάτες πρέπει να μοιράζονται το ίδιο όραμα: φυσικά ο καθένας φέρνει τη δική του συνεισφορά, αλλά χρειάζομαι την ειλικρινή τους στήριξη. Αυτό περνάει και μέσα από τη συζήτηση με τον καθένα, με το να ζούμε μαζί. Είναι κάπως σαν γάμος. Δεν ξέρει καλά τον άλλο στην αρχή, πρέπει όμως να έχεις μεγάλη κατανόηση που θα σου επιτρέψει να τον γνωρίσεις βαθύτερα, εφόσον για τα επόμενα δύο χρόνια ενδεχομένως να κάνετε τουρνέ ανά τον κόσμο παρέα!
Ερ.: Αυτή η συνεργασία σημαίνει ότι πλέον θέλετε να απευθύνεστε σ’ ένα  διαφορετικό κοινό; Με λίγα λόγια, μήπως γίνεστε mainstream;
Α.Κ.: Στο έργο, σε ένα ντουέτο, επικρατεί το διαφορετικό: κυνηγιόμαστε, πηδάμε και αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλο τεχνικά και στυλιστικά. Αυτό είναι και οπτικά φανερό, καθώς η κλασική παιδεία της Sylvie  την σπρώχνει προς τα πάνω, προς τον ουρανό, ενώ η δική μου θητεία στο Kathak με σπρώχνει περισσότερο προς τη γη. Από την άλλη, σε ένα άλλο ντουέτο, οι διαφορές εξομαλύνονται καθώς χορεύουμε αγκαλιασμένοι, καθρεφτίζοντας τις κινήσεις μας. Τα σώματά μας γίνονται ένα, γινόμαστε ένα καινούργιο, ασυνήθιστο όν. Αυτό έχω να πω.
Ερ.: Τι σας ώθησε σ’ αυτή τη συνεργασία εκτός από το γεγονός ότι η Sylvie Guillem είναι όμορφη, εξαιρετική χορεύτρια και διάσημη;
Α.Κ.: Είχα δει τη Sylvie νωρίτερα στην οθόνη και όπως πάντα, η καλλιτεχνική της δίψα και η ικανότητά της να μπαίνει βαθιά στο ρόλο που ενσαρκώνει, με εντυπωσίασαν. Όμως αφού την είδα ζωντανά σε παράσταση, ένιωσα ότι έβλεπα ένα όν, πέρα από τα ανθρώπινα, να χορεύει. Ένιωσα ότι έβλεπα το πνεύμα της τελειότητας. Έτσι όταν κάναμε δοκιμές για τα Ιερά Τέρατα, προσπάθησα να ξεσκεπάσω τις ατέλειές της ώστε να σχετιστώ, να ταυτιστώ μαζί της, κι έτσι δεν ήταν πια η Sylvie Guillem που είχα δει πριν. Για μένα, ένας καλλιτέχνης είναι πιο δυνατός στη σκηνή όταν κάποιες φορές δείχνουν τις πιο ευάλωτες στιγμές τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: