Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Το Πολυτεχνείο ζει - Επετειακόν

Ωχ...αρχίζουνε από σήμερα τα εδώ Πολυτεχνεία, εκεί Πολυτεχνεία, σουβλάκια, τζατζίκια, στεφάνια, λαμπόγυαλο, κολυμπηθρόξυλο, ταμπούρωμα, σύσσωμος η ηγεσία, τα ραμολί της εξέγερσης, οι πάτρωνες του σοσιαλισμού, τα παππούδια της αντίστασης, απολυμένοι, ξαμολυμένοι, μετακινημένοι, αυτοπροσ-διορισμένοι, όλη η κρεατομηχανή της γιορτής, άντε η δημοκρατία ζει, φιλμ 40ετίας με το τότενες μοδάτο μαλλί φαβορίτα σαν του Γλάδστωνος, μεσόφρυδο και παντελόνι καμπάνα σαν της Νοτρ Νταμ με τα gargoyles μαζί, κιτσαριό και γαρούφαλο. Καρυωτακικά πράματα, ανατριχιαστικά, η Αθήνα που την προμοτάρουνε τα free press (το φλάρο τους) ως "πόλη" χωρίς συναίσθηση που έχει η δύναμη της μιζέριας πώς να υπάρξει ως αστικό τοπίο...μια ατέλειωτη προπολεμική Πρέβεζα με τα πάθη και τα κουσούρια του καθενός διάφανα. Προς Θεού μην έρθει κανάς κύριος Νομάρχης (το επάγγελμα ως ιδεότυπος και όχι κυριολεξία...)

2 σχόλια:

mahler76 είπε...

Αν εξαιρέσω μια φορά που μας πήγαν με το σχολείο, δεν έχω πάει ποτέ σε αυτούς τους πανηγυρισμούς. Ούτε καν τώρα που σπουδάζω στο κάτεργο...

Καλή σου μέρα :)

highvoltagepress . είπε...

Καλησπέρα αγορίνα! Κι εγώ μια φορά πήγα, και έκτοτε...