Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Σκύλευση νομιμότητας

Άποψή μου είναι, ότι παρά τις εντυπωσιακές κινήσεις Δένδια, και την εσπευσμένη κατοχύρωση ψήφων εκ μέρους των μελλοντικών μονομάχων των εκλογών, πως η κυβέρνηση μπήκε σε καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας από χθες. Το λυπηρό είναι πως δεν το αντιλαμβάνεται. 
Η οιονεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει παρεπόμενα, και αποδεικνύει πόσο οριακά κινείται η νομιμότητα. Όταν της δίνουν και μια κλωτσιά...

Μια μικρή "βόλτα" στα ερτζιανά δείχνει ακόμη καλύτερα την πρόθεση σκύλευσης της νομιμότητας που έχει απομείνει από όσους βιάζονται να εκταμιεύσουν τα "οφέλη" της κατάστασης που δημιούργησε η πράξη ενός παράφρονος. Άνοιξαν την πόρτα στο μη-συστημικό, που υποτίθεται ότι πολεμά η έννομη τάξη, από μια άλλη πλευρά, και δεδομένων των πληγμάτων που έχουν δεχθεί και με τα οποία λειτουργούν κοινωνία και θεσμοί τα τελευταία χρόνια, ενδέχεται να υπάρξουν απρόβλεπτες συνέπειες. 











Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Κερατσίνι, Αχαρνών και δυτικά Προάστια

Έχω μια αδυναμία στα αίτια. Θα μου 'χει μείνει απ' τον καιρό που μαθαίναμε τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Θα μου κόλλησε απ' τη μανία του Θουκυδίδη για αντικειμενικότητα. Θα 'ναι παράπλευρη ζημιά από την επιμονή της αγαπημένης μου καθηγήτριας να ξεχωρίζουμε τις αφορμές από τις αιτίες. Θα 'ναι φιλοδοξία να αποκτήσω κριτική σκέψη.
Το πιο δύσκολο είναι να ξεφύγεις από τη μέγγενη της ιστορίας τη στιγμή που γεννιέται, με δανεικά από την παλιότερη ιστορία, την πολιτική συγκυρία, το κοινωνικό απωθημένο, τα εφήμερα συναισθήματα, υψηλά και άθλια.
Να πάρεις μια στιγμή και να δεις τον εαυτό σου σκαρφαλωμένο σε μια πυραμίδα που κοιτάει από ψηλά όσο περισσότερα μπορεί, αλλά και τον κοιτάνε -δυνάμεις που εν πολλοίς δεν μπορεί να ορίσει. Αλλά αυτό είναι περφόρμανς της ιστορικότητας. Και δεν έχει σχέση με έναν ράπερ οπαδό ακραίας αριστερής ομάδας, σε λαϊκή περιοχή του λιμανιού (περιοχή με ιδιαίτερη ταυτότητα και εθιμικό δίκαιο ούτως ή άλλως!), "παιδιού" που επέμενε στην ευκαιριακή προβολή των τσαντισμένων τραγουδιών του από το ίντερνετ, μέσον που κανονικά είναι για μικρότερους. Μπύρες απ' το περίπτερο, περιθωριακή παρουσία στη δισκογραφία, ευκαιριακή σχέση με τα παιδιά από τις καλές περιοχές, όταν τα τελευταία θέλουνε βόλτες on the wild side, κανά "γάρο" και επαφή με το πόπολο.Και τη δολοφονία του από έναν οπαδό άλλου ακραίου κόμματος, κινούμενο στην άλλη άκρη του νήματος, εκείνο της άκρας δεξιάς. 
Κανονικά, αν το κλίμα δεν ήταν τόσο φορτισμένο, αν η Ελληνική κοινωνία δεν ήταν επί σειρά ετών ντοπαρισμένη από θυμό, νομιμοποίηση της "καλής" βίας, φόρους, παραπληροφόρηση, θα συζητιούνταν οι επιβαρυντικές συνιστώσες του φόνου, αλλά θα στεκόταν το αναλυτικό μυαλό στις συνθήκες και στο παρελθόν του καθενός -όπως και στο ανύπαρκτο μέλλον δύο οικογενειών, επί της ουσίας ξεκληρισμένων, έστω κι αν ο νεκρός είναι μόνο στη μια.
Στυγερά εγκλήματα έχουν γνωρίσει όλες οι κοινωνίες και δυστυχώς συνεχίζουν να γνωρίζουν. Το σκηνικό του καθενός, θύματος και θύτη, θα το στήσουν (με την καλή έννοια), οι νομικοί στο δικαστήριο όπου και όταν εκδικασθεί η υπόθεση. Θα μιλήσουν για το παρελθόν του "Κίλλα Π", τη δουλειά του, πώς ζούσε, πού εργαζόταν, τι πίστευε, όπως και αντίστοιχα για τον άλλο.
Θα μιλήσουν για τα δύο άκρα που κακώς δε χωράγανε στην ίδια γειτονιά και ξέπεσε η ιστορία σε ξεκαθάρισμα χουλιγκάνικο.
Κρίμα. Κρίμα και όσα ακούγονται, εμετικά και άθλια από τα μήντια, υποκριτικά και κακογραμμένα.Η χαρά δεν κρύβεται στην προοπτική να βουτήξουν οι μονομάχοι ποσοστά στις επόμενες εκλογές, αλλά και η αδιαφορία αν βουτήξει ο κόσμος στη βία. Η αρένα και το κοινό ζεσταίνονται για αυτούς που θα βουτηχτούνε στην άμμο σα θηρία. Κρίμα που η κοινωνία αντιδρά με αντανακλαστικά 14χρονου. Σε μια δημοκρατία οι βεντέτες απαγορεύονται.