Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Service to the client-Aegean airlines is a humorous company (not meant in a good way)

A (Polish) citizen on the window seat; blond as can be, eyes grey blue as can be. Very quiet, occasionally looking outside the window, minding his own business as he should. In the middle sits a little boy, mousy hair, soft brown eyes, asleep, leaning slightly over to his mom sitting on the aisle seat. The stewardesses are ready to serve lunch.
One of them, a polite brunette, gives the man his tray, he nods, then gives the lady her tray, she says "efharisto", then she looks puzzled about what to do with the boy who is asleep.

She resolves the issue by turning to the man who does not care about the kiddo, it is NOT HIS!!!, but is chewing silently and is looking outside the window, and asks him in perfect Greek: "Should I leave a tray for YOUR SON?" The man is surprised, does not understand what the lady just told him, and looks around for help. The mother, equally surprised, almost jumps on her seat, and says in Greek: "The child IS MINE!!! No need to leave a tray, thank you." The stewardess laughs and comments: "Oh! he is yours!!!"
Well, yes, he is leaning over her shoulder, the man does not give a damn, the colors and the language are different...helloooo!!!
A mostly dangerous attitude though; for obvious reasons and for all sorts of implications; I think it should be taken into consideration. To mistake a child to be someone else's, to not be careful on such issues, to not be double careful, to be convinced whose is it easily...It is nightmarish.
Plus, to make it a little lighter, King Solomon and Brecht would have something to say on the matter.

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

ΑΘΑΝΑΤΗ ΣΙΧΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ-Ο Δωδεκάλογος του Γκύπτου

1. Στη γέφυρα "του Καλατράβα" της Κατεχάκη, το πανό για την ομιλία του Καμένου. Όποιου και να ήτανε, σκατά κι απόσκατα. Σε πιάνει η ψυχή σου να το βλέπεις, τόσο παλιό, τόσο γυφτουλέ, τόσο παρακμιακό -με την κακή έννοια.
2. Ο βήχας πάνω από το φαγητό του πελάτη.
3. Το φτάρνισμα στις παλαμούκλες που πιάνουν το φαί.
4. Το πιάσιμο του φαγητού δήθεν με γάντια. Ναι, μ' αυτά που έπιασαν τα λεφτά, την πιτουρήθρα, την ουρήθρα κ.ο.κ.
5. Η ζύμη με την τρίχα. (Δεν θα επεκταθώ. Ξεράσογλου).
6. Τα χόρτα με τα ερπετά απάνω. Είπαμε του βουνού, αλλά όχι με όλα τα ζωντανά του βουνού απάνω.
7. Οι τουαλέτες χωρίς κρεμάστρα στην πόρτα. Πάνε και γυναίκες για κατούρημα, οι οποίες κουβαλάνε μια τεράστια τσαντούκλα με τα απαραίτητα βρε μεσαιωνικά ζωντόβολα, και πρέπει να την αφήσουν κάπου μέχρι να τακτοποιήσουν τα αναγκαία.
8. Τα 35 ευρώ από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης. Πολλά. Πάρα πολλά.
9. Οι μουράτοι υπάλληλοι. Ουστ γαϊδούρια!
10. Οι μουτρωμένοι υπάλληλοι.
11. Οι υπάλληλοι που είναι ένας κόκκος στην αλυσίδα του μεγάλου καταστήματος που δουλεύουνε, και λένε "θα έχω από Δευτέρα". Εν ολίγοις οι μεγαλοπιανόμενοι τελευταίοι τροχοί.
12. Τα μεγαλοπιανόμενα φαρμακεία με την πελατεία ηλικίας τριακοσίων αιώνων και ύφος "εμένα ο μπαμπάς ήταν τρεις γενιές φαρμακοτρίφτης". Άει μωρή.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

City Journal: Service to the client

Apollonion Bakery, Kolonaki sq.

A very sympathetic client goes to the counter: -I would like a capuccino coffee and a cheese-pie. To eat here, thank you.
-Right away Madam, says the waitress.

She prepares the coffee, puts it carefully on the tray along with a glass of water, some sugar sticks and says: -Your snack will be here in a second.
After this great moment of professionalism, she turns to her left and tries to pass while a huge garbage bag is blocking her way. She says: -Oh so sorry girls (to her fellow waitresses) for the garbage, I' ll take it out in a minute, after I finish with my client.
So she grabs the huge bag and moves it over to the side. Then, goes on with her job. She takes a small paper bag to put the cheese-pie in. No gloves, no hand-washing! She furthermore puts her hands in to help open the bag so there will be enough space for the cheese-pie, then finishes her task, using -fortunately- tongs to grab the food.
Then serves the cheese-pie to her client. Oh no thank you!

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

"Your Face Sounds Familiar", Aντέννα TV

Το νέο τηλεπαιχνίδι ή όπως αλλιώς λέγεται, προξενεί θλίψη, γιατί δείχνει -ιδίως αυτή την εποχή- το "ξεβράκωτοι στα αγκάθια". Η Θωμαή Απέργη Sade δε γίνεται, και η ελληνική σόου μπίζνες δείχνει άτσαλη, ανίκανη και λίγη ακόμη και στην -επί τούτου- ιμιτασιόν ερμηνεία που είναι και το θέμα του παιχνιδιού.

Τάχα μου γκλαμουριές είναι το τελευταίο που χρειαζόμαστε και η κριτική επιτροπή είναι σχεδόν άσχετη. Σε όλα τα talent shows υπήρχε ο εμπνευστής, μέλος της κριτικής επιτροπής και απολύτως σχετικοί με το αντικείμενο δίπλα του. Εδώ, κατά τα γνωστά, επικράτησε ο αχταρμάς.

Η παρουσιάστρια, δεν είναι δυσάρεστη, αλλά κάνει τόσο απεγνωσμένες προσπάθειες να είναι ευχάριστη που κουράζει και καταντάει ανιαρή. Ευτυχώς πάντως που δεν είναι κανένα μπίμπο γλαστράκι, αλλά παλιά καραβάνα, λίγο οριακή ηλικιακά για το ρόλο -κάπως σαν την Baby Jane με τα κουκλάκια- αλλά πιο έμπειρη, και δεν κουράζει με την πολλή γλαστρίλα.

Άντε να κοπεί το συντομότερο, διότι δεν είναι και ατελείωτη η δεξαμενή ταλέντων.