Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ

Επειδή έχω μια έμφυτη απέχθεια στους οικονομολόγους, (μπορεί επειδή ήμουν από επιλογή σκράπας στα μαθηματικά), και θεωρώ ότι πρόκειται για ατάλαντους ανθρώπους που χτίζουν άχρηστες θεωρίες πάνω στο χάος της εκάστοτε εποχής, δεν κοιτάζω τις προβλέψεις τους, αλλά την απλή αριθμητική.
Ναι, του μπακάλη, μην κάνουμε ότι δεν την ξέρουμε και μην τη σνομπάρουμε παρακαλώ.

Επειδή λοιπόν ένα κι ένα στον απλό κόσμο -και ουχί σε κάποιο παράλληλο σύμπαν- κάνει δυό, το πρώτο που πρόσεξα εδώ και πάρα πολύ καιρό, ήταν ότι η καινούργια τάξη πραγμάτων προέρχεται από πρώην κομμουνιστικά καθεστώτα. Όπερ δηλοί ότι γνωρίζουν και έχουν στο πετσί τους αφενός τα άγρια (...) καπιταλιστικά, αλλά και τα αγριότερα κομμουνιστικά, χωρίς τα κόμπλεξ της Δύσης περί Ψυχρού πολέμου και σοβιέτ. Τόσο η Μέρκελ, όσο και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι, και πάμπολλοι άλλοι, είναι παιδιά του Στάλιν και του Μάο -κατά μια έννοια- ενώ πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες έχουν την εμπειρία της κομμουνιστικής νοσταλγίας, το "παρ' ολίγο" που είχε/έχει και η Ελλάδα, μεταπολιτευτικά ιδίως. Επομένως το παιχνίδι, παίζεται αν όχι με άλλους όρους, πάντως με άλλο τύπο εμπειρίας και ανθρώπων. Ακόμη και σε επίπεδο πικρίας, ακραίας πειθαρχίας, φόβου, χαφιεδισμού, νοοτροπίας και τιμωρητικότητας. Κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Ο άλλος όρος της απλής αριθμητικής, είναι το προηγούμενο της Κύπρου, στο στυλ, ρίχ' το κι αν δεν πιάσει, (που θα πιάσει), πάντως θα είναι ένα τεστ-σοκ για πολύ κόσμο ακόμη, που καλώς ή κακώς, με αφορμή ή όχι λαμογιές, έχει περιπέσει σε ένδεια ή πάει να κάνει τον καμπόσο ή ό,τι άλλο -εν τέλει δεν έχει τόση σημασία. Καταφανώς περιπλέκει τα πράγματα, καταφανώς δημιουργεί εκ νέου κατάσταση σύγκχισης, αμηχανίας και τρόμου, καταφανώς δημιουργεί προηγούμενο και δεν αφήνει κανέναν να ησυχάσει, πολλώ μάλλον να αναδειχθεί η δημιουργία επενδύσεων σε στρατηγικό -και κυρίως επιτεύξιμο- στόχο.










Δεν υπάρχουν σχόλια: