Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Η ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΗΝΤΙΑ

Αγανακτισμένος ο Λυμπέρης για τα όσα του προσάπτουν, αγανακτισμένοι και οι -πρώην- εργαζόμενοι στον πρώην εκδοτικό του όμιλο.
Βγαίνει απ' τα ρούχα του και "αποκαλύπτει" ότι ο καημένος έδινε 19.000 ευρώ το μήνα μισθό ή περίπου τόσα, σε πολλούς εργαζόμενους του ομίλου του.
Προφανώς τα διευθυντικά στελέχη και οι πένες που πληρωνόντουσαν με το βάρος τους σε χρυσάφι, σε μια φτωχή αγορά 7.000.000 (και πολλούς βάζω) "αναγνωστών", "πίτα" που περίμεναν πολλοί να τη μοιραστούν, δεν έφεραν τα αναμενόμενα. Και ο ίδιος -τι διάολο;- ο καλός Σαμαρείτης με την κουλαμάρα στα οικονομικά ήταν;-  δεν έβλεπε ή δεν προέβλεπε;

Θα πει κανένας όμως σ' αυτήν την έρμη χώρα κάτι και για το κάτεργο των "συνεργατών"; Αυτών που βγάζουν ή έβγαζαν τη δουλειά με ελαχιστότατη αποζημίωση; Που δεν ήταν μέσα στα γραφεία ολημερίς κι ολονυκτίς να γλύφουν, να παρακαλάνε, να μοιράζονται τα προσωπικά και τις ίντριγκες, και επιπλέον να υπομένουν θάψιμο και μαχαίρωμα πισώπλατα χωρίς να μπορούν να αμυνθούν.
Και πώς διάολο γέμιζαν τα γραφεία από κει που "δεν υπήρχαν θέσεις" με κάθε λογής μονιμάδες; Τσατσάκια μιας ιεραρχίας και μεραρχίας αγράμματων αναρριχησιών που έκαναν τη δημοσιογραφία σαν τον κώλο της μαϊμούς, μόνο πιο ξεδιάντροπα επιδεικτική.

Περισσότερη ενέργεια καταναλωνόταν σε μεγάλα και μικρά συγκροτήματα να βρεθεί πρόφαση να ειπωθεί καλημέρα στα -μικρά και μεγάλα- αφεντικά, παρά στη δουλειά.
Κατά τα αφεντικά και οι εργαζόμενοι όμως, όσο κι αν πονάει η αλήθεια. "Αφεντικά" παρόμοια με τον Σ. Καλογήρου στην ταινία (με το Βουτσά), που από κρεοπώλης εν μια νυκτί γίνεται κινηματογραφικός παραγωγός "μεγάλων επιτυχιών". Κι εδώ γελάμε όπως ο αείμνηστος ηθοποιός που έπαιζε τον ομώνυμο ρόλο του κρεοπώλη: μουαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!