Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

ΘΙΡΙΑΜΒΟΣ!

Η Παγκάλαινα (μπακάλαινα) δε βγήκε.
Μαύρο και δαγκωτό έριξαν τα Καλύβια (sic), ένθα πολιτευόταν η αρχοντονοικυρά.
Πρέπει να ψήσεις πολλούς καφέδες και να τηγανίσεις πολύ κιοφτέ στον άρχοντα, τον αφέντη του σπιτιού για να 'χεις αυτό το λιγδιασμένο ύφος και τη λύσσα να βγεις απ' το σπίτι.
Είμαι ακραίας κοπής μετα-μετα-φεμινίστρια, αλλά είμαι κατά της ταπεινωτικής ποσόστωσης, και κατά της κάθε καλιακούδας που πολιτεύεται με πλάτες αλλωνών.

Και είδατε βρε; Είδατε τον πρωθυπουργό μωρέ αχάριστα κοπρόσκυλα; Μια φορά έπιασε τη σκούπα, και έκτοτε δεν μπορεί χωρίς φακιόλι: χαρτί έπεσε στο εκλογικό κέντρο, κι ο νοικοκύρης έσκυψε και το 'πιασε. Τι κι αν είναι πρωθυπουργός; Αυτουνού η καρδιά χτυπάει στα μπατζανέμια του Ποδονύφτη. Κι αν δεν είχε δουλειές στο Μαξίμου, σίδερο και δυό μπουγάδες που μείνανε με χρωματιστά, θα καθότανε στο εκλογικό τιμήμα να πάρει και τις γωνίες. Αυτά μωρέ να βλέπετε παλιοάχρηστοι, και να παραδειγματιζόσαντε.

Καλέ; Ξέρετε ποιά είναι η απόλυτη ρέπλικα της στάης; Μα ίδια! Στήσιμο, δυσκοιλιότητα, υπομειδίαμα σαν αρχαϊκός κούρος (πες το μας κι εμάς το αστείο μωρή), χροιά φωνής; Η σία κοσιώνη. Που μέσα στην τεστοστερόνη του πάνελε των εκλογώνε, έστω και γερασμένων Μαϊων, όλο ρώταγε τη γνωμη των αλλονώνε, διότι αρχηγών παρόντων, πάσα ρέπλικα παυσάτω. Με κανάν Άδωνι κάνουνε οι κότες το μάγκα, και κανά Ψωμιάδη, που κομπλιμεντάρουνε και είναι στυλ ρετρό μπουρούχες γκόμενοι που γλύφουνε σταθερά από τις γριέτζες, μέχρι τις νεότερες των ειδήσεων.










Αφιερώνω το άζμα στον ΓΑΠ, επειδής αγαπάει τη βασιλομήτορα όπως λέει κι ο Μητσάκης, και διότι είναι μάλαμα παιδί, και σφουγγαρίζει από κέντρα μεταναστών μέχρι εκλογικά τμήματα. Άειντε να καούν τα κάρβουνα.

Ένας λαός που γράφει τέτοια τραγούδια, μπορεί να δώσει κι απ' τα τρία το μακρύτερο στο ΔΝΤ και τους ανθρώπους του. Γειά μας!

2 σχόλια:

stella είπε...

δεν λες που βλεπεις τον παγκαλο και νιωθεις πως θα σε κανει μια μπουκια

highvoltagepress είπε...

stella, αποκτήνωση εντελώς, ε;!