Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

ΟΡΕΣΤΕΙΑ 4

Κλυταιμ.
Εμ δεν θα τις κουβάλησε...;
Που να τον κουβαλήσουν,
Τέσσερις να τον παν μπροστά,
Στον τάφο να τον κλείσουν.

(στο κοινό).
Το πιο μεγάλο αγαθό,
η συζυγική αγάπη,
Που είναι πρότυπο θαρρώ,
Για κάθε μια απάτη.

Φτάνει ο Αγαμέμνων. Στραβογερασμένος, 65 χρονών, χάλια, του λείπουν και δόντια.

Αγαμέμνων
Αχ! Πόσο δα νοστάλγησα
Ετούτο το παλάτι,
Να θυμηθείτε στο φαί
Μη βάλετε αλάτι.

Με αλάτι, βιάγκρα κι έκσταση,
Μπορεί κακό να νιώσεις,
Και στο κρεβάτι αργότερα
Ουδόλως να αποδώσεις.

(Στο απορημένο ύφος των παριστάμενων και της Κλυταιμνήστρας απαντάει).
Τα νέα ήθη που έφερα
Σε λίγο θα τα δεις
Και αναλόγως κοίταξε
κι εσύ να πορευτείς.

Αρτίστα από ριάλιτυ, άναξ
Αλλά και τσούλες,
Εκδότες και εφοπλιστές,
Ελεύθεροι και δούλες,

Δεν γίνεται χωρίς αυτά
Ουδόλως για να ζήσουν
Και στάτους μιας σελέμπριτυ
Αλλιώς να αποκτήσουν.

Μα πόσο οπισθοδρομική
Είναι τούτη η επαρχία,
Της χρειάζεται μια διεθνής
Στριφνή κυριαρχία.

Κασσάνδρα
Το βλέπω!

Αγ.
Ποιό; Σωπάτε, είναι μάντισσα
Και κάτι έχει να πει!

Κλ.
Που να στο πει κοπρόσκυλο
Ο διάκος μες στ’ αυτί...!

Κας.
Βλέπω το ΛΑΦΚΑ να ‘ρχεται
Εδώ να κατεβαίνει,
Στη σύνταξη και το ΕΚΑΣ
Μαχαίρι να κραδαίνει...

(Όλοι κοιτιούνται).
Σαράντα χρόνια όλοι τους
Πρόκειται να δουλεύουν,
Σαν δούλους οι αρχόντοι σας
Εσάς θα σας παιδεύουν.
(οι δούλοι κοιτιούνται με αυτολύπηση και πρόθεση συνδικαλισμού.)

Βλέπω έναν πρωθυπουργό,
Λατρεύει τη μανούλα,
(η Κλυταιμνήστρα αθέλητα κάνει μια κίνηση πίκρας για τα δικά της παιδιά)
Αλλά οι υπηκόοι του
Τον λένε όλοι νούλα.

Πέφτει απ’ το ποδήλατο
Που είν’ σταματημένο,
Κάνει κουπί σαν τον Μπεν Χουρ,
Σαν αλυσοδεμένο...

Ποιός άραγε τον έστειλε
Να πάει κωπηλατώντας
Ανάμεσα στα δυό νησιά
-Πώς πάει εσάς γαμώντας...

Ίσως και να εζήλεψε
Έκπτωτο βασιλέα
Αθληταρά και ανόητο
Με περικεφαλαία...

(συνεχίζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια: