Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

ΕΝΑ ΠΟΙΜΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟ!

Κόρη τριάκοντα ετών
περιπετίας ήτο ζητών,
ακούων εις το όνομα Ρούλα,
ήτο ολίγον χονδρούλα.

Κάνων αφστηρά νηστεία,
λαμβάνει μέρος εις καλλιστεία
αφήνων κατά μέρος της ντροπής,
πλησιάζει τον πρόεδρο της επιτροπής

-εάν εμέ ανακηρύξεις
στην ανκαλιά σου θέλεις με σφίξεις.
εγώ δεν είμαι αχάριστος
η ώρα θα περνά ευχάριστος.

εάν εγώ ανακηρυχθώ
ποθώ βαναύσως να σου δοθώ
αν όμως Σταρ άλλη γίνει,
θα της ξεσκίσω το μπικίνι.

Αφτός αδυνάτου χαρακτήρος,
εστάθη έμπροσθεν της θύρος
ρίπτει βλέμμα περιπαθές
-θα έλθω, λέγει, αφού το θες.

Αρχίζων η ψηφοφορία,
είχεν ψυχική εφορεία
βλέπων παρελάβνων της αγνότητας
ο νους του όλον εις λαγνότητας.

Παρελάσας σε λίγο η Ρούλα,
ήτο πράγματι μια χαρούλα,
όλοι έλεγον διά κουκλίτσα,
πλην ενεφανίσθη μια Λίτσα.

Αφτή καμπύλος κε δεμονία,
προεκάλεσε πανδεμονία,
ροκάνε, κε σφυρίξεις παταγόδεις,
ήτο υψηλά κε αγαλματώδης.

Βλέπων η Ρούλα να χάνει,
νόημα με το μάτι του κάνει
δηλαδή, όπως είπαμε
θα είμαι δική σου κε χτύπα με.

Αφτός μη βλέπων καλά
η συνφονία νομίζει ότι χαλά
μη διακρίνων τον μορφασμόν
το θεωρεί διά εκβιασμόν.

-Δεν μπόρεσε λέγει να με νιώσει
θα την κάνω να μετανιώσει
θα βγάλω τη Λίτσα λέγει και λυσσά,
που έχει και δυό δόντια χρυσά.

Η Λίτσα αξίζει πολλών δραγμών
και βγάζει προς την γέφυρα στεναγμών
η γέφυρα της Ομορφιάς και η δική της
σκλάβον με σύρει το κορμί της.

Αφτή λέγει θα τον τρελλάνω
γέφυρα κάτω και γέφυρα πάνω
είμαι κάτοχος δύο γεφύρων
άρα κέρδισα τον πρώτον γύρον.

Εντός ολίγου μαγιό φορών,
αι καλονέ εμφανίζονται προχορών,
η Ρούλα εμφανίζεται κι εκείνη
που ρυθμικά το σώμα της εκίνει

Η Λίτσα σφιγγομένη νεβρικά,
το ισχυρόν τρακ κατανικά
πατών γερά της κακομοίρας
επέρχεται θράφσις της γεφύρας.

Πίπτων απ' της γεφυρίτσας,
σπάει κι' η γέφυρα της Λίτσας.
Μπερδεφθείς ψήφοι στην κούτα,
βγήκε Σταρ Ελλάς η φαφούτα.

(Μποστ, Το Λέφκομά μου)

Δεν υπάρχουν σχόλια: