Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΥΡΙΑ, ΧΟΝΤΡΗ ΚΥΡΙΑ!!!

Δεν είμαι φαν του Γκρηκ Άϊντολ, αλλά έχω μια περιέργεια για τις νεκραναστάσεις καθώς μου αρέσει και η καλή λογοτεχνία του φανταστικού.
Ποιός Έντγκαρ Άλλαν Πόε...; Εδώ η Έντγκαρ Άλλαν Χαμηλή και Πόα ήρθε να ταράξει τον ύπνο μου. Εννοώ την "Ρούλα", που έγινε η αποενοχοποιημένη χοντρή σωσίας της Βίκυς Παγιατάκη.
Επίσης, έχω ένα ρατσισμό: μου κακοφαίνεται να υπάρχει "εθνικό σύμβολο" (α ρε ΔΝΤ που μας χρειάζεται!) που λέγεται Ρούλα, είναι λαϊκά παχουλό, και ξανθό βαμένο. Το ίνδαλμα της νεόπλουτης, πνευματικά και ηθικά χρεωκοπημένης Ελλάδας, με ενοχλεί που ξαναβγαίνει απ' το χρονοντούλαπο, σε μια ηλικία που αν δεν είσαι έστω μια σύζυγος Όζι Όζμπορν, πρέπει να κάθεσαι να πλέκεις την ήσυχη κάλτσα της συνταξιοδότησης και να μην ξαναπαίρνεις τα σοκκάκια της τηλεθέασης, στο κλαρί με τις πιτσιρίκες. Ντροπή και όνειδος μεγαλομαντάμ.
Σιχάθηκα, και δνε είχα κάν τον οίκτο για τους γηραιούς που τα παλτά τους μυρίζουν καμφορά καθώς τα κρατάνε κλεισμένα καιρό στις ντουλάπες, αφενός να μη χαλάσουν αφού τα χρόνια πέρασαν και δεν αναμένεται μεγάλη κοινωνική ζωή που να δικαιολογεί περιττά -πλέον- έξοδα, και αφετέρου επειδή οι έξοδοι έχουν ήδη μειωθεί...

Στην άκρη κυρία, χοντρή κυρία, ο κόσμος σας βλέπει ως αξιοπερίεργο προϊόν, το τέραν και το κήτον που λένε...

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

ΔΕΝ ΘΕΛΩ:

1. Να πληρώνω την ΕΡΤ κρυμένη μέσα στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
2. Το νταβατζιλίκι της Εφορίας που λέγεται "εκκαθάριση", "κλείσιμο" κλπ., και με θεωρεί κλέφτη, μου δημιουργεί την ενοχή ότι μπορεί και κάτι να 'χω κάνει, μπορεί και να φταίω για τα 67 ακίνητα του Βουλγαράκη.
3. Να ανοίγω μια ρημαδοτηλεόραση και να βλέπω κάτι ταγάρια να μου αναλύουν το σινεμά όπως τη δεκαετία το '70, ή κάτι ανθρώπους χωρίς τηλεθέαση να λένε ασημαντότητες, βλ. Παπαναγιώτου, Πολίτης, Παναγιωταρέα, Ζούλας, και να πληρώνω και δώστου να πληρώνω ΕΡΤ...
4. Να κρύβεται ο πρωθυπουργός στο Καστελόριζο για να πει τις παπαριές του περί ΔΝΤ
5. Να μην αναλαμβάνει κανένας την παραμικρή ευθύνη, διότι είναι τέτοια η φύση των ευθυνών που συνεπάγεται τουφέκισμα κατά πώς ωραία είχαν κάνει στο Γουδή πριν από σχεδόν έναν αιώνα.

ΠΡΩΙΝΟ ΣΥΓΚΡΥΟ

1. Τα αστεία του Γιώργου Παπαδάκη
2. Το πάνελ του Γιώργου Παπαδάκη (αντροπαρέα που αναρωτιέται αν αύριο θα έχει εκπομπή ή αναμίξ (...) με τις ασχημότερες κότες του λεκανοπ-αιδίου)
3. Η διαφήμιση του Γιώργου Παπαδάκη και το λιβάνισμα του εαυτούλη του και της εκπομπής του που "19 χρόνια προς 20, κάνει τομές στην πρωινή ζώνη" (θα εννοεί το χαρακίρι των τηλεθεατών)
4. Η Ελεονώρα Μελετηρή που όπως η Ευγενία Μανωλίδου είναι σπουδαγμένη αλλά έπεσε στα κατώτερα, πλην ως επαγγελματίας τρώει τα σκατά του πρωινάδικου αξιοπρεπώς.
5. Τα ανθρωπιστικά ρεπορτάζ των πρωινατζήδων που τα βαριούνται περισσόερο κι απ' τη συζήτηση για την αποτρίχωση του Τσαλίκη.
6. Τα ρεπορτάζ για εναλλακτικές κρέμες από ανκούρι, ροδόσταμο και μαύρο γκαλάπαγκος για μούρη όλο σπυριά και εξανθήματα, και πολύ φτωχούς τηλεθεατές.
7. Τα ρεπορτάζ για ηχο-σπα, γιόγκα-σπα, ηρεμία, ευεξία και γενικώς ευτυχία (σαν το site αυτηνής που χρωστάει τα λεφτά μας, της ζουναλή, αν είδατε τα ποστ στο θερινό ανάκτορό μου-μπλογκ)
8. Ο Γιώργης Αυτχιάς με μαλλί "ασβό" και Καρατζαφέρη στην άλλη άκρη του μαρκουτσίου.
9. Καρατζαφέρης πρωινιάτικα, ο κονφερανσιέ της πολιτικής
10. Φωτο της γυναίκας του Καρατζαφέρη (10 λεπτά απ' τη ζωή του πρόεδρα)

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΩΝ ΜΜΕ

Τώρα που ο ΓΑΠ ετοιμάζει τα σημεία και τέρατα, με μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να ελέγξει την κρίση, τα ΜΜΕ του κάνουν αβάντες (Πρώτο Θέμα: "...λέτε να συνεχιστεί με τον γιό του ΓΑΠ, η πολιτική δυναστεία στο μέλλον; -Όχι Παναγίτσα μου, όχι!!!) και στα ραδιόφωνα βγάζουν διαγγέλματα χωρίς μουσικά διαλείμματα με πλύση εγκεφάλου τύπου εμφυλιοπολεμικής εποχής στράτευμα περί του "πώς πρέπει να αλλάξει η χώρα".

Διατάσσομεν:
1. την πάταξιν της φοροδιαφυγής. ο φοροδιαφεύγων θα λυντσάρεται (βλ. ποστ στο annewlife.blogspot.com)
2. την ελέυθερη είσοδο των εφοριακών-πραιτωριανών για έλεγχο στα σπίτια και μετά τα μεσάνυχτα.
3. την φραγκέλωσιν οιουδήποτε δούλου αυτής της χώρας σηκώσει κεφάλι και αντιμιλήσει.

Μας θεωρούν ζώα και σκλάβους. Ναι, αυτοί που μας χαμογελάνε και ενδιαφέρονται για το καλό μας. Μη μασάτε και μην υπακούτε.
Ακόμα και τώρα βιτρίνα είναι όλα. Φράγκα τρελλά δίνονται για ένα σωρό παπαριές, στον πολιτισμό να δείτε.

Ρωτείστε, μάθετε, μην τους αφήνετε σε χλωρό κλαρί.
Το δικαίωμα στην ενημέρωση είναι σημαντικό, είναι το μόνο σημάδι δημοκρατίας.

Δεν μπορώ μερικοί σκατάδες ως τιμητές να απαξιώνουν ολόκληρη τη χώρα και να επιβάλλουν αμφίβολης αποτελεσματικότητας μέτρα με σκοπό την εξαθλίωση και την καταβύθιση στα Τάρταρα κάθε εναπομείνασας αξιοπρέπειας.


Την καλημέρα μου!

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Η "μαφία" του πολιτισμού.

Συγγραφέας: Νατάσσα Χασιώτη (ψευδώνυμο Θεώνη Θεοφάνους)

Το παραδικαστικό κύκλωμα παρεμβαίνει στη λειτουργία της δικαιοσύνης, σε κάτι πολύ απτό και προστατευόμενο από το Σύνταγμα της χώρας. Η "μαφία του πολιτισμού" παρεμβαίνει -πρώτιστα- σε κάτι που δεν είναι απτό, ως εκ τούτου μη αποτιμητέο, επομένως ως μη εγνωσμένης αξίας, δεν θεωρείται και άξιο προσοχής. Αυτό που άμεσα θίγεται είναι το ήθος, η κινητικότητα, η εισροή και βιωσιμότητα νέων ιδεών, ακόμη και η ελευθερία του λόγου.
Η "μαφία" έχει διασυνδέσεις νομιμότητας, "συμβόλαια" σιωπής και μια υπεραξία που καρπώνεται, και συνίσταται στη διαφορά της πραγματικής αξίας αυτού που "πουλάει" από αυτήν που ισχυρίζεται (φύκια για μεταξωτές κορδέλες). Είναι ανέλεγκτη, και αναλόγως του οψωνίου των πολιτικώς υπεύθυνων διαβιοί σε καθεστώς ασυδοσίας ή...μικρότερης ασυδοσίας. Ο λόγος της είναι απομίμηση λογικών επιχιερημάτων, διανθισμένος με κλισέ για την τέχνη και τον πολιτισμό, αν και τελευταία γνωρίζει μετάλλαξη προς το "μοδάτο". Είναι βάρβαρη, αλλά εμ επιγόνους που μορφώνονται για να την υπηρετήσουν πιο αποτελεσματικά στην επόμενη πολιτιστική συγκυρία.
Και φυσικά η "μαφία" υπάρχει γιατί υπάρχει χρήμα και απουσία αποτελεσματικών θεσμών. Ο πολιτισμός στις ποικίλες οτυ εκφάνσεις δεν αφορά μόνο "άϋλα αγαθά", αλλά αφορά και κονδύλια, την αγορά και τη διαχείριση αυτών των δύο όρων. Υπάρχει επίσης ένα αναποτελεσματικό και ελλειπές θεσμικό πλαίσιο όπως προαναφέρθηκε. Η "μαφία" εξετράφη σ' ένα μεγάλο βαθμό -όχι αποκλειστικά- από την παρατεταμένη μεταβατική περίοδο από την "παλιά" στη "νέα" εποχή της χώρας. Αυτές οι παραφυάδες του "αντιδικτατορικού αγώνα" (!) κρατούν τον πολιτισμό δέσμιο και αποστραγγίζουν κάθε δημιουργικότητα. Καιρός αν μας αφήσουν χρόνους.

(Δημοσιευμένο στην Αυγή το 2005).

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

CITY JOURNAL

Μετά τη Σαλώμη, και πριν αρχίσω την νεο-ελληνική και βλαχομπαρόκ έκδοση της Ορέστειας, ήθελα να σας πω ότι είχα την ευκαιρία να συναπαντηθώ (...) στο δρόμο με κολοσσούς της ελληνικής πολιτικής:
Τον πωςτονλένε Κοντό (αυτόν τον πρώην υπουργό), και την κουστωδία του Σαμαρά με τον ίδιο επικεφαλής, και τον Πάνο Παναγιωτόπουλο πασίκοντο ουραγό, εν μέσω πολιτικών συντακτών.
Πήρα το παιδί και αλλάξαμε πεζοδρόμιο, διότι τέτοια άσεμνα δε θέλω να βλέπει. Εκείνη την ώρα άλλαζε η φρουρά η φουστανελλοφόρος, και το παιδί μου, με δυνατή φωνή ανέκραξε για πολλοστή φορά και πεντακάθαρα: "οι κοπέλλες!!!" και έπεσε γελιο, ενώ οι φουστανελλοφόροι κοκκίνησαν μέχρι τα τσαρούχια.

Ο Κοντός, που δεν είναι κοντός παρά το παραπειστικό επώνυμό του, μάσαγε τσίχλα και ανάδινε μια επαρχιώτικη κολώνια, μαζί με τα κοκκινωπά ξυγκάτα μάγουλα και την ασπρίλα, που τον καθιστούσαν βλαχάρα ολκής.
Ο Αντώνης, ψηλός ωσάν Έλλην και μεταβατικός ωσάν τον ΓΑΠ, με το ρομαντικό τσουλούφι να ανεμίζει ως σημαία που στήθηκε σε κατειλημένο οχυρό των Βουλγάρων, περπατούσε χαμογελαστός, ενώ ο Πάνος (ο πραγματικά κοντός ενώ λέγεται Παναγιωτόπουλος), τιτίβιζε ανάμεσα σε μια κλίκα που γνώριζε λόγω δημοσιογραφικούς ενδιαιτήματος.

Μετά ο δημοσιογράφος Γ. Βλάχος, έλεγε στην παρέα του στο κεφενεδάκι του εθνικού κήπου πόσο θα δυσκολέψουν τα πράγματα απ' του χρόνου, πόσα σπίτια θα κατάσχει το φιλολαϊκό κύκλωμα των τραπεζιτών και ποιός ήταν ο τελευταίος νόμος που φρόντισε ο Παπαθανασίου να ψηφιστεί πριν φύγει από γαμώ τα υπουργεία μου μέσα, αυτός της περαίωσης των υποθέσεων ΕΜΑΚ, λες και ήταν όλοι κλέφτες και παράνομοι όσοι είχαν σπίτι και έπρεπε να χαρατσωθούνε -για να μην τους τα πάρει αλλιώς και εκβιαστικά το άλλο φιλολαϊκό είδος των εφοριακών.

Σύνθημα της ημέρας:
Το να ληστέψεις μια τράπεζα δεν είναι τίποτα μπροστά στο να την ιδρύσεις, που είναι καθαρή και μεγαλύτερη ληστεία (ευχαριστώ τον Μπέρτολτ Μπρέχτ που μου επιτρέπει την παράφραση).
Επίσης, ευχαριστώ την δημοκρατία που θεσμοποίησε την τοκογλυφία. Είναι μια νίκη μπροστά στον πρωτόγονο κουβά με το τσιμέντο και τα πόδια κάποιου ανόητου μέσα, και το όλον στον πάτο της θάλασσας.

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

ΣΑΛΩΜΗ - το τελευταίο επεισόδιο!!!

Φρουρός Α
Μα τι είναι τώρα αυτά που λες;
Πού θέλεις να σε πάμε;
Δε φτάνει που για πάρτη σου
Τόσα εμείς τραβάμε;

Ενώ οι άλλοι οι φρουροί
Χαίρονται στο παλάτι,
Εμείς εδώ καθόμαστε,
ξεμείναμε αμανάτι.

Για ένα μισθό ελεεινό
Που αν σου πω θα φρίξεις,
Για έλα και στη θέση μας
Να δεις τι θα τραβήξεις...

Ιωάννης
Ελάτε τώρα ρε παιδιά,
Ζητώ μια ευκαιρία,
Με κέρδισε η πριγκίπισσα
Είν’ τελικά κυρία.

Κοιτάζονται μεταξύ τους οι φρουροί απορημένοι.

Φρουρός Δ
Βρε μήπως και σου έστριψε
Ξέχασες το βρισίδι,
Όσα εσύ τις έσουρνες
Και το γαμοσταυρίδι...;!

Ιωάννης
Αυτά μέσα στη show-biz
Είναι συνηθισμένα
Βαρύτητα μη δίνετε,
Κοιτάξτε με κι εμένα.

Κάποιον που χθες τον έβριζες,
Μπορείς και να φιλιώσεις,
Να τον κοιτάς κατάματα,
Κι από λατρεία να λιώσεις.

Πτωχοί φρουροί ηλίθιοι,
Αμόρφωτες κτηνάρες,
Χρειάζεστε αναμόρφωση
Σας μείνανε οι μπρατσάρες...

Φρουροί
Δηλαδή; Δηλαδή;

Ιωάννης
Θέλετε σεμινάριο
Με διάσημο κεφάλι,
Από το Χάρβαρντ σκέπτομαι,
Να έρθει εκείνος πάλι,

Που μόρφωσε τους υπουργούς
Κυβέρνησης Γιωργάκη,
Τις κρίσεις να βολεύουνε,
Τον δύστυχο κοσμάκη.

Αν φερ’ ειπείν φορολογείς
Στις τράπεζες να δώσεις,
Γιατί έργο θεάρεστο
Κάνουν σ’ έντοκες δόσεις,

Ο κόσμος όλος στην αρχή
Μπορεί να σε πιστέψει,
Και να προσφέρει ενδέχεται,
Και για λεφτά να τρέξει.

Ας πούμε όμως η τράπεζα,
Κοινωφελής που είναι, (γέλια μέχρι σκασμού)
Αφού πήρε κάμποσα δις,
Κλαίει για το θεαθήναι,

Και βάζει να παρενοχλούν
Εκείνους που χρωστάνε,
Με σύστημα μαφιόζικο,
Μην και λεφτά της φάνε,

Ας πούμε ότι δάνεια
Άλλα δεν ξαναδίνει
Του Τειρεσία τα βυζιά (αναφορά λογοτεχνικο-μουσική έτσι από ψώνιο)
σα μέγγενη τα κλείνει.

Τότε θα διαμαρτυρηθούν
Τα άθλια ανθρωπάκια,
κι αυτό το ονομάζουμε
φωτιά εις τα μπατζάκια.

Για όσους κάνουν μάνατζμεντ,
Κρίση το ονομάζουν,
Και πρέπει τότε οι υπουργοί
Ουδόλως να τρομάζουν.

Πρέπει να ξέρουν τι να πουν,
Ως πού να πουν αλήθεια,
Και τι να αποκρύψουνε
Να μη φανούν ηλίθια.

Το πιάσατε βρε μάγκες μου;
Τζάμπα επιμορφώνω,
Αντέστε τώρα στη γιορτή,
Μην κάνω κανά φόνο.

(Στη γιορτή).

Ηρώδης (στη μέση)
Ποιανού ιδέα ήτανε
Αυτή με τον προφήτη,
Λυσσάξατε κι οι δυό σας πια
Μ’ εκείνο τον αλήτη!

Ηρωδιάδα & Σαλώμη
Αυτηνής!

Ηρωδιάδα
Άμα σε πιάσω απ’ το μαλλί
Θα δεις παλιομπετούγια,

Σαλώμη
Σιγά καλέ μην κουνηθείς,
Και θα σκιστεί η ούγια!

(Θόρυβος, μπαίνουν οι φρουροί με τον Ιωάννη).
Φρουρός Α
Συγχώρεσέ με αφέντη μου,
Επέμενε ν’ ανέβει
Έδωσε και το κατιτίς,
Κάνε ό,τι σου κατέβει!

Εγώ νίπτω τας χείρας μου...

Ηρώδης
Σκάσε ηλίθιε, βλάκα,
Αλλουνού ατάκα είναι αυτή,
Μην κάνεις το μαλάκα!

Ιωάννης
Σαλώμη θες να φύγουμε,
Να πα’ να παντρευτούμε,
Να ζήσουμε ελεύθεροι,
Κι ευθύς να π...;

Σαλώμη (τρέχει προς το μέρος του)
Ναι, ναι, ναι κλπ.

Ηρωδιάδα
Ακόμα δύο βήματα
Κι εσώκλειστη θα πας,
Σε μοναστήρι να κλειστείς
Αν τούτον αγαπάς!

Σαλώμη
Να ξέρεις είμαι ενήλικη
Κι αν θέλω θα τον πάρω!

Ηρωδιάδα
Να σου αστράψω κανά-δυό,
Να δεις εσύ το φλάρο!
Κατάδικος είναι μωρή,
Τι παίρνεις από δαύτον;
Στα κάτεργα σαν τον Μπεν Χουρ
Θα πάει, κι άντε κλάφ’ τον!

Σαλώμη (κλαίει)
Σας έχω όλους μάρτυρες,
Πείτε και κάντε κάτι,
Να δω επιτέλους τη χαρά
Κι εγώ εις το κρεβάτι!

Καλεσμένοι (μουρμούρισμα ευθυνόφοβο)
Ναι...δηλαδή...πώς...ναι...

Σαλώμη
Αντέστε μου στο διάολο,
Ασπόνδυλοι μαλάκες,
Που ήρθατε να θάψετε,
Είσαστε όλοι βλάκες.

Όμως εγώ τα πρόβλεψα,
Την έκβαση σκεπτόμουν,
Τα βράδια δεν κοιμόμουνα,
Καθόμουν, συλλογιόμουν...

Θ’ αναρωτιέστε φίλτατοι
Γιατί αυτό το πέπλο
Στη γη δεν το επέταξα...

(Τους κοιτάζει. Αγωνία στα μάτια των παριστάμενων. Μερικοί λόγω σνομπισμού κάνουν τον αδιάφορο).

Σαλώμη
Λοιπόν εγώ έχω ζωστεί
με δυό μεγάλα ούζι,
γι’ αυτό ο κώλος μου
έδειχνε σαν να ‘τανε καρπούζι...

Καλεσμένοι (σαν να εξηγήθηκε ένα μυστήριο)
Αααααα...

Σαλώμη
Καθήστε όλοι από ‘κει
Γριές (κοιτάζει τη μάνα της), γυναίκες, άντρες,
Μην πιάσω να πυροβολώ
Και μου πηδάτε μάντρες.

(στον Ιωάννη)
Εσύ πιάσε και δέσε τους,
Πολύτιμο ό,τι έχουν (όχι αυτό ηλίθιε)
Να το στοιβάξεις από ‘δω,
και πρόσεχε μην τρέχουν!

Ιωάννης
Μα εγώ ξέρεις δεν συμφωνώ,
Η ένοπλος ληστεία
Είν’ σοβαρό αδίκημα
Εσύ είσαι κυρία.

Σαλώμη
Δεν θα τα πούμε τώρα εδώ,
Κάνε ότι σου λέω,
Αργότερα μετανοώ
Και κάθομαι και κλαίω!

(Γίνεται ό,τι είναι να γίνει).

Σαλώμη
Και τώρα πάμε από ‘δω,
Άστους, θα ‘χουν αφρίσει,
Με όσα τους μάζεψα,
Με όσα έχω ξαφρίσει!

Γειά και χαρά ηλίθιοι,
Είστε όλοι μαλάκες,
Μαζί σας εγώ έσπασα
Πολύ μεγάλες πλάκες.

(Ό,τι λέει συνοδεύεται από φλας-μπακ).
Το άλογο όταν έπεσε
Τα όπλα κουβαλούσα.
Από το βάρος τους κι εγώ
Σχεδόν κουτρουβαλούσα.

Τα πέπλα που δοκίμαζα,
Τα νούμερα τα λάθος,
Όλα τα προετοίμαζα,
Με ένα τεράστιο πάθος.

Φεύγουμε τώρα από δω,
Πάμε για τη Χιλή,
Μαζί μ’ άλλους παράνομους
Να ζούμε στη χλιδή.

Να πάτε να λυσσάξετε,
Τα λυσσακά να φάτε,
Και τη Σαλώμη τη χοντρή,
Ποτέ να μην ξεχνάτε!

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

ΣΑΛΩΜΗ στην TV

Θα είδατε χθες βράδυ την κακόγουστη κινηματογραφική εκδοχή του έργου στην τηλεόραση...Από μακριά βέβαια, ο Μάϊκλ Γιορκ κάτι έλεγε ως Ιωάννης. Από κοντά έχανε. Όσο για τη Σαλώμη...μπροστά στο μάλερ@ δεν πιάνει μια.
Αχ! όλες οι τυχάρπαστες θέλουν να παίξουν μεγάλους ρόλους...