Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

ΣΑΛΩΜΗ XV (15)

Ιωάννης (στο κοινό)
Τι θέλεις τώρα από εμέ,
κόρη της Βαβυλώνας,
Κι εδώ μπροστά μου ενέσκυψες
Ωσάν χοντρός κυκλώνας;

Εγώ να διαμαρτυρηθώ
Ήρθα για το φαί,
Που δεν το τρώει να ξέρετε,
Ούτε κι ένα σκυλί.

Και βρέθηκα ο άμοιρος
Μες σε συνωμοσίες,
Με μάνα, κόρη, πατριό,
Πάρτυ και συνουσίες!

Καλύτερα να έτρωγα
της φυλακής το γεύμα (συνεχίζει συνωμοτικά, χαμηλόφωνα)
παρά το ζώο τούτο εδώ,
να κάνει δήθεν πνεύμα.

Ώστε...(παύση, συνεχίζει χαμηλόφωνα)θέλουν το κεφάλι μου
Εκεί εις το παλάτι,
Θα πάρουνε τ’ αρχίδια μου
Και θα τους μπω στο μάτι.

Σαλώμη
Σε βλέπω εδώ σιωπηλό
Να κάθεσαι Ιωάννη,
Όσα σου είπα εντύπωση
Καμιά, δε σου ‘χουν κάνει;;;!

Ιωάννης
Πώς...πώς και σε ευχαριστώ,
Αλλά δεν το πιστεύω,
Στου φόβου το βασίλειο
Δε θέλω να κατέβω.

Σαλώμη (κάνοντας φούσκες με την τσίχλα και φτιάχνοντας το σουτιέν)
Κατέβα δέκα τα σκαλιά,
Και τρόμαξε καλέ μου,
Γιατί σε βλέπω ακέφαλο
Προφήτη κολλητέ μου.

Ιωάννης (στο κοινό)
Αυτό που με λένε κολλητό
Λες και καλά με ξέρουν,
Με εκνευρίζει αφάνταστα
Και μόνο αν το αναφέρουν!

Πώς θα σκεφτώ ακέφαλος,
Πρόβλημα θα ‘ναι μέγα
Η κεφαλή του σώματος
Είναι άλφα και ωμέγα.

Σαλώμη
Απόλυτα εγώ συμφωνώ
Με όσα τώρα είπες,
(στο κοινό) Έστω κι αν φιλοσοφικώς,
Ήτανε μόνο πίπες.

Λοιπόν, για άσε τα πολλά
Και κοίτα να την κάνεις,
Αν μείνεις κι άλλο δίπλα μου,
Στο λέω θα με τρελάνεις.

Μ’ ανάβεις, θέλω να στο πω,
Κι όσο έχεις κεφάλι,
Προτείνω να το κάψουμε
Δε θα σου τύχει κι άλλη!

Ν’ αλλάξω όσα η μάνα μου
Σου έχει σχεδιάσει,
Δεν το μπορώ αγόρι μου,
έπαιξες κι έχεις χάσει.

Ιωάννης
Ώστε φρικτή πριγκίπισσα
Με έφερες εδώ
Με πονηρό, ακόλαστο
Και ύπουλο σκοπό;;;!

Σαλώμη
Όχι μη με παρεξηγείς,
Δε γίνεται ν’ αλλάξω
Η αμαρτία μέσα μου
με σπρώχνει σε όσα πράξω.

Ιωάννης
Τι δράμα είναι αυτό που ζεις...
Ναι, το καταλαβαίνω,
Αλλά για να το λύσουμε,
Τώρα δεν προλαβαίνω.

Προσπάθησε μετάνοιες
Πήγαινε προσευχήσου,
Και άμα δε συνετιστείς,
Σε μοναστήρι κλείσου.

Τι άλλο να σου πω κι εγώ,
Προφήτης είμαι μόνο,
Πώς ν’ απαλύνω της ψυχής
αυτό το μέγα πόνο...;

Σαλώμη
Θέλεις μαζί να φύγουμε
Να πάμε Αργεντινή,
Εκεί ξέρω παράνομοι,
Το έσκασαν πολλοί.

Κυνηγημένοι και ναζί,
Δικτάτορες μεγάλοι,
αν έμεναν στις χώρες τους
θα 'χαν μεγάλο χάλι!

Δεν είδες που απ' τη Χιλή,
λέγονται όλοι Μύλλερ,
νομίζω ότι πήγανε
αφού έπεσε ο φύρερ...(παύση)

Είναι μεγάλη απόσταση,
μα ο Ιάσων πρώτα
Για ένα χρυσοτόμαρο
Μας έδωσε τα φώτα,

Θαλασσοπόρος και γαμπρός
Στης Μήδειας τα μέρη,
Ενώ κανείς δεν έλεγε
Πως θα τα καταφέρει.

Θα περιπλεύσουμε ευθύς
Βερίγγειο, ρίο Γκράντε,
Μεσόγειο και Ατλαντικό
θα ξεκουνήσεις; άντε!

Στα δεξιά του ποταμού
Του Ρίο ντε λα Πλάτα,
Στη μνήμη του μεξικανού
Του ρέμπελου Ζαπάτα,

Μνημείο θα να στήσουμε,
Μετά θα προχωρήσω,
Ουρουγάη, Εκουαδόρ
Εγώ θα τα πατήσω.

Ιωάννης
Μα πας καλά πρίγκίπισσα,
ή σου 'στριψε λιγάκι;
μήπως και τράβηξες πρωί
κανένα ποτηράκι;

Δεν έχει ανακαλυφθεί
ακόμα η Αμερική,
για φήμες μόνο πρόκειται,
στην Αραμαϊκή...

Εφημερίδες ζηλωτών
γράφουν τοιαύτα ψεύδη,
πιστεύουν οικονομικά
να 'χουν μεγάλα κέρδη.

Πρόκειται περί ζηλωτών,
με τρομεράς φατρίας,
στο λέω εγώ προφητικά
άνευ ζηλοτυπίας.

Κονδύλια σκοπεύουνε
έτσι να εκμαιεύσουν
και με ελπίδες μάταιες,
πλήρωμα να παιδεύσουν...

σε θάλασσες ανύπαρκτες
θέλουν να περιπλεύσουν,
με μύθους και με τέρατα
θέλουνε να παλαίψουν...

Σαλώμη
Μα πάει καλά ο άνθρωπος;
προφήτης είναι αυτός;
ή έμεινε στη φυλακή
πολύ καιρό κλειστός;

Αυτός και το κεφάλι του
δεν ξέρει πως θα χάσει,
και τώρα πάω στοίχημα
πως το 'χει πια ξεχάσει.

Αχου! κι ακούω βήματα,
λες να 'ναι η μητέρα;
αν ξαναμπεί στα δώματα
της κόβω τον αέρα!

Έλα δω! φτάνει η μάνα μου!
γρήγορα καμουφλάζ!
φίλα με γρήγορα καλέ,
εδώ στο τατουάζ!

Ιωάννης
Μα πας καλά; δε δέχομαι
φιλιά εγώ δε δίνω!

Σαλώμη
Μα πας καλά παιδάκι μου;
θες να σε πω κρετίνο;

Ιωάννης
Και Μπάστερ Κήτον να με πεις
φιλάκι δε σου δίνω,
είμαι αγνός, περήφανος,
κι ούτε καπνίζω ή πίνω.

Σαλώμη
Η μάνα μου θα τσαντιστεί,
το δήμιο θα καλέσει,
και το κεφάλι σύντομα
προβλέπω θα πονέσει.

Ενώ αν σ' έχω αγκαλιά,
ερωτήσεις δε θα κάνει,
θα φύγει γρήγορα από δω,
πάναγνε Ιωάννη.

Γι' αυτό σου λέω
ένα φιλί δώσε για να γλυτώσεις

Ιωάννης
Ποτέ αυτό δεν πρόκειται...

Σαλώμη
Ε τότε να μη σώσεις!

Προσπάθησα τα μέγιστα,
αλλά εσύ σου λέω,
δεν τρώγεσαι με τίποτα,
με κάνεις κι όλο κλαίω!

(ησυχία)
Η μάνα μου ξεμάκρυνε,
πάει για τον Ηρώδη,
κάτι θα θέλει για να πει
στο άχρηστο το βόδι...

(συνεχίζεται)

2 σχόλια:

mahler76 είπε...

"Σαλώμη (κάνοντας φούσκες με την τσίχλα και φτιάχνοντας το σουτιέν) "

το έχω σου λέω. Μου αρέσει που είναι και δολοπτόκα η χοντρή και λέει κάθε είδους πίπες για να τον ρίξει στο κρεβάτι χιχιχιχιχι

highvoltagepress είπε...

παιδί μου τέτοια να μην πω καλύτερα, δεν ξανάγινε. άσε που θα το στολίσω από σκηνικές οδηγίες.
μόνο τσίχλες θα μασάς, επί τη ευκαιρία, από φαί, κολοκύθια στο πάτερο.

αμ δεν ήξερα εγώ από ποιά μεγάλη μορφή εμπνεύστηκα το αριστούργημα;;;!