Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Είπα να τη γιορτάσω με ένα νηπενθές...

έφυγες,
(επιτέλους)
σου είχα πει
να μη μου γίνεις στενός κορσές
(δεν άκουσες)
η κουφαμάρα βλάπτει...

σου είπα να ακούς
(δεν ήξερα)
αλλά εσύ ήσουν αλλού
κι εγώ αλλού
γι' αυτό και δεν συναντηθήκαμε.

Σιχαίνομαι το πληγούρι που έτρωγες,
(υγιεινό τι θα πει;)
τα γιαούρτια, τη μυρωδιά της σοκολάτας
(μαύρη για μακροζωία)
θα ζήσεις (γαιδούρι)
να θυμάσαι.

Κι εγώ θυμάμαι
και σου μπήγω βελόνες
(δεν είναι τα αρθριτικά που δεν πρόσεξες)
στο ομοίωμα που έφτιαξα
βαρετέ πανομοιότυπε
τσιιιν η βελονίτσα
άοουυυυ ο σιχαμένος

πόσο χαίρομαι.

Η ποίηση είναι αλήθεια
αλλά όσα σου είπα ήταν ένα ψέμα
ήταν πολλά ψέματα
και γελάω
γελάω
γελάω.


Στους αγαπημένους μου αναγνώστες.
Χρόναι Πολλά!!!

4 σχόλια:

stella είπε...

τι εγινε καλε ποιον "σχολασες"?

ΣΑΡΙΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΡΚΟΣ είπε...

Με αφορμή την σημερινή ημέρα, θα ήθελα απο την δεύτερη έκδοση της ποιητικής συλλογής "ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣ" να αφιερώσω το ποίημα "Στα υπόγεια της Βηθλεέμ", στην μεγαλειώδη προσπάθεια όλων εκείνων που μέσω της ανθρωπιστικής οργάνωσης ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ προσπαθούν να σβήσουν τον πόνο απο τα μάτια των ανθρώπων και στέκονται αρωγοί της προσπάθειας μου όλον αυτόν τον καιρό.... θέλω επίσης να στείλω ενα μήνυμα σε όλους αυτούς που με πολεμήσανε τα τελευταία χρόνια και να τους πώ οτι δεν θα πάψω ποτέ να ονειρεύομαι εναν κόσμο πιότερο δίκαιο..., πιότερο ανθρώπινο..., πιότερο ειρηνικό και δίκαιο! Ας με λένε "ονειροπόλο", δεν πειράζει...

(απόσπασμα)
...έλα παρέα μας στα υπόγεια,
στης Βηθλεέμ τα σκοτεινά,
να βάψουμε το κόκκινο στους τοίχους με λευκό,
να σβήσουμε κάθε ανάμνηση του πολέμου
απο τα μάτια των παιδιών,
με το σεντόνι που σε φάσκιωνα ειρήνη να τυλίξεις,
και τα μάτια σου στην άκρη τους δεμένη
να μην κρατάνε μια σταγόνα παράπονου
.....
να βλέπουνε τον κόσμο φωτεινό,
να χαίρουνται τα χρώματα απόψε και αύριο και πάντα!
γιατί είναι μάτια μικρού παιδιού
μάτια μικρού παιδιού...
......
είμαστε όλοι παιδιά του Ήλιου
και μιαν ημέρα οι νεκροί θα μας τιμήσουν,
στην άκρη κάποιου μύθου
ένα στιχάκι θα γράψουν και για εμάς
ο Όμηρος ίσως ή κάποιος μικρός Θεός,
.....
στην προβλήτα της Ιστορίας
θα δέσουμε και εμείς,
ας είναι να γίνει με ειρήνη…

συγχαρητήρια για το blog σας και για την προσπάθεια που κάνετε

mahler76 είπε...

Θεα, Θεά!!!

highvoltagepress είπε...

δεν χώρισα καλέ, έτσι το 'γραψα.